465 Αληκτώ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
465 Αληκτώ
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): Max Wolf
Ημερομηνία ανακάλυψης: 13 Ιανουαρίου 1901
Εναλλακτικές ονομασίες B: 1901 FW
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 18 Αυγούστου 2005 (Ι.Η. (JD) 2453600,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,212
Μεγάλος ημιάξονας (a): 3,089 AU (462,1 εκατομ. km)
Απόσταση περιηλίου (q): 2,435 AU (364,3 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 3,743 AU (559,9 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1982,9 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 4,657 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

300,73 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 284,39 °
Μέση ανωμαλία (M): 1,728 °


Η Αληκτώ (Alekto) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,7. Ανακαλύφθηκε το 1901 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομα της Αληκτούς, μιας από τις Ερινύες στην ελληνική μυθολογία.

Φυσικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μέση διάμετρος της Αληκτούς εκτιμάται σε 73,3 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 413 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,043 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μέγαιρα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 ως 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αστεροειδείς
464 Μέγαιρα 465 Αληκτώ 466 Τισιφόνη
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα (465) Alecto της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).