Σάο Λουίς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 2°31′42″S 44°18′16″W / 2.5283°S 44.3044°W / -2.5283; -44.3044

Μνημείο Παγκόσμιας
Κληρονομιάς της UNESCO
Ιστορικό Κέντρο του Σάο Λουίς
Επίσημο όνομα στον κατάλογο μνημείων της Π.Κ.
SaoLuis-Street2.jpg
Χώρα μέλος Flag of Brazil.svg Βραζιλία
Τύπος Πολιτιστικό
Κριτήρια iii, iv, v
Ταυτότητα 821
Περιοχή Λατινική Αμερική και Καραϊβική
Ιστορικό εγγραφής
Εγγραφή 1997 (21η συνεδρίαση)

Το Σάο Λουίς (πορτογαλικά: São Luís, προφορά ΔΦΑ: [sɐ̃w luˈis]) είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας της Βραζιλίας Μανανιάο, στα βορειοανατολικά της χώρας. Η πόλη σύμφωνα με υπολογισμούς του 2013 έχει 1.053.919 κατοίκους και είναι η 15η μεγαλύτερη στη Βραζιλία. Το Σάο Λουίς βρίσκεται στο νησί Σάο Λουίς, το οποίο βρίσκεται στο κόλπο Σάο Μάρκος, ο οποίος σχηματίζεται από τις εκβολές των ποταμών Πινταρέ, Μεαρίμ και Ιταπεκούρου και άλλων ποταμών. Είναι μία από τις τρεις πρωτεύουσες πολιτειών της Βραζιλίας που είναι κτισμένες σε νησιά· οι άλλες είναι η Βιτόρια και η Φλοριανόπολις. Το ιστορικό κέντρο του Σάο Λουίς έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 1997.

Το Σάο Λουίς είναι η μόνη πρωτεύουσα πολιτείας της Βραζιλίας η οποία ιδρύθηκε από τους Γάλλους το 1612, ώστε να γίνει το κέντρο της Ισημερινής Γαλλίας. Κατασκεύασαν ένα οχυρό το οποίο ονομάστηκε Σαιν-Λουί. Η πόλη κατακτήθηκε το 1615 από τους Πορτογάλους με τον Ζερόνιμο ντε Αλμπουκέρκι και άλλαξε το όνομα σε Σάο Λουίς. Ο Φρανσίσκο Φρίας ντε Μεσκίτα σχεδίασε εκ νέου τα τείχη της πόλης και σχεδίασε ένα γεωμετρικό δίκτυο δρόμων για την πολεοδομία της πόλης. Η πόλη κατακτήθηκε για λίγο από τους Ολλανδούς, από το 1641 μέχρι το 1643, όταν μετά από μια εξέγερση η πόλη κατελήφθει ξανά από τους Πορτογάλους. Η πόλη στο τέλους του 17ου αιώνα είχε περίπου 10.000 κατοίκους και στο τέλους του επόμενου περίπου 17.000. Το Σάο Λουίς είχε εξελιχθεί σε σημαντικό εξαγωγικό λιμάνι και σκλαβοπάζαρο και τα πλούτη από το εμπόρειο οδήγησαν στην πολιτιστική ακμή της πόλης. Στην πόλη έγιναν στις αρχές του 20ού αιώνα αλλαγές για να βελτιωθούν οι συνθήκες ζωής, όπως φωταγώγηση, σιδηρόδρομος τραμ και αποχέτευση. Όμως, μετά τη δεκαετία του 1920, η πόλη βρέθηκε σε οικονομικό τέλμα και αυτό είχε ως αποτέλεσμα μεγάλος αριθμός από τα κτίρια στο ιστορικό κέντρο να σωθούν μέχρι σήμερα.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]