Σωσθένης της Μακεδονίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Σωσθένης (θαν. 277 π.Χ.), ήταν Μακεδόνας στρατιωτικός ευγενικής καταγωγής, που αν και δεν συνδεόταν εξ αίματος με κάποιο βασιλικό οίκο, απέκτησε τον έλεγχο του κράτους κατά τη διάρκεια της ταραγμένης περιόδου που ακολούθησε τη γαλατική επιδρομή στον ελλαδικό χώρο το 279 π.Χ.[1] Συνηθίζεται το όνομά του να περιλαμβάνεται στους καταλόγους βασιλέων των χρονικογράφων, εντούτοις δεν είναι σίγουρο το κατά πόσο υιοθέτησε επίσημα τον τίτλο.

Μετά το θάνατο του Πτολεμαίου Κεραυνού και τη βραχύβια βασιλεία του αδερφού του, Μελέαγρου, στο θρόνο τοποθετήθηκε ο Αντίπατρος, ανηψιός του Κάσσανδρου. Ωστόσο οι περιστάσεις απαιτούσαν την καθοδήγηση του στρατού από ικανά και αποτελεσματικά χέρια, και ο Αντίπατρος κρίθηκε σύντομα ανεπαρκής.[2] Μετά από μόλις 45 ημέρες, την ηγεσία του στρατού ανέλαβε με προσωπική πρωτοβουλία ο Σωσθένης,[1] ο οποίος ζήτησε από τους στρατιώτες να ορκιστούν πίστη σε αυτόν ως στρατηγό κι όχι ως βασιλιά.[1]

Αρχικά οι προσπάθειές του στέφθηκαν με επιτυχία: υποχρέωσε σε ήττα τους Γαλάτες που βρίσκονταν υπό τοv Βόλγιο,[1] και για ένα διάστημα ο κίνδυνος απομακρύνθηκε από το βασίλειο. Εντουτοις ακολούθησε νέα εισβολή υπό τον Βρέννο,[1] η οποία ανάγκασε το Σωσθένη να κλείσει τα στρατεύματά του στα διάφορα οχυρά.[1] Ο Βρέννος, ωστόσο, αφού λεηλάτησε τα εδάφη της Μακεδονίας, έστρεψε τα όπλα του εναντίον της νότιας Ελλάδας.[1] Η Μακεδονία ανέκτησε την ελευθερία της κι ο Σωσθένης διατήρησε τη διοίκηση για μία περίοδο δύο ετών μέχρι το θάνατό του,[2] αν και οι πληροφορίες που διαθέτουμε για το συγκεκριμένο διάστημα είναι συγκεχυμένες.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Ιουστίνος, «Επιτομή των Φιλιππικών του Πομπήιου Τρόγου», 24.5-6
  2. 2,0 2,1 Ευσέβιος, «Χρονικόν», 235

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ευσέβιος, «Χρονικόν» 00(Αγγλικά)
  • Ιουστίνος, «Επιτομή των Φιλιππικών του Πομπήιου Τρόγου» 00(Λατινικά, Αγγλικά, Γαλλικά)
  • Johann Gustav Droysen (Ντρόυζεν) : Geschichte des Hellenismus, 1836-1843 (μετάφραση Ρένου Αποστολίδη ως Ιστορία των Διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Ελευθεροτυπία, 1993, τ. Β΄ σ. 674, 677, 685 με τις σχετικές σημειώσεις).
  • Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος: Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, 1860-1872, βιβλίον Ζ΄, κεφ. Α΄, παρ. 29).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]