Tupolev Tu-154

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Tu-154
Tupolev 154M VIA LZ-MIR.jpg
Tupolev Tu-154M της Βουλγαρικής VIA Air στο αεροδρόμιο του Düsseldorf.
Τύπος Πολιτική αεροπορία
Κατασκευαστής Αεροσκάφους Tupolev
Σχεδιασμός Tupolev
Παρθενική πτήση 4 Οκτωβρίου 1968
Πρώτη Παρουσίαση Φεβρουάριος 1972 με την Aeroflot
Κατάσταση Σε υπηρεσία
Κύριος χειριστής S7 Airlines (31)
Άλλοι χειριστές Aeroflot (26)
Belavia (17)
Iran Air Tours (12)
Παραγωγή 1968-2006
Μονάδες που παρήχθησαν 935
Tu-154 της Tajikistan Airlines λίγο πριν την απογείωση του από το αεροδρόμιο του Μονάχου.
Tu-154M της Ρωσικής KMV Avia στο αεροδρόμιο της Μόσχας.
Tupolev Tu-154 της Ρωσικής Aeroflot.

Το Tupolev Tu-154 (Κωδικός NATO: Careless) είναι ένα Ρωσικό τρικινητήριο τζετ επιβατικό αεροσκάφος μικρών και μεσαίων αποστάσεων, παρεμφερές του Αμερικανικού Boeing 727. Αν και πετάει σχεδόν 40 χρόνια, παραμένει ως βασικός τύπος στα εσωτερικά δρομολόγια της Ρωσίας και άλλων κρατών της πρώην ΕΣΣΔ, και σε μικρό βαθμό στην Ανατολική Ευρώπη και το Ιράν.

Σχεδίαση και Ανάπτυξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

To Tu-154 σχεδιάστηκε ως απάντηση στην προκήρυξη της Aeroflot για αντικαταστάτη των Tupolev Tu-104 (τζετ), Antonov An-10 και Ilyushin Il-18 (ελικοφόρα). Η προκήρυξη ήταν ιδιαίτερα απαιτητική: το νέο αεροσκάφος έπρεπε να έχει εξαιρετική οικονομία καυσίμου στις διαδρομές μήκες 500 έως 3.500 km, τις υψηλές επιδόσεις του Tu-104, αλλά με δυνατότητα μεταφοράς τουλάχιστον 50% περισσότερου ωφέλιμου φορτίου. Επιπροσθέτως, θα έπρεπε να απογειώνεται από τροχοδιαδρόμους μικρού μήκους (έως 2.500 μέτρων), ακόμη και από διαδρόμους χωρίς επίστρωση τσιμέντου ή ασφάλτου, σύνηθες φαινόμενο σε πολλά περιφερειακά Σοβιετικά αεροδρόμια. Το Tupolev Tu-154 φέρει πολλές ομοιότητες με το Αμερικανικό Boeing 727 και το Βρετανικό Hawker Siddeley Trident.

Η παρθενική πτήση του Tu-154 πραγματοποιήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1968. Εισήχθη σε υπηρεσία τέσσερα χρόνια μετά, με την Aeroflot, τον Σοβιετικό εθνικό αερομεταφορέα τον Φεβρουάριο του 1972.Η παραγωγή ολοκληρώθηκε το 2006.[1]

Το 1988 ένα πειραματικό Tu-154, αποκαλούμενο Tu-155 και Tu-156, πραγματοποίησε πτήσεις χρησιμοποιώντας υγρό υδρογόνο σαν καύσιμο και το 1989 με υγρό φυσικό αέριο αντί για κηροζήνη στον κινητήρα #1 (αριστερο). Και οι δυό παραλλαγές αυτές αφορούσαν εναλλακτικές μορφές καυσίμων κυρίως για αεροδιαστημικές εφαρμογές. Αποδείχηκε όμως ότι ένας στροβιλοκινητήρας μπορεί να λειτουργήσει με διαφορετικά καύσιμα. Παρόμοιες δοκιμες πραγματοποιήθηκαν με μαχητικά αεροσκαφη την ίδια περίοδο, με επιστέγασμα τον R-95 των Su-25Μ.

Χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Tu-154 φέρει τρεις κινητήρες τούρμποφαν στο πίσω μέρος της ατράκτου, όπως και το Boeing 727. Από απόσταση το Tu-154 είναι αρκετά όμοιο με το 727, αν και το πρώτο είναι αρκετά μεγαλύτερο από το Αμερικάνικο αεροσκάφος. H πρώτη έκδοση του Tu-154 φέρει κινητήρες τύπου Kuznetsov NK-8-2, ενώ το μεταγενέστερο Tu-154M φέρει κινητήρες Soloviev D-30KU-154. Σε σύγκριση με το 727, οι κινητήρες του Tu-154 έχουν σημαντικά υψηλότερες απόδοσεις αλλά με μεγαλύτερη κατανάλωση καυσίμου, κάτι που έπαιξε σημαντικό ρόλο τα τελευταία χρόνια με τις αλλεπάλληλες αυξήσεις της τιμής των καυσίμων.

Η καμπίνα του Tu-154 φιλοξενεί έξι θέσεις ανά σειρά. Η οροφή είναι χαμηλότερα απ' ότι στα Δυτικά αεροσκάφη και ο επιβάτης έχει έντονη την εντύπωση του οβάλ σχήματος καμπίνας. Οι πόρτες εισόδου είναι επίσης μικρότερες απ' ότι στα Δυτικά αεροσκάφη. Σημαντικά περιορισμένος είναι ο χώρος για τις χειραποσκευές.

Όπως και το Tu-134, έτσι και τα φτερά του Tu-154 έχουν οπισθόκλιση κατά 35 μοίρες και αρνητική διεδρο κατα 3 μοίρες . Το Βρετανικό Hawker Siddeley Trident φέρει την ίδια κλίση, ενώ το 727 έχει μικρότερη κλίση, κατά 32 μοίρες. Η μεγαλύτερη οπισθόκλιση στις πτέρυγες του TU-154 μαλλον προσδίδει την απαίτηση της μεγαλύτερης ταχύτητας παρα της βελτιστοποίησης της οικονομίας καυσίμου. Η τελική του ταχύτητα μπορει να είναι μεγαλύτερη του ήχου σε μεγαλο υψόμετρο σε ελαφρά βύθυση. (1062 km/hr-295 m/sec στα 12000 μέτρα)

Λόγω των μοναδικών αυτών επιδόσεων χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα σαν εκπαιδευτικό κοσμοναυτών, και σε πολεμικές αεροπορίες ανα τον κόσμο σαν εξειδεικευμένο μεταγωγικό ή αεροσκαφος Ηλεκτρονικού Πολέμου.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετρήσεις Tu-154B-2 Tu-154M
Επιβάτες (2-Θέσεις) 114 - 180
Μήκος 48.0 m (157')
Άνοιγμα Φτερών 37.55 m (123' 3")
Ύψος 11.40 m (37' 5")
Βάρος (Άδειο) 50,700 kg (111,920 lb) 55,300 kg (122,075 lb)
Μέγιστο Βάρος Απογείωσης 98,000 - 100,000 kg (216,335 - 220,750 lb) 102,000 - 104,000 kg (225,165 lb - 229,580 lb)
Ταχύτητα (Μέγιστη) 950 km/h
Ακτίνα (Μέγιστο Φορτίο)   2,500 km (1,350 nm) 3,900 km (2,100 nm)
Μέγιστο ύψος πτήσης 39,700 πόδια (12,100) m
Κινητήρες 3× Kuznetsov NK-8-2U turbofans, 103 kN (23,148 lbf) ανά κινητήρας 3× Soloviev D-30KU-154 turbofans, 103 kN (23,148 lbf) ανά κινητήρα
Πλήρωμα Τρεις - Τέσσερις

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Tu-154[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρόμοια αεροσκάφη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα