Φαίδρα
Η Φαίδρα ήταν κόρη του βασιλιά της αρχαίας Κρήτης Μίνωα και της Πασιφάης. Ήταν η δεύτερη γυναίκα του ήρωα και βασιλιά της Αθήνας Θησέα.
Ο μύθος[Επεξεργασία]
Κατά την Ελληνική Μυθολογία, όταν η Φαίδρα κυριεύθηκε από σφοδρό έρωτα με τον ονομαστό για την ομορφία του γιο του Θησέα (εκ της Αντιόπης ή Ιππολύτης), τον Ιππόλυτο, στη προσπάθειά της να τον συγκινήσει, εκείνος την απέκρουσε. Σε επόμενη συνάντησή τους η Φαίδρα δεν δίστασε να πέσει στα πόδια του και να τον παρακαλεί με δάκρυα ν΄ ανταποκριθεί στον παράφορο έρωτά της. Τότε ο Ιππόλυτος την απέπεμψε τόσο «σκαιότατα» που η Φαίδρα μέσα πλέον στο θυμό της έσκισε τα ενδύματά της και τρέχοντας ημίγυμνη παρουσιάσθηκε στον Θησέα διαβάλλοντας τον Ιππόλυτο ότι προσπάθησε να τη βιάσει. Τότε ο Θησέας έδιωξε από τη χώρα τον Ιππόλυτο, ο οποίος φεύγοντας σκοτώθηκε όταν τ΄ άλογα του άρματός του αφήνιασαν στη αιφνίδια θέα ενός τέρατος που είχε εκβρασθεί από τη θάλασσα. Όταν η Φαίδρα έμαθε για τον θάνατο του Ιππόλυτου, αισθανόμενη ντροπή και ενοχές αυτοκτόνησε δι΄ απαγχονισμού.
Τον μύθο αυτό εκμεταλλεύτηκε ο Ευριπίδης στη τραγωδία του «Ιππόλυτος», καθώς επίσης και πολλοί άλλοι αρχαίοι ποιητές και καλλιτέχνες.
Δείτε επίσης[Επεξεργασία]
- Ο αστεροειδής 174 Φαίδρα (174 Phaedra), που ανακαλύφθηκε το 1877, πήρε το όνομά του από την τραγική αυτή σύζυγο του Θησέα.
