Μετάβαση στο περιεχόμενο

Άννι Άλμπερς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Άννι Άλμπερς
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Anni Albers (Γερμανικά)
Γέννηση12  Ιουνίου 1899
Βερολίνο
Θάνατος9  Μαΐου 1994
Όραντζ
ΨευδώνυμοAlbers, Annie, Fleischmann, Anneliese, Fleischmann, Annelise και Anneliese Else Frida
Χώρα πολιτογράφησηςΓερμανία
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓερμανικά
Αγγλικά
ΣπουδέςΜπάουχαους (1922–1930)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασχεδιάστρια
καθηγήτρια πανεπιστημίου
καλλιτέχνης της κλωστοϋφαντουργίας
λιθογράφος
σχεδιάστρια κλωστοϋφαντουργίας
σχεδιαστής κοσμημάτων
ζωγράφος
δημιουργός γραπτών έργων
εκπαιδευτικός
χαράκτρια
υφαντής
ΕργοδότηςΚολέγιο Black Mountain
Μπάουχαους (1929–1931)
ΑντιπρόσωποςDavid Zwirner Gallery
Artists Rights Society
Οικογένεια
ΣύζυγοςΓιόζεφ Άλμπερς (1925–1976)
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΑίθουσα Δόξας Γυναικών του Κονέκτικατ (1994)
Women's Caucus for Art Lifetime Achievement Award (1980)
Gold Medal for Consummate Craftsmanship (1981)
Ιστότοπος
www.albersfoundation.org
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Άννι Άλμπερς (γεννήθηκε ως Ανελίζ Έλζε Φρίντα Φλάισμαν, 12 Ιουνίου 1899 – 9 Μαΐου 1994)[1] ήταν γερμανοαμερικανίδα καλλιτέχνης της κλωστοϋφαντουργίας, δημιουργός έργων τέχνης με εκτύπωση , γνωστή για τη δημιουργία έργων που κινούνται μεταξύ των παραδοσιακών τεχνικών και της τέχνης.[2]

Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Άννι Άλμπερς γεννήθηκε ως Ανελίζ Έλζε Φρίντα Φλάισμαν στις 12 Ιουνίου 1899 στο Βερολίνο της Γερμανίας.[3] Η μητέρα της καταγόταν από οικογένεια που εργαζόταν σε εκδοτική βιομηχανία και ο πατέρας της ήταν επιπλοποιός. Από την παιδική της ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για τις τέχνες. Σε νεαρή ηλικία ζωγράφισε και σπούδαζε ζωγραφική υπό τον ιμπρεσιονιστή καλλιτέχνη Μάρτιν Μπράντενμπουργκ, την περίοδο 1916-19, αλλά στη συνέχεια μετά από μια συνάντηση με τον καλλιτέχνη Όσκαρ Κόκοσκα ο οποίος βλέποντας ένα πορτρέτο της την ρώτησε απότομα «Γιατί ζωγραφίζεις;», αποθαρρύνθηκε πολύ από το να συνεχίσει."[4]

Η Άλμπερς αποφάσισε τελικά να παρακολουθήσει τη σχολή τέχνης, ακόμα και αν οι προκλήσεις για τους φοιτητές τέχνης συχνά ήταν μεγάλες και οι συνθήκες διαβίωσης σκληρές. Αυτός ο τρόπος ζωής ήρθε απότομα σε αντίθεση με την εύπορη και άνετη ζωή που είχε συνηθίσει να ζει. Παρακολούθησε το Κουνστγκεβερμπεσούλε στο Αμβούργο μόνο για δύο μήνες το 1919 και στη συνέχεια, τον Απρίλιο του 1922, άρχισε τις σπουδές της στο Μπαουχάους στη Βαϊμάρη.[5]

Στο Μπάουχαους, ξεκίνησε το πρώτο έτος υπό τον Γκέοργκ Μούχε και στη συνέχεια υπό τον Γιοχάνες Ίττεν. Οι γυναίκες αποκλείστηκαν από συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα που διδάσκονταν στη σχολή[6] με αποτέλεσμα το δεύτερο έτος να μην μπορεί πλέον να παρακολουθήσει το εργαστήριο υαλουργίας με τον μελλοντικό σύζυγό της Γιόζεφ Άλμπερς. Ο Άλμπερς ανέβαλε την συμμετοχή της σε εργαστήριο υφαντουργίας, το οποίο ήταν το μόνο εργαστήριο διαθέσιμο για γυναίκες.[2] Με εκπαιδευτή την Γκούντα Στελτσλ, ωστόσο σύντομα έμαθε να εκτιμά τις προκλήσεις της κατασκευής με αφή και άρχισε να παράγει γεωμετρικά σχέδια.

  • On Designing. The Pellango Press, New Haven, CT, 1959. Second edition, Wesleyan University Press, Middletown, CT, 1962. First paperback edition, Wesleyan University Press, 1971 ( (ISBN 0-8195-3024-7)).
  • On Weaving. Wesleyan University Press, Middletown, CT, 1965.
  • Baro, Gene. 'Anni Albers.' Brooklyn Museum, Brooklyn, NY. 1997.
  • Troy, Virginia Gardner, 'Anni Albers and Ancient American Textiles: From Bauhaus to Black Mountain,' Ashgate 2002.
  1. «Albers, Anni». Who Was Who in America, 1993-1996, vol. 11. New Providence, N.J.: Marquis Who's Who. 1996. σελ. 3. ISBN 0-8379-0225-8.
  2. 1 2 "Anni Albers", Εθνικό Μουσείο Γυναικών στις Τέχνες, Retrieved online 14 οκτωβρίου 2018.
  3. "Anni Albers", Εγκυκλοπαίδεια Britannica, Ανάκτηση σε απευθείας σύνδεση 14 οκτωβρίου 2018.
  4. Weber, Nicholas Fox· Asbaghi, Pandora Tabatabai (1999). Anni Albers. New York: Guggenheim Museum. σελίδες 154. ISBN 0810969238.
  5. Reif, Rita (10 Μαΐου 1984). «Anni Albers, 94, Textile Artist And the Widow of Josef Albers». The New York Times.
  6. Practicing modernity : female creativity in the Weimar Republic. Schönfeld, Christiane., Finnan, Carmel, 1958-. Würzburg: Königshausen & Neumann. 2006. ISBN 3826032411.