Φυσιοπαθητική

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Φυσιοπαθητική (naturopathy) προσφέρει ολιστική φροντίδα υγείας αντλώντας από πολλά παραδοσιακά θεραπευτικά συστήματα. Ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα, η μέθοδος οργανώθηκε γύρω από τρεις βασικές αρχές: ο γιατρός προσπαθεί πάντα να υποβοηθήσει τις φυσικές θεραπευτικές δυνάμεις του σώματος, πρέπει να αντιμετωπίζεται η βαθύτερη αιτία της ασθένειας παρά τα συμπτώματα και, πάνω απ' όλα, πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο θεραπείες που δεν βλάπτουν (πράγμα που σημαίνει πως, όταν είναι δυνατόν, αποφεύγονται τα τοξικά φάρμακα και η χειρουργική).

Ο φυσιοπαθητικός γιατρός μπορεί να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στον τρόπο ζωής του ασθενούς, καθώς η θεωρία της φυσιοπαθητικής λέει πως τα σωματικά, ψυχολογικά, ακόμη και πνευματικά στοιχεία είναι δυνατό να συμβάλουν στην ασθένεια. Ο γιατρός μπορεί να χρησιμοποιήσει διάφορες θεραπείες, μεταξύ των οποίων ομοιοπαθητική, βοτανοθεραπεία, παραδοσιακή κινεζική ιατρική, χειρισμούς στη σπονδυλική στήλη, διατροφή, υδροθεραπεία, μασάζ, συμβουλευτική και άσκηση. Οι φυσιοπαθητικοί εκπαιδεύονται για 4 χρόνια σε ειδικές ιατρικές σχολές. Τα πρώτα 2 χρόνια περιλαμβάνουν πολλά κοινά μαθήματα με τις συμβατικές ιατρικές σχολές και μαθήματα πάνω στη φυσιοπαθητική φιλοσοφία. Στα άλλα δύο, γίνεται εκπαίδευση σε φυσικές θεραπευτικές τεχνικές. Στις ΗΠΑ, η άσκηση της φυσιοπαθητικής επιτρέπεται πλήρως σε κάποιες πολιτείες, ενώ σε άλλες με πιο περιορισμένο τρόπο.