Ταγκανρόγκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η θέση του Ταγκανρόγκ στο χάρτη
Αεροφωτογραφία του λιμανιού
Ανδριάντας του Άντον Τσέχοφ
Ελληνικό μοναστήρι στο Ταγκανρόγκ

Το Τανγανρόγκ (παλαιότερα Ταϊγάνιο, ρωσ. Таганрог) είναι πόλη της νότιας Ρωσίας, επίνειο του Ροστόφ στη βόρεια ακτή του κόλπου Ταγκανρόγκ (στην Αζοφική θάλασσα), αρκετά χιλιόμετρα δυτικά από τις εκβολές του ποταμού Ντον με πληθυσμό 293.600 (1994).[1]

Υποστηρίζεται ότι ο εμπορικός σταθμός (εμπόριον) που αναφέρεται από τον ιστορικό Ηρόδοτο[2] ως Κρημνοί, αλλά και από τον Ξενοφώντα και τον Στράβωνα ως ελληνική αποικία του 7ου-5ου αιώνα π.Χ. των Μιλησίων, πρέπει να ταυτιστεί με το μεταγενέστερο Ταϊγάνιον.

Η πόλη είναι γνωστή και ως γενέτειρα του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα Άντον Τσέχοφ, αλλά και ως ο τελικός προορισμός του Έλληνα ευεργέτη Ιωάννη Βαρβάκη, που στην ακμή της επιχειρηματικής του δραστηριότητας μεταγκαταστάθηκε το 1812 από το Αστραχάν, μεταφέροντας εκεί όλη την κινητή του περιουσία και εγκαθιστώντας εκεί την οικογένεια του το 1815.

Η πρώτη ρωσική ναυτική βάση ιδρύθηκε επίσημα από τον Πέτρο τον Μέγα στις 12 Σεπτεμβρίου 1698, και το Ταγκανρόγκ φιλοξένησε τον Αζοφικό Στολίσκο της Αικατερίνης της Μεγάλης (1770-1783) που στη συνέχεια έγινε ο ρωσικός στόλος της Μαύρης Θάλασσας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Παγκόσμια Γεωγραφία, τόμ. Γ΄ σ. 360, Εκδοτική Αθηνών 1994 ISBN 960-213-288-4
  2. Ηρόδοτος 4.20

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα