Ροβέρτος του Δυρραχίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ροβέρτος του Δυρραχίου (1326 - 1356), 3ος γιος του Ιωάννη, δούκα της Γκραβίνας και της Αγνής του Περιγκόρ.

Αιχμαλωτισθείς στην πολιορκία της Αβέρσα (1350) από τον βασιλιά της Ουγγαρίας Λουδοβίκο τον 1ο έμεινε αιχμάλωτος του για δύο χρόνια. Μετά την απελευθέρωση του κατέφυγε με τον θείο του καρδινάλιο του Περιγκόρ στην Αβινιόν, που είχε πουληθεί στον πάπα από την Ιωάννα Α' της Νάπολης.

Ο θείος του ήθελε να τον παντρέψει με την ανιψιά του Τζιοβάνι Βισκόντι, άρχοντα του Μιλάνου, αλλά στο ταξίδι του προς το Μιλάνο απήχθη από τον Ιάκωβο του Πεδεμοντίου. Η γυναίκα του, Σίβυλλα των Μπω, κατηγόρησε τον Ροβέρτο και την οικογένεια του ότι συμμετείχαν στον φόνο του ανιψιού της Ροβέρτου, κόμη του Αβελλίνο (είχε δολοφονηθεί με εντολή της συζύγου του Μαρίας της Νάπολης, που την είχε παντρευτεί με την βία).

Απελευθερώθηκε (1355) αφού ορκίστηκε ότι δεν θα πάρει εκδίκηση από τους πρώην απαγωγείς του. Σπάζοντας τον όρκο του, πολιόρκησε το 1355 το φρούριο των Μπω που ήταν η έδρα του Ραϊμόνδου, αδελφού και διαδόχου του δολοφονημένου Ροβέρτου. Ο πάπας εξοργίστηκε και παρά την υπεράσπιση του θείου του δεν γλύτωσε τον αφορισμό. Πολιορκήθηκε και αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει.

Συνόδευσε τον καρδινάλιο στην μάχη του Πουατιέ, που κρατώντας ουδετερότητα προσπάθησε να μεσολαβήσει ανάμεσα στις Αγγλικές δυνάμεις, που βρίσκονταν υπό τις διαταγές του πρίγκηπα Εδουάρδου ή "μαύρου πρίγκηπα", και τις Γαλλικές δυνάμεις, που βρίσκονταν υπό τις διαταγές του ίδιου του βασιλιά Ιωάννη Β' της Γαλλίας. Σπάζοντας την ουδετερότητα πολέμησε στο πλευρό των Γάλλων όπου και σκοτώθηκε στην μάχη. Η παραβίαση της ουδετερότητας εξόργισε τόσο πολύ τον Εδουάρδο, που έκαψε το πτώμα του σαν ένδειξη χλευασμού.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Zacour, Norman P (1960). "Talleyrand: The Cardinal of Périgord (1301-1364)". Transactions of the American Philosophical Society New Ser. 50 (7): 1–83. doi:10.2307/1005798.