Έφη Οικονόμου
| Έφη Οικονόμου | |
|---|---|
 | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Έφη Οικονόμου (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 1938 Πειραιάς |
| Θάνατος | 2 Αυγούστου 2016 (78 ετών) |
| Εθνικότητα |  Ελλάδα |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελληνική |
| Σπουδές | Δραματική Σχολή Κωστή Μιχαηλίδη Σχολή Μουσικού Θεάτρου Μενέλαου Θεοφανίδη |
| Ιδιότητα | Ηθοποιός |
| Εν ενεργεία | 1959-1994 |
| Σύζυγος | Χάρης Παναγιώτου (1970–2016) |
Η Ευτυχία (Έφη) Οικονόμου (1938 - 2 Αυγούστου 2016)[1] ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης.
Πρώτα χρόνια και καριέρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννημένη το 1938 στον Πειραιά σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη και στη Σχολή Μουσικού Θεάτρου του Μενέλαου Θεοφανίδη. Το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο το έκανε το 1959 με την ταινία Ματωμένο ηλιοβασίλεμα[2] σε σκηνοθεσία του Ανδρέα Λαμπρινού και συμπρωταγωνιστή τον Σπύρο Φωκά. Πήρε μέρος σε 78 συνολικά ταινίες εκ των οποίων 49 από αυτές σε διάστημα 4 ετών (1962-1965). Υποδυόταν ρόλους συνήθως «κακιάς» ηρωίδας σε μελοδράματα όπως Είναι μεγάλος ο καημός (1964) του Χρήστου Κυριακόπουλου και Με ιδρώτα και δάκρυα (1965) του Σπύρου Ζιάγκου, ενώ συμμετείχε και σε κωμικές ταινίες όπως οι Δέκα μέρες στο Παρίσι (1962) του Ορέστη Λάσκου, και Ο παράς κι ο φουκαράς (1964) του Κώστα Καραγιάννη.
Το θεατρικό της ντεμπούτο το πραγματοποίησε το 1968 με τον θίασο του Νίκου Αθερινού στο θέατρο «Κολωνός», ενώ κατά τα τελευταία χρόνια της μακρόχρονης καριέρας της δίδασκε υποκριτική στη Δραματική Σχολή «Περίακτος» του Βασίλη Ρίτσου.
Προσωπική ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Από το 1970 μέχρι το θάνατο της υπήρξε σύζυγός του επίσης ηθοποιού Χάρη Παναγιώτου. Τα τελευταία χρόνια παραθέριζε στο Διακοφτό, όπου στήριζε με διάφορους τρόπους την τοπική Θεατρική Ομάδα. Πέθανε στο Αίγιο το 2016.[1][3]
Φιλμογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κινηματογράφος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
|---|---|---|
| 1959 | Ματωμένο ηλιοβασίλεμα[2] | Ντάϊνα Γκούσταφσεν (πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση) |
| Λύγκος ο λεβέντης | Διαμάντω [4] | |
| 1960 | Η αυγή του θριάμβου | Ελένη |
| Ηδονή και πάθος | Μάρθα | |
| Της μιας δραχμής τα γιασεμιά | Ρένα | |
| Το αγρίμι[5] | Μάρω Αλιβέρη | |
| Το γυμνό μοντέλο | ||
| 1961 | Μην κλάψεις για μένα | |
| Ποιος θα κρίνει την κοινωνία | ||
| Το δράμα μιας αμαρτωλής | Ρένα | |
| 1962 | Αστροναύτες | Ανδριανή |
| Δέκα μέρες στο Παρίσι | ||
| Εσκότωσα για το παιδί μου | Σούζη | |
| Λαφίνα | Μαρία | |
| Ο Γεροδήμος | Χάιδω | |
| Ορφανή σε ξένα χέρια[6] | Λένα Νόταρη | |
| Πονεμένη μητέρα | ||
| Πρέπει να ζήσεις τίμια | ||
| Το ατελιέ της μαντάμ Ρόζας | ||
| 1963 | Αμαρτίες γονέων [7] | |
| Ανάμεσα σε δυο αγάπες | Σόφη | |
| Αστέρια στο βούρκο | ερωμένη του Μάριο | |
| Για λίγη στοργή | Αγγέλα | |
| Εμείς τα μπατιράκια | κρατούμενη | |
| Ένας βλάκας... με πατέντα![8] | Υρώ | |
| Ένας ντελικανής | ||
| Η μικρή ζητιάνα | Τζένη | |
| Κουράστηκα να σ' αποκτήσω | Ναταλία | |
| Μεγάλο αμάρτημα | ||
| Ο διαιτητής [9] | ||
| Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης | πελάτισσα φαρμακείου | |
| Το μεγάλο μυστικό | Κατερίνα | |
| Τύφλα να 'χει ο Μάρλον Μπράντο | Λίνα Παπαδοπούλου | |
| 1964 | Αθηνά ώρα 12 | |
| Διαζύγιο α-λα ελληνικά | Σοφία Μοσχού | |
| Είναι μεγάλος ο καημός | Βίκυ | |
| Ζωή γεμάτη πόνο | ||
| Η μικρή ζητιάνα | ||
| Με λύγισε η φτώχεια | Έρση | |
| Ο γυρισμός της μάνας | ||
| Ο εμίρης και ο κακομοίρης | Στέλλα | |
| Ο παράς κι ο φουκαράς | Γραμματέας | |
| Οι προικοθήρες | ||
| 1965 | Αμαρτωλές της νύχτας | |
| Γιατί μ' εγκατέλειψες; | Αθηνά Δημάκου | |
| Πρέπει να ζήσης αγάπη μου | Έφη, ιδιοκτήτρια νυκτερινού κέντρου | |
| Δεν μπορούν να μας χωρίσουν | Τζίνα | |
| Διψασμένη γι' αγάπη | φίλη Λένας | |
| Η μοίρα μιας ορφανής | ||
| Με ιδρώτα και δάκρυα | ||
| Με πότισες φαρμάκι | ||
| Μερικές το προτιμούν χακί | ||
| Το βλακόμουτρο | Φλώρα | |
| Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη[10] | Ντίνα Στεργίου | |
| Το ρομάντζο μιας καμαριέρας | Μήτση Χατζηπροβατά | |
| Το τελευταίο δάκρυ | Αλίκη | |
| Το φτωχόπαιδο | Τζένη Τραγοπούλου | |
| Του χωρισμού ο πόνος | ||
| Φτωχό μου σπουργιτάκι | Μαγδαληνή Παρασκευοπούλου | |
| 1966 | Αδικία | Ντόρα |
| Αχάριστη | ||
| Εισπράκτωρ 007[11] | Μπέμπα | |
| Μην αδικήσεις ορφανή | Μάρθα Γιατρά | |
| Ο γυρισμός του στρατιώτη | υστερόβουλη γειτόνισσα | |
| Ο μπαμπάς μου ο τεντιμπόης | Λόλα | |
| 1967 | Αν όλες οι γυναίκες του κόσμου... | |
| Η κοινωνία μας αδίκησε | ||
| Ο εμποράκος | Κατερίνα Μαρά | |
| Μανωλάκης ο τέντυ μπόϋ | Κική | |
| Ο προδότης | Ζωή | |
| Ο σακαφλιάς | ||
| 1968 | Αφροδίτη το κορίτσι που πόνεσε | Τιτίκα |
| Εκείνοι που ξέρουν ν' αγαπούν | ||
| Περιφρονημένη αγάπη | Κάτια Κατραμάδου | |
| Ο τίμιος δρόμος | ||
| 1969 | Δάκρυα και διπλοπενιές | Θεανώ |
| Μενούσης, ο λεβέντης της Ηπείρου | ||
| Παιδί μου, αγάπη μου | Χρύσα, φίλη Καίτης | |
| 1970 | Γιακουμής, μια ρωμέϊκη καρδιά | φίλη οικογένειας Γράντη |
| Ο τελευταίος αιχμάλωτος | Άννα | |
| Που πας χωρίς αγάπη | ||
| 1979 | Μονά, ζυγά δικά μου | |
| Ώρα του λύκου | ||
| 1984 | Νιάτα στη λάσπη | Χατζηπέτρου |
Τηλεόραση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τίτλος | Ρόλος | Κανάλι | Παρατηρήσεις |
|---|---|---|---|---|
| 1976 | Εκείνες κι εγώ | Ελένη | ΥΕΝΕΔ | 9 επεισόδια |
| 1976 | Λέσχη μυστηρίου: Το παιχνίδι της τύχης | ΕΡΤ | ||
| 1978 | Ο ταξιτζής: Ο απατεώνας | ΥΕΝΕΔ | ||
| 1979 | Ο ταξιτζής: Ένας ταξιτζής από τ' αλώνια | |||
| Ο ταξιτζής: Η επιστροφή | ||||
| 1981 | Η απερίγραπτη | κα Μυλωνά | ||
| Τ' ανάποδα | κα Ροζάκη | ΕΡΤ | επεισόδια #3 και #6 | |
| 1987 | Του κουτιού τα παραμύθια | ΕΤ1 | (φωνή) | |
| 1994 | Όνειρα και ελπίδες | ANT1 | ||
| 1995 | Πάτερ ημών | Αλεξάνδρα | 1 επεισόδιο | |
| 1997 | Το καρέ της ντάμας | Mega |
Θεατρικές παραστάσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 «Eφυγε από τη ζωή η ηθοποιός Εφη Οικονόμου». iefimerida.gr. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2020.
- 1 2 «Official Selection 1959: All the Selection». festival-cannes.fr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2013.
- ↑ «Απεβίωσε η ηθοποιός Έφη Οικονόμου - Νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο Αιγίου». tempo24.news. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ Μαυροειδής, Γεώργιος (2022). Αναπαραστάσεις της Κοινωνικής Ληστείας στον Μεταπολεμικό Ελληνικό Κινηματογράφο (1950-1980). Αθήνα: ΕΑΠ. σελ. 19.
- ↑ «Το Αγρίμι». karagiannis-karatzopoulos.com. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2022.
- ↑ «Ορφανή σε ξένα χέρια». karagiannis-karatzopoulos.com. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2022.
- ↑ Σολδάτος, Γιάννης (1991). Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου, τομ. Β. Αθήνα: Αιγόκερως. σελ. 98.
- ↑ «Ένας βλάκας... με πατέντα!». tainiothiki.gr. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2023.
- ↑ Σολδάτος, Γιάννης (1991). Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου, τομ. Β. Αθήνα: Αιγόκερως. σελ. 99.
- ↑ «Το Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη». karagiannis-karatzopoulos.com. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2022.
- ↑ Εισπράκτωρ 007 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2025.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Η Ο/Η Έφη Οικονόμου, στο IMDb.
