446 Αιωνιότης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
444 Αιωνιότης
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): Max Wolf και A. Schwassmann
Ημερομηνία ανακάλυψης: 27 Οκτωβρίου 1899
Εναλλακτικές ονομασίες B: 1899 ER
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 30 Ιανουαρίου 2005 (Ι.Η. (JD) 2453400,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,124
Μεγάλος ημιάξονας (a): 2,789 AU (417,2 εκατομ. km)
Απόσταση περιηλίου (q): 2,444 AU (365,5 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 3,134 AU (468,9 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1701,2 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 10,624 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

42,15 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 280,035 °
Μέση ανωμαλία (M): 273,48 °


Η Αιωνιότης (Aeternitas) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,9. Ανακαλύφθηκε το 1899 από τους Γερμανούς αστρονόμους Μαξ Βολφ και Άρνολντ Σβάσμαν, που παρατηρούσαν από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από την προσωποποίηση της αιωνιότητας στη ρωμαϊκή μυθολογία.

Φυσικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι διαστάσεις της Αιωνιότητος εκτιμώνται σε 45,4 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 98 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι A, ενώ το άλβεδό της είναι 0,236 (από δεδομένα του IRAS). Η Αιωνιότης περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 51 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αστεροειδείς
445 Έντνα 446 Αιωνιότης 447 Βαλεντίνη
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 446 Aeternitas της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).