Αγιοβασιλίτσα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αγιοβασιλίτσα
Αγιοβασιλίτσα
Αγιοβασιλίτσα
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Φυτά (Plantae)
Συνομοταξία: Αγγειόσπερμα (Magnoliophyta)
Ομοταξία: Μονοκοτυλήδονα (Liliopsida)
Τάξη: Λειριώδη (Liliales)
Οικογένεια: Λειριοειδή (Liliaceae)
Γένος: Oυργινία (Urginea)
Είδος: U. maritima
Διώνυμο
Oυργινία η θαλάσσια (Urginea maritima)
L.

Αγιοβασιλίτσα ή αγριοκρεμμύδα, σκυλοκρέμμυδα, σκυλοκρομμύδα, σκυλοκρόμμυδο, μποτσίκι, μπότσικα, ασκέλετο, ασκελετούρα, ασκυλλητούρα, ασκέλλα, ασκύλα, κουβαρόσκιλλα, αρχιδόσκιλλα, κρεμμυδόσκιλλα, ασκικονάρα, ασκιλλοκάρα, κουτσούνα, βασιλοκουτσούνα, γυφτοκρέμμυδο ονομάζεται σε πολλά μέρη της Ελλάδας το φυτό με το επίσημο όνομα Oυργινία η θαλάσσια (Urginea maritima).

Το όνομά του το οφείλει από το έθιμο να κρεμιέται ανήμερα την Πρωτοχρονιά πάνω από τις θύρες, τα παράθυρα ή στα μπαλκόνια των οικιών. Συμβολίζει το «ξανάνιωμα» επειδή δεν χρειάζεται νερό για να βλαστήσει ούτε και να φυτευτεί. Η αγιοβασιλίτσα φυτρώνει σε παραθαλάσσιες περιοχές μέχρι 1200 περίπου μέτρα συνήθως σε ηλιαζόμενα ,βραχώδη εδάφη με λιγοστή υγρασία και σε περιοχές που έχουν υποβαθμιστεί και που έχουν υποστεί ερημοποίηση. Η αγιοβασιλίτσα πολλαπλασιάζεται με σπόρο και με βολβούς που παράγει το μητρικό φυτό.Όμως αρκετοί πληθυσμοί κινδυνεύουν με εξαφάνιση λόγω του μαζέματος τόσο από νοικοκυρές όσο και από μικροπωλητές για να πουλήσουν την περίοδο της πρωτοχρονιάς. Οι αρχάιοι Έλληνες τη χρησιμοποιούσαν τη σκίλλα ως σύμβολο της αναγέννησης.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Τ. Τσ. Αγιοβασιλιτσα ή αγροκρομμύδα, Μεγάλη Ορθόδοξη Χριστιανική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.1 χ.χσελ.129

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]