Σιίτες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Ο Σιιτισμός είναι ένας από τους δυο κύριους κλάδους του Ισλάμ. Η λέξη προέρχεται από το αραβικό σι’α που σημαίνει "μερίδιο". Η Σι'ατ Αλί (αραβικά: شيعة علي, που σημαίνει "παράταξη του Αλή" ή "ομάδα του Αλή") είναι μια από τις τρεις παλαιότερες υποδιαιρέσεις του Ισλάμ. Οι οπαδοί της, οι Σιίτες, θεωρούν τον Αλή, τον γαμπρό του Προφήτη Μωάμεθ, ως διάδοχό του στην ηγεσία της μουσουλμανικής κοινότητας.[1]

Η Ονομασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τον θάνατο του Μωάμεθ οι μουσουλμάνοι διχάστηκαν εξ αιτίας του ζητήματος της διαδοχής του. Η βασική αντίρρηση προήλθε από όσους πίστευαν ότι χαλίφης μπορεί να γίνει μόνο κάποιος άνθρωπος που κατάγεται από την οικογένεια του προφήτη. Οι υποστηριχτές αυτής της άποψης ονομάστηκαν σιίτες, (σι'ατ Αλή, «παράταξη του Αλή»• ο Αλή ήταν εξάδελφος του Μωάμεθ και είχε παντρευτεί την κόρη εκείνου, τη Φάτιμα). Οι υποστηρικτές της άλλης άποψης, που αναγνωρίζουν ως πρώτο διάδοχο του Προφήτη Μωάμεθ τον χαλίφη Αμπού Μπακρ, ονομάζονται Σουνίτες.

Η Πίστη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Σιίτες έχουν ως αγίους μεγαλομάρτυρες, τον Αλή και τον γιό του Χουσεΐν ιμπν Αλί, οι οποίοι δολοφονήθηκαν από τον Μωαβία, τον ιδρυτή της δυναστείας των Ομαγιάδων χαλιφών. Μια φορά το χρόνο οι πιστοί του Σιισμού, σε ανάμνηση των μαρτυρίων του Χουσεΐν, αυτομαστιγώνονται και αυτοβασανίζονται σε λατρευτικές εκδηλώσεις που κρατούν 10 μέρες .

Άλλοι κλάδοι του Σιιτισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ζουλφικάρ με και χωρίς την ασπίδα. Φατιμιδική απεικόνιση του σπαθιού του Αλί χαραγμένη στις Πύλες της Παλιάς πόλης του Καΐρου, της ονομαζόμενης Μπαμπ αλ-Νασρ. Δύο σπαθιά πάρθηκαν ως λάφυρα από το ναό της ειδωλολατρικής θεότητας Μανάτ, κατά τη διάρκεια της επιδρομής του Σα'ντ ιμπν Ζαΐντ αλ-Ασαλί. Ο Μωάμεθ το έδωσε στον Αλί, λέγοντας του ότι το ένα από αυτά ήταν το Ζουλφικάρ, το οποίο έγινε το διάσημο σπαθί του Αλί και αργότερα το σύμβολο του Σιιτισμoύ.[2]

Ως κύριος κλάδος του Ισλάμ, ο Σιιτισμός υποδιαιρείται στα ακόλουθα ρεύματα:

Εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Albert Hourani (2005). A History of the Arab Peoples. Faber and Faber. σελ. 61. ISBN 9780571226641. 
  2. Religious trends in pre-Islamic Arabic poetry, By Ghulam Mustafa (Hafiz.), Pg 11, Author writes: Similarly, swords were also placed on the Idols, as it is related that Harith b. Abi Shamir, the Ghassanid king, had presented his two swords, called Mikhdham and Rasub, to the image of the goddess, Manat....to note that the famous sword of Ali, the fourth caliph, called Dhu-al-Fiqar, was one of these two swords

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αγγελική Ζιάκα, «Διαμάχη στους Κόλπους του Ισλάμ. Η δυναμική του σιιτικού Ισλάμ στη Μέση Ανατολή», Οριενταλισμός στα Όρια, επιμ. Φ. Τσιμπιρίδου & Δ. Σταματόπουλος, εκδ. Κριτική, Αθήνα 2008, σ. 327-364.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]