Fundamento de Esperanto

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το Fundamento de Esperanto ("Το Θεμέλιο της Εσπεράντο") είναι ένα βιβλίο του Ζαμένχοφ, που δημοσιεύτηκε την άνοιξη του 1905. Στις 9 Αυγούστου, 1905 έγινε το επίσημο εγχειρίδιο για την γλώσσα σύμφωνα με το άρθρο 4 της Διακήρυξης της Βουλώνης στο 1ο Παγκόσμιο Συνέδριο για την Εσπεράντο στην Βουλώνη της Γαλλίας. Θεωρείται ως το μοναδικό κείμενο αυθεντία πάνω από την Εσπεράντο και για αυτόν τον λόγο δεν επιδέχεται καμία μεταβολή.


Το Fundamento αποτελείται από 4 μέρη : έναν πρόλογο (Antaŭparolo), μια γραμματική (Gramatiko), μια συλλογή από ασκήσεις (Ekzercaro) και ένα "Οικουμενικό Λεξικό" (Universala Vortaro). Με εξαίρεση τον Πρόλογο, σχεδόν ότι άλλο περιέχεται στο Fundamento προέρχεται άμεσα από προηγούμενες εργασίες του Ζάμενχοφ.

Η γραμματική και τα λεξικά του Fundamento είναι μεταφρασμένα σε 5 γλώσσες : γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ρωσικά, και πολωνικά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]