Έντζο Σίφο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Έντζο Σίφο
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΒισέντζο Ντανιέλε Σίφο
Ημερ. γέννησης19 Φεβρουαρίου 1966 (1966-02-19) (53 ετών)
Τόπος γέννησηςΑιν-Σαιν-Πωλ, Βέλγιο
Ύψος1,78 m
ΘέσηΜέσος
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1983–1987ΡΣΚ Άντερλεχτ119(32)
1987–1988Ίντερ28(4)
1988–1989Μπορντό24(7)
1989–1991ΑΖ Οσέρ67(25)
1991–1993Τορίνο ΦΚ62(16)
1993–1997Μονακό91(20)
1997–2000ΡΣΚ Άντερλεχτ75(14)
2000–2001Σπορτίνγκ Σαρλερουά12(3)
Σύνολο478(121)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1984–1998Βέλγιο84(18)
Προπονητική καριέρα
ΠερίοδοςΟμάδα
2001–2002Σπορτίνγκ Σαρλερουά
2004–2006ΑΦΚ Τουμπίζ
2007–2009Ρουαγιάλ Εξελσιόρ Μουσκρόν
2012–ΡΑΕΚ Μονς
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Βισέντζο "Έντζο" Ντανιέλε Σίφο (ιταλική προφορά [ˈɛntso ˈʃʃiːfo], γεννημένος στις 19 Φεβρουαρίου 1966 στο Αιν-Σαιν-Πωλ)[1] είναι Βέλγος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν τη θέση του μέσου. Ήταν μέλος της ομάδας του Βελγίου, με το οποίο αγωνίστηκε σε τέσσερα παγκόσμια κύπελλα, αποτελώντας τον έναν από τους συνολικά τρεις Βέλγους ποδοσφαιριστές που έχουν πετύχει κάτι τέτοιο. Αυτόν τον καιρό, εργάζεται στην τεχνική ηγεσία της Μονς.

Νεανικά χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σίφο γεννήθηκε στην Λα Λουβιέρ. Κατάφερε να αναδειχθεί ως μεγάλο ταλέντο στον χώρο του ποδοσφαίρου, λαμβάνοντας, μάλιστα το ψευδώνυμο "Μικρός Πελέ" στην τοπική ομάδα, όπου αγωνιζόταν κατά τα παιδικά του χρόνια. Ο Σίφο εντάχθηκε στην τοπική Λα Λουβιέρ σε ηλικία 14 ετών, όμως, σύντομα, πήρε μεταγραφή για την ΡΣΚ Άντερλεχτ, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα το 1983.

Συλλογική Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μεταγράφηκε στην Ιντερνατσιονάλε το 1987 όμως δεν κατάφερε να πείσει για την αξία του με τις εμφανίσεις που πραγματοποίησε, με αποτέλεσμα, λίγο καιρό αργότερα, να πάρει μεταγραφή για την Ζιροντέν Μπορντό και πιο συγκεκριμένα το 1988, όπου, ωστόσο, απογοήτευσε εκ νέου με την απόδοσή του.[2] Η καριέρα του αναγεννήθηκε με την μεταγραφή του στην Οσέρ το 1989, με αποτέλεσμα την επιστροφή του στην Ιταλία για λογαριασμό της Τορίνο το 1991.[3] Ο Σίφο, στη συνέχεια, πήρε μεταγραφή για την ΑΣ Μονακό, προτού ολοκληρώσει την καριέρα του με την ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, την Άντερλεχτ.[4] Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2000, αφού διαγνώσθηκε ότι πάσχει από χρόνια αρθρίτιδα.[5]

Εθνική Ομάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σίφο πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με το Βέλγιο τον Ιούνιο του 1984 απέναντι στην Γιουγκοσλαβία.[6]

Αγωνίστηκε με το Βέλγιο στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1986, 1990, 1994 και του 1998, αγωνιζόμενος, συνολικά, σε δεκαέξι αναμετρήσεις.[7] Συνολικά, στη διάρκεια της καριέρας του με την Εθνική Βελίου μέτρησε 84 διεθνείς συμμετοχές, ενώ πέτυχε 18 τέρματα.[8]

Μετά την απόσυρση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, ο Σίφο ασχολήθηκε με την προπονητική, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία της Σπορτίνγκ Σαρλερουά, στις αρχές της σεζόν 2000-01. Τα μέτρια αποτελέσματα της ομάδας τον οδήγησαν σε παραίτηση τον Ιούνιο του 2002. Τελευταία ομάδα που προπόνησε ήταν η ΡΕ Μουσκρόν. Στις 6 Ιουνίου 2009, ο Σίφο εγκατέλειψε την Μουσκρόν, ελέω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε ο βελγικός ομάδα.[9]

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την ΡΣΚ Άντερλεχτ

Πρωτάθλημα Βελγίου: 1985, 1986, 1987, 2000

Με την ΑΣ Μονακό

Λιγκ 1: 1997

Με την Τορίνο

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]