Τζέιμς Φρανκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τζέιμς Φρανκ
James Franck.jpg
Γέννηση 26 Αυγούστου 1882
Αμβούργο, Γερμανία
Θάνατος 21 Μαΐου 1964 (81 ετών)
Γκέτινγκεν, Γερμανία
Εθνικότητα Γερμανός
Ερευνητικός τομέας Φυσική
Ίδρυμα εργασίας Πανεπιστήμιο Χούμπολτ Βερολίνου
Πανεπιστήμιο Γκέτινγκεν
Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς
Πανεπιστήμιο Σικάγου
Σπουδές Πανεπιστήμιο Χούμπολτ Βερολίνου
Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης
Διδακτορικός καθηγητής Χάινριχ Ρούμπενς
Μαξ Πλανκ
Γνωστός για Πείραμα Φρανκ-Χερτζ
Σημαντικά βραβεία Νόμπελ Φυσικής (1925)

Ο Τζέιμς Φρανκ (26 Αυγούστου 1882 - 21 Μαΐου 1964) ήταν Γερμανός φυσικός και νομπελίστας. Ο Φρανκ τελείωσε το διδακτορικό του το 1906 και πήρε την «venia legendi» του στη φυσική το 1911, και τα δύο από το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου έκανε διαλέξεις και δίδασκε. Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στον οποίο υπηρέτησε και του απονεμήθηκε ο Σιδηρούς Σταυρός πρώτης κατηγορίας, ο Φρανκ έγινε επικεφαλής του τμήματος Φυσικής του Kaiser Wilhelm Gesellschaft Φυσικοχημείας. Το 1920, Ο Φρανκ έγινε καθηγητής της πειραματικής φυσικής και Διευθυντής του Β Ινστιτούτου Πειραματικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν. Ενώ ήταν εκεί ασχολήθηκε με την κβαντική φυσική με τον Μαξ Μπορν, ο οποίος ήταν διευθυντής του Ινστιτούτου Θεωρητικής Φυσικής.

Το 1925, του απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής, κυρίως για το έργο του στο 1912-1914, το οποίο περιλάμβανε το πείραμα Φρανκ-Χερτζ, μια σημαντική επιβεβαίωση του ατομικού πρότυπου του Μπορ.

James Franck, Chicago 1952

Το 1933, αφού οι Ναζί ήρθαν στην εξουσία, ο Φρανκ άφησε τη θέση του στην Γερμανία και συνέχισε την έρευνά του στις Ηνωμένες Πολιτείες, πρώτα στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς στην Βαλτιμόρη και, στη συνέχεια, μετά από ένα έτος στη Δανία, στο Σικάγο. Εκεί ήταν που ενεπλάκη στο Πρόγραμμα Μανχάταν κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν Διευθυντής του Τμήματος Χημείας του Εργαστηρίου Μεταλλουργίας, στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Ήταν επίσης ο πρόεδρος της Επιτροπής για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Προβλήματα σχετικά με την ατομική βόμβα, h επιτροπή αποτελούνταν από τον ίδιο και άλλους επιστήμονες στο Met Lab, συμπεριλαμβανομένων των Donald J. Hughes, JJ Nickson, Eugene Rabinowitch, Glenn T. Seaborg, JC Stearns και Leo Szilard. Η επιτροπή αυτή είναι περισσότερο γνωστή για την κατάρτιση της Έκθεσης του Φρανκ, που ολοκληρώθηκε στις 11 Ιουνίου 1945, η οποία δεν συνιστά να χρησιμοποιούνται οι ατομικές βόμβες στις ιαπωνικές πόλεις, με βάση τα προβλήματα που απορρέουν από μια τέτοια στρατιωτική εφαρμογή.

Το 1946 παντρεύτηκε την Hertha Sponer, πρώην βοηθό του στο Γκέτινγκεν. Πέθανε ξαφνικά το 1964 κατά την επίσκεψη του στο Γκέτινγκεν.

Τιμητικές διακρίσεις και βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1925 Βραβείο Νόμπελ Φυσικής, το μοιράστηκε με τον Γκούσταβ Χερτζ για την ανακάλυψη των νόμων που διέπουν τις επιπτώσεις των ηλεκτρονίων σε άτομα.
  • 1951 Μετάλλιο Μαξ Πλανκ
  • 1953 Επίτιμος πολίτης του Göttingen
  • 1955 Μετάλλιο Rumford της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών - Για το έργο του σχετικά με τη φωτοσύνθεση.
  • 1964 Εξελέγη ως Ξένος Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου, για τη συμβολή του στην κατανόηση των ανταλλαγών ενέργειας σε συγκρούσεις ηλεκτρονίων, με την ερμηνεία των μοριακών φασμάτων, καθώς και στα προβλήματα της φωτοσύνθεσης