Τρωικό αντικείμενο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η θέση των τρωικών αστεροειδών του Δία στο Ηλιακό Σύστημα (πράσινο χρώμα). Στο σημείο L4 βρίσκεται το «Ελληνικό στρατόπεδο» ("Greeks") και στο L5 το «Τρωικό» ("Trojans").

Στην αστρονομία ο όρος Τρωικός αναφέρεται σε ένα μικρό πλανήτη (αστεροειδή) ή φυσικό δορυφόρο , που μοιράζεται μια τροχιά με έναν πλανήτη ή δορυφόρο, αλλά δεν συγκρούεται με αυτό(ν), διότι οι τροχιές του βρίσκονται σε διαφορετικό λαγκρανζιανό σημείο, τα οποία βρίσκονται 60° μπροστά και πίσω από το μεγαλύτερο σώμα, δηλαδή στα Λαγκρανζιανά σημεία L4 και L5 αντίστοιχα.

Ο όρος αναφερόταν αρχικά σε Τρωικούς αστεροειδείς σε τροχιά στα σημεία αυτά γύρω από τον Δία, και αστεροειδείς στα λαγκρανζιανά σημεία των άλλων πλανητών. Στη συνέχεια τέτοια αντικείμενα βρέθηκαν σε τροχιά γύρω από λαγκρανζιανά σημεία του Ποσειδώνα, του Άρη και της Γης.[1] Επιπλέον, τέσσερα «τρωϊκά φεγγάρια» είναι γνωστό πως έχουν τροχιά στα λαγκρανζιανά σημεία των δύο μεσαίου μεγέθους δορυφόρους του Κρόνου.

Πίνακας περιεχομένων

Τα σημεία L4 και L5 [Επεξεργασία]

Τα 5 Λαγκρανζιανά σημεία σε ένα σύστημα δύο σωμάτων με σημαντική διαφορά στις μάζες τους (κυκλική τροχιά).

Το 1772 ο μαθηματικός Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ (Joseph Louis Lagrange) εργαζόταν πάνω στο περίφημο πρόβλημα των τριών σωμάτων, όταν ανακάλυψε μια ενδιαφέρουσα ιδιορρυθμία στα αποτελέσματα. Αρχικά, είχε ανακαλύψει έναν τρόπο για να υπολογίζει τη βαρυτική αλληλεπίδραση μεταξύ αυθαίρετou αριθμού σωμάτων σε ένα σύστημα, γιατί η νευτώνεια μηχανική κατέλειγε στο συμπέρασμα ότι ένα τέτοιο σύστημα οδηγεί τα σώματα σε χαοτική τροχιά, μέχρι να καταλήξουν σε μια σύγκρουση ή να εγκαταλήψουν το σύστημα, ώστε να επιτευχθεί η ισορροπία. Ο Λαγκράνζ, θέλοντας να κάνει πιο απλό το πρόβλημα, υπέθεσε πως η πορεία ενός αντικειμένου εξαρτάται από την εύρεση μιας διαδρομής που ελαχιστοποιεί τη δράση (S) κατά την πάροδο του χρόνου. Με αυτή την υπόθεση ο Λαγκράνζ αναδιατύπωσε την Κλασική (Νευτόνια) μηχανική και εισήγαγε την λεγόμενη Λαγκρανζιανή μηχανική.

Με βάση τους υπολογισμούς του, υπέθεσε πως είναι δυνατόν ένα τρίτο σώμα, αμελητέας μάζας, να βρεθεί σε κάποια τροχιά σε σχέση με δύο μεγαλύτερα σώματα, όπου το ένα από αυτά βρίσκεται ήδη σε σχεδόν κυκλική τροχιά γύρω από το άλλο. Αργότερα η θεωρία αυτή προσαρμόστηκε και για σώματα σε ελλειπτική τροχιά. Οι συγκεκριμένες περιοχές στις οποίες ένα τέτοιο σώμα μπορεί να βρεθεί ονομάστηκαν, προς τιμήν του, Λαγκρανζιανά σημεία. Τα σημεία (για κυκλικές τροχιές) αυτά σε ένα σύστημα δύο σωμάτων είναι συνολικά 5 (στις ελλειπτικές τροχιές τα σημεία μετατρέπονται σε χώρους).

Δύο από αυτά τα σημεία, τα σημεία L4 και L5 βρίσκονται στις κορυφές δύο ισόπλευρων τριγώνων (τριγωνικά σημεία), με πλευρά την απόσταση των δύο μεγάλων σωμάτων. Η κορυφές αυτές βρίσκονται επί της τροχιάς του μικρότερου περιφερόμενου σώματος. Το σημείο L4 βρίσκεται μπροστά από το σώμα που περιστρέφεται (το σώμα κινείται προς αυτή την κατεύθυνση), ενώ το L5 πίσω από αυτό. Κατά συνέπεια, οι βαρυτικές δυνάμεις από τα δύο ογκώδη σώματα είναι στην ίδια αναλογία με τις μάζες των δύο σωμάτων, και έτσι η συνισταμένη δύναμη ενεργεί μέσω του βαρύκεντρου του συστήματος. Η σταθερότητα των σημείων αυτών, αν και αποτελούν τοπικά μέγιστα του γενικευμένου δυναμικού, είναι στην πραγματικότητα αρκετά μεγάλη λόγω της δύναμης Coriolis, ώστε να χαρακτηρίζονται ως σημεία ευσταθούς ισορροπίας, στα οποία γίνεται να παγιδευτούν μόνιμα άλλα σώματα, μικρής μάζας.[2]

Τα 1906 ανακαλύφθηκαν οι πρώτοι αστεροειδείς στο σύστημα Δίας-Ήλιος σε αυτά τα σημεία. Καθώς δόθηκαν σε αυτούς ονόματα από ήρωες του Τρωικού πολέμου, τα σημεία L4 και L5 απέκτησαν το όνομα "Τρωικά σημεία".

Πληθυσμοί [Επεξεργασία]

Αστεροειδείς [Επεξεργασία]

Ο όρος Τρωικός αστεροειδής συνήθως αναφέρεται συγκεκριμένα στους τρωικούς αστεροειδείς του Δία, οι οποίοι πιστεύεται ότι είναι συγκρίσιμοι σε αριθμό με τους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης.[3]

Οι τρωικοί αστεροειδείς του Δια χωρίζονται σε δύο ομάδες. Αυτοί που περιφέρεται σε μία μέση θέση γύρω από το Λαγκρανζιανό σημείο L4 του συστήματος Ηλίου-Δία, ονομάζονται «ηγούμενα μέλη» ή μέλη του «Ελληνικού στρατοπέδου». Στους αστεροειδείς αυτούς δίνονται ονόματα Ελλήνων ηρώων του Τρωικού Πολέμου. Αυτοί που περιφέρεται σε μία μέση θέση γύρω από το Λαγκρανζιανό σημείο L5 του συστήματος Ηλίου-Δία, ονομάζονται «επόμενα μέλη» ή μέλη του «Τρωικού στρατοπέδου». Σε αυτούς δίνονται ονόματα Τρώων ηρώων. Πριν η πρακτική αυτή γίνει συνήθεια είχαν ονομασθεί δύο εξαιρέσεις στον κανόνα αυτόν, οι οποίες και παραμένουν, αποκαλούμενες και «κατάσκοποι»: είναι ο 624 Έκτωρ στο ελληνικό στρατόπεδο και ο 617 Πάτροκλος στο τρωικό.

Η 5261 Εουρέκα , το 1998 VF 31 , το 1999 UJ 7 , και το 2007 NS 2 είναι οι τρωϊκοί αστεροειδείς του Άρη.

Έξι τρωικοί αστερειδείς του Ποσειδώνα είναι γνωστοί, αλλά αναμένεται να ξεπερνούν σε αριθμό τους τρωίκούς Δία με τάξη μεγέθους.

Τόσο το σύστημα Γη-Ήλιος όσο και το σύστημα Γη-Σελήνη είναι δυνατόν να υποστηρίξουν τρωικούς αστεροειδείς.[2] Ο πρώτος τρωικός αστεροειδής της Γης (σύστημα Ήλιος - Γη) ανακαλύφθηκε από την NASA τον Οκτώβριο του 2010.[4] Είναι ένας αστεροειδής Απόλλο στον οποίο έχει δοθεί το προσωρινό όνομα 2010 TK7 και βρίσκεται κοντά στο σημείο L4 του συστήματος Γης-Ήλιου.

Δορυφόροι [Επεξεργασία]

Στην περίπτωση των δορυφόρων, τρωικοί δορυφόροι ονομάζονται αυτοί που βρίσκονται στα τρωικά σημεία ενός μεγαλύτερου δορυφόρου (στο σύστημα πλανήτη-δορυφόρου). Ο τρωϊκός δορυφόρος μοιράζεται την ίδια τροχιά με τον μεγαλύτερο δορυφόρο.

Στο Ηλιακό Σύστημα οι μόνοι γνωστοί τρωικοί δορυφόροι βρίσκονται γύρω από τον Κρόνο. Στην ίδια τροχιά με τον δορυφόρο Τηθύς βρίσκονται οι τρωικοί Τελεστώ (στο L4) και Καλυψώ (στο L5). Στην ίδια τροχιά με τον δορυφόρο Διώνη βρίσκονται οι τρωικοί Ελένη (στο L4) και Πολυδεύκης (στο L5).

Πλανήτες [Επεξεργασία]

Σε θεωρητικό επίπεδο, είναι δυνατόν να υπάρξουν και τρωικοί πλανήτες, στα τρωικά σημεία πλανητών με το άστρο τους.

Πρακτικά, δεν έχει ανακαλυφθεί ένας τέτοιος πλανήτης μέχρι σήμερα. Όμως, μια από τις πιο γνωστές υποθέσεις (Υπόθεση της γιγαντιαίας σύγκρουσης) για την δημιουργία της Σελήνης κάνει λόγο για την ύπαρξη ενός υποθετικού τρωικού πλανήτη στο σύστημα Γης-Ήλιου (είτε στο σημείο L4, είτε στο L5), στον οποίο δίνεται το όνομα Θεία (από το όνομα της μητέρας της Σελήνης στην Ελληνική μυθολογία, της τιτάνιδας Θείας, ή αλλιώς Ευρυφάεσσας). Σύμφωνα με αυτή την υπόθεση, η αύξηση του μεγέθους της Θείας προκάλεσε την σύγκρουσή της με την πρωτο-Γη, δημιουργώντας τελικά την Σελήνη.[5]

Παραπομπές [Επεξεργασία]

  1. ↑ Connors, Martin; Wieger, Paul; Veillet, Christian (27 Ιουλίου 2011). "Earth's Trojan asteroid". Nature 475 (7357): 481–483. doi:10.1038/nature10233. Bibcode: 2011Natur.475..481C. http://www.nature.com/nature/journal/v475/n7357/full/nature10233.html. Ανακτήθηκε στις 27/12/2011. 
  2. ↑ 2,0 2,1 Neil J. Cornish, The Lagrange Points - Stability of L4 and L5 (.pdf)
  3. ↑ Yoshida, F. (2005). "Size distribution of faint L4 Trojan asteroids". The Astronomical journal 130 (6): 2900–11. doi:10.1086/497571. Bibcode: 2005AJ....130.2900Y. 
  4. ↑ Keys, Sonia (07/10/2010). MPEC 2010-T45 : 2010 TK7. Minor Planet Electronic Circular. IAU Minor Planet Center. http://www.minorplanetcenter.net/mpec/K10/K10T45.html. 
  5. ↑ Belbruno, E. (2005). "Where Did The Moon Come From?". The Astronomical Journal 129 (3): 1724–1745. doi:10.1086/427539. Bibcode: 2005AJ....129.1724B. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα trojan (astronomy) της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Lagrangian point της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).



Saturn template.gif  Αυτό το λήμμα αστρονομίας χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!.


Ανακτήθηκε από "http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Τρωικό_αντικείμενο&oldid=3992878"