Σαιν-Τροπέ
| Σαιν-Τροπέ | |||
|
|||
| Ρητό: Ad usque fidelis | |||
 |
|||
| Χώρα |  Γαλλία |
||
| Διοίκηση – Περιοχή – Νομός – Διαμέρισμα – Καντόνιο – Δήμαρχος – Θητεία – Ταχυδρομικός Κωδικός – Κωδικός Κοινότητας |
Κατάταξη Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή Βαρ Ντραγκινιάν Σαιν-Τροπέ (πρωτεύουσα) Ζαν-Πιέρ Τυβερί (DVD) 2008-2014 83990 83119 |
||
| Έκταση – Σύνολο |
Κατάταξη 11,18km² |
||
| Πληθυσμός – Σύνολο (2008) – Πυκνότητα |
Κατάταξη 8.159 405 κατ./km² |
||
| Γεωγραφία – Υψόμετρο – Συντεταγμένες |
Κατάταξη Ελ. 0 μ. — Μεγ. 115 μ. |
||
| http://www.saint-tropez.fr/ | |||
|
|||
.svg)
Το Σαιν-Τροπέ (οξιτανικά Sant Tropetz, γαλλικά Saint-Tropez) είναι μια κοινότητα στο διαμέρισμα της Βαρ στη Νότια Γαλλία, στην ευρύτερη περιοχή της Κυανής Ακτής. Διάσημο για τους λαμπερούς και πλούσιους επισκέπτες του, αποκαλείται συχνά «η Μαρμπέγια της Γαλλίας». Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σύμφωνα με την απογραφή του 1999 στους 5.542 κατοίκους.
Πίνακας περιεχομένων |
Ιστορία[Επεξεργασία]
Οι θρύλοι για τον κόλπο του Σαν-Τροπέ ανάγονται πολλούς αιώνες πίσω. Ένας από αυτούς λέει ότι το όνομα προέκυψε από ένα χριστιανό μάρτυρα, τον Άγιο Τορπέ, που αρνούμενος να απαρνηθεί την πίστη του αποκεφαλίστηκε και πέταξαν το πτώμα του σε μια βάρκα. Η βάρκα αυτή παρασύρθηκε από τα ρεύματα και προσάραξε στο σημείο που είναι σήμερα ο κόλπος και η πόλη.
Στο διάστημα από το 1470 έως το 1672 την πόλη κυβερνούσαν ανεξάρτητοι άρχοντες προερχόμενοι από τις διάφορες συντεχνίες και εκλεγμένοι απευθείας από τους κατοίκους της πόλης. Ο άρχοντες είχαν το προνόμιο να συγκροτήσουν τον δικό τους στρατό και το 1637 κατάφεραν να απωθήσουν τα Ισπανικά γαλιόνια. Η πόλη δεν κατέβαλε φόρους και δεν ήταν υπό την εξουσία του Γαλλικού κράτους. Εντούτοις τα προνόμια αυτά αφαιρέθηκαν από τον βασιλιά Λουδοβίκο τον 14ο και η πόλη έκτοτε πέρασε στον έλεγχο της Γαλλίας.
Στη δεκαετία του '20 το Σαιν-Τροπέ άρχισε να προσελκύει διεθνείς προσωπικότητες της μόδας και άλλες διασημότητες. Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και συγκεκριμένα στις 15 Αυγούστου του 1944, η παραλία της πόλης ήταν το κύριο σημείο απόβασης των συμμαχικών δυνάμεων στην επιχείρηση εισβολής στη Νότια Γαλλία. Με το πέρας του πολέμου γίνεται το καλοκαιρινό καταφύγιο τον Γάλλων υπαρξιστών, αλλά είναι η δεκαετία του '50 και η συμβολή της Μπριζίτ Μπαρντό που θα χαρίσουν στην πόλη τη διεθνή της ακτινοβολία. Η σειρά ταινιών του Λουί ντε Φινές, Ο Χωροφύλακας του Σαιν-Τροπέ, θα την κάνει γνωστή στα πέρατα του κόσμου.
Τοπικό χρώμα[Επεξεργασία]
Χτισμένη πάνω στα καταγάλανα νερά του κόλπου, η εκσυγχρονισμένη αυτή εκδοχή μια τυπικής μεσαιωνικής πόλης, είναι γνωστή για τα αναρίθμητα πολυτελή σκάφη αναψυχής που δένουν στο λιμάνι της απέναντι στα παραλιακά καφέ. Τουρίστες από όλες τις εθνικότητες και ακριβά σπορ αμάξια περιδιαβαίνουν τους δρόμους της.
Η νυχτερινή ζωή είναι έντονη και μπορεί κανείς συχνά να πετύχει ελικόπτερα που προσγειώνονται προκειμένου να μεταφέρουν τους υψηλούς καλεσμένους στα πριβέ πάρτι που διοργανώνονται σε κάποια από τις πολυάριθμες πολυτελείς βίλες. Οι επισκέπτες απολαμβάνουν τον καφέ τους ελπίζοντας ότι θα τους δουν ή ότι θα δουν οι ίδιοι κάποιον διάσημο.
Οι γύρω παραλίες μπορούν να καλύψουν όλα τα γούστα καθώς υπάρχουν ήσυχες και απομακρυσμένες αλλά και πολυπληθείς. Σε μερικές από τις παραλίες επιτρέπεται και ο γυμνισμός.
Εκδηλώσεις[Επεξεργασία]
Κάθε χρόνο, στις αρχές του Οκτώβρη, πραγματοποιείται στον κόλπο του Σαιν-Τροπέ μια ρεγκάτα. Πολλά ιστιοφόρα, μεταξύ των οποίων και παλιά κλασσικά γιοτ μέχρι 50 μέτρα, μαζεύονται και παρέχουν στους τουρίστες ένα εξαιρετικό θέαμα. Πολλοί μάλιστα σπεύδουν τη συγκεκριμένη περίοδο αποκλειστικά για την εν λόγω εκδήλωση.
