Αβώνου τείχος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ως αρχαιολογική θέση η Αβώνου τείχος, μεταγενέστερα Ιωνόπολις, είναι πόλη που πιθανώς ιδρύθηκε από Ίωνες, στην αφιλόξενη ακτή της Παφλαγονίας κατά μήκος της Μαύρης θάλασσας (Εύξεινου Πόντου). Το status της ως πόλις το πέτυχε τον 1ο αι., οπότε και μετονομάστηκε σε Ιονόπολι υπό τον Μάρκο Αυρήλιο[1]. Το όνομα γνωρίζει ο Μαρκιανός Ηρακλείας[2] και ο Ιεροκλής[3] και απαντάται σε νομίσματα της εποχής του Αντωνίνου και του Λεύκιου Βέρου Ἰωνοπολιτῶν και Ἀβωνοτειχιτῶν. Έγινε διάσημη στην εποχή της ανάπτυξή της ως έδρα του μαντείου του θεωρούμενου τσαρλατάνου Αλέξανδρου, τουλάχιστον στις επιστολές του Λουκιανού[4]. Ίχνη των αρχαίων τειχών βρέθηκαν στην ακρόπολη, ενώ η πόλη είναι διάσπαρτη από αρχιτεκτονικά μέλη. Η σύγχρονη ονομασία της Ινεμπολού (İnebolu) είναι προφανώς παραφθορά του ονόματος Ιονόπολις[5]].

Σημειώσεις παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Λουκιανός ο Σαμοσατεύς 'Ψευδομάντις, § 58
  2. Περίπλους 72.
  3. Ιεροκλής, σ. 696.
  4. Λουκιανός, Ψευδομάντις.
  5. Στέφανος, s. v. Ἀβώνου τεῖχος.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Jacopi G. 1936, Dalla Paflagonia alla Commagene, 8.