464 Μέγαιρα
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
| Ανακάλυψη A | |
|---|---|
| Ανακαλύψας (-ασα): | Max Wolf |
| Ημερομηνία ανακάλυψης: | 9 Ιανουαρίου 1901 |
| Εναλλακτικές ονομασίες B: | 1901 FV |
| Κατηγορία: | |
| Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ | |
|
|
|
| Εκκεντρότητα (e): | 0,203 |
| Μεγάλος ημιάξονας (a): | 2,807 AU (419,9 εκατομ. km) |
| Απόσταση περιηλίου (q): | 2,238 AU (334,7 εκατομ. km) |
| Απόσταση αφηλίου (Q): | 3,376 AU (505,0 εκατομ. km) |
| Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): | 1717,5 ημέρες |
| Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): | 10,147 ° (μοίρες) |
| Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου (Ω): |
102,61 ° |
| Όρισμα του περιηλίου (ω): | 257,825 ° |
| Μέση ανωμαλία (M): | 199,57 ° |
Η Μέγαιρα (Megaira) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,52. Ανακαλύφθηκε το 1901 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά [Επεξεργασία]
Η μέση διάμετρος της Μέγαιρας εκτιμάται σε 74,0 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 425 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,050 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μέγαιρα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
| Αστεροειδείς | ||
|---|---|---|
| 463 Λόλα | 464 Μέγαιρα | 465 Αληκτώ |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα (464) Mégare της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
