Ίσκρα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Η πρώτη έκδοση της Ίσκρα

Η Ίσκρα (Ρωσικά: И́скра, Σπίθα) ήταν η πολιτική εφημερίδα των Ρώσων σοσιαλιστών φυγάδων,[1] που καθιερώθηκε σαν το επίσημο όργανο του Ρωσικού Σοσιαλ-Δημοκρατικού Εργατικού Κόμματος (ΡΣΔΕΚ). Αρχικά, την διηύθυνε ο Βλαντιμίρ Λένιν, μετακινούμενη όπου μετακινούταν αυτός.

Ακόμη στην εξορία ο Β.Ι. Λένιν είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αποφασιστικό ρόλο στη δημιουργία μαρξιστικού κόμματος θα παίξει μια πανρωσική πολιτική εφημερίδα. Ο Λένιν το 1900, μόλις τελείωσε η εξορία του, καταπιάστηκε δραστήρια με την οργάνωση της εφημερίδας. Γύρισε μια σειρά πόλεις και συνομίλησε με πολλούς σοσιαλδημοκράτες, προσελκύοντας και συσπειρώνοντας οπαδούς για τη μελλοντική εφημερίδα. Ο Λένιν αφού προετοίμασε το έδαφος στη Ρωσία έφυγε στο εξωτερικό για να οργανώσει εκεί την έκδοση της εφημερίδας.[2]

Μέλη της σύνταξής της ήταν οι εκπρόσωποι των σοσιαλδημοκρατικών οργανώσεων της Ρωσίας: Λένιν, Μάρτοφ, Πότρεσοφ, και τα μέλη της ομάδας “Απελευθέρωση της Εργασίας”: Πλεχάνοφ, Αξελρόντ και Ζασούλιτς. Πραγματικός εμπνευστής, οργανωτής και καθοδηγητής της Ίσκρα ήταν ο Λένιν.[2]

Η πρώτη έκδοση έγινε στην Λειψία,[3] της Γερμανίας, της 1η Δεκεμβρίου 1900.[4] Στο κύριο άρθρο του πρώτου φύλλου της Ίσκρα, Επιτακτικά καθήκοντα του κινήματός μας, που το έγραψε ο Β.Ι. Λένιν, καθοριζόταν σαν κύριο καθήκον της εφημερίδας η δημιουργία μαρξιστικού κόμματος στη Ρωσία.[2] Άλλες εκδόσεις έγιναν στο Μόναχο (1900 – 1902) και στη Γενεύη από το 1903. Όταν ο Λένιν ήταν στο Λονδίνο (1902 – 1903) η εφημερίδα ετοιμαζόταν σε ένα μικρό γραφείο στο 37a Clerkenwell Green, EC1,[5] με τον Henry Quelch να προετοιμάζει τις αναγκαίες εκτυπωτικές εργασίες.[6]

Το 1903, μετά την διάσπαση του ΡΣΔΕΚ, ο Λένιν έφυγε (αφού η αρχική του πρόταση να μειωθεί η συντακτική επιτροπή σε τρεις – τον ίδιο, τον Γιούλι Μάρτοφ και τον Γκεόργκι Πλεχάνοφ – βρήκε σφοδρή αντίθεση),[7] η εφημερίδα ήρθε υπό τον έλεγχο των Μενσεβίκων και την εξέδιδε ο Πλεχάνοφ μέχρι το 1905. Η μέση κυκλοφορία ήταν 8.000.

Το επίγραμμα της Ίσκρα ήταν "Из искры возгорится пламя" (Από τη σπίθα να ανάψει η φλόγα) – ένας στίχος από την απάντηση που ο Αλεξάντερ Οντοέφσκι έγραψε σε ένα ποίημα του Αλεξάντερ Πούσκιν, που απευθύνεται στους φυλακισμένους στη Σιβηρία αντι-τσαρικούς Δεκεμβριστές.

Κάποιοι από το προσωπικό αργότερα συμμετείχαν στην Επανάσταση των Μπολσεβίκων τον Οκτώβριο του 1917.

Αρχικά μέλη του προσωπικού ήταν:

Και αργότερα:

Εκτύπωση: Blumenfeld.

Ένας από τους ανθρώπους που χρηματοδότησαν οικονομικά την εφημερίδα ήταν ο Σάββα Μοροζόφ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Τέτοια εφημερίδα έγινε η Ίσκρα: η πρώτη παράνομη πανρωσική πολιτική εφημερίδα των επαναστατών μαρξιστών. Ιστορία του ΚΚΣΕ, 4η έκδ. Σύγχρονη Εποχή, 1976, σελ. 49.
  2. 2,0 2,1 2,2 Ιστορία του ΚΚΣΕ, 4η έκδ. Σύγχρονη Εποχή, 1976, σελ. 49.
  3. Helen Rappaport (2012). Conspirator: Lenin in Exile. New York. ISBN 978-0-465-02859-7. https://books.google.gr/books?id=8lLSkjCJKgsC&pg=PA61&lpg=PA61&dq=iskra+zurich&source=bl&ots=uuN7Qkb5nc&sig=JoMVbWmkQvmoOFS4sAxTYcN_eKo&hl=en&sa=X&ei=RI-QVJ_CAcWeggSXjYGACA&redir_esc=y#v=onepage&q=leipzig&f=false. 
  4. Το Δεκέμβρη του 1900 βγήκε το πρώτο φύλλο της Ίσκρα. Ιστορία του ΚΚΣΕ, 4η έκδ. Σύγχρονη Εποχή, 1976, σελ. 49.
  5. Glancey, Jonathan. G2: Architecture, The Guardian, 21 June 2004
  6. John Saville, "Quelch, Henry [Harry] (1858–1913)", rev. Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004.
  7. The Prophet Armed Isaac Deutscher (1957)

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]