Ο Άγιος Φραγκίσκος δέχεται τα στίγματα (Τζιότο)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Άγιος Φραγκίσκος δέχεται τα στίγματα
Giotto di Bondone - Stigmatization of St Francis - WGA09329.jpg
Τζιότο, περίπου το 1290-1295
Τέμπερα σε ξύλο
313× 163 εκ.
Λούβρο, Παρίσι

Ο Άγιος Φραγκίσκος δέχεται τα στίγματα (ιταλικά: Stigmate di san Francesco) είναι ένα έργο γοτθικής ζωγραφικής που φιλοτέχνησε περίπου το 1290-1295 ο Ιταλός ζωγράφος Τζιότο (περ. 1267-1337). Ανήκει στη συλλογή του Μουσείου του Λούβρου στο Παρίσι.


Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το έργο είχε αρχικά φιλοτεχνηθεί για τη μοναστηριακή εκκλησία του Σαν Φραντσέσκο στην Ασίζη. Από εκεί μεταφέρθηκε στο κοιμητήριο της Πίζας, απ' όπου το «απέσπασαν» το 1814 οι επίτροποι Καλών Τεχνών του Ναπολέοντα. Όπως και «Η Παναγία εν δόξη» του Τσιμαμπούε, το έργο παρέμεινε στο Παρίσι και μετά τη Συνθήκη της Βιέννης του 1815.[1]

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε ενιαία επιφάνεια είναι σχεδιασμένες η κεντρική σκηνή, όπου ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης δέχεται τα στίγματα στο όρος Βέρνα, και, στο κάτω μέρος, στη λεγόμενη πρεντέλα, τρεις σκηνές που απεικονίζουν το «Όνειρο του Πάπα Ιννοκέντιου Γ'», την «Επικύρωση του Κανόνα του Τάγματος των Φραγκισκανών» και το «Κήρυγμα του Αγίου Φραγκίσκου στα Πουλιά». Όπως και η κυρίως παράσταση, οι σκηνές της βάσης είναι εμπνευσμένες από τις νωπογραφίες στην Άνω Βασιλική της Ασίζης, τις οποίες φιλοτέχνησε ο Τζιότο μεταξύ των ετών 1297 και 1300.[1]

Σύμφωνα με το θρύλο, ο Άγιος Φραγκίσκος, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου νηστείας και προσευχής σαράντα ημερών στα Απέννινα με τους μαθητές του, είχε ένα όραμα κάποιο πρωινό, ενώ ο ήλιος ανέτειλε. Είδε τον Ιησού Χριστό με τη μορφή Σεραφείμ ψηλά στον ουρανό, με αποτέλεσμα να πέσει στα γόνατα από δέος και φόβο, σηκώνοντας ψηλά τα χέρια σε ένδειξη παράδοσης. Όταν το όραμα παρήλθε, ένιωσε οξύ πόνο και ανακάλυψε πως είχε λάβει τα στίγματα (τραύματα στα χέρια και τα πόδια που δέχτηκε ο Χριστός κατά τη Σταύρωση).[2]

Η υπογραφή του καλλιτέχνη στο αυθεντικό πλαίσιο (OPUS IOCTI FLORENTINI) παρουσιάζει επίσης μεγάλο ενδιαφέρον, αν σκεφτεί κανείς ότι ο Τζιότο, απ' όσο γνωρίζουμε, έχει υπογράψει μόνο δύο ακόμη έργα του: το λεγόμενο «Πολύπτυχο της Μπολόνιας» και το «Πολύπτυχο Baroncelli» στη Βασιλική της Σάντα Κρότσε της Φλωρεντίας.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Bonetti, Mario (2007), σελ. 62.
  2. «Stigmatization of St. Francis (Louvre)», καταχώρηση του έργου στον ιστότοπο Artble.com.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • (Ελληνικά) Bonetti, Mario (2007). «Λούβρο, Παρίσι», μετάφραση: Ηλιοφώτιστη Παπαστεφάνου, σειρά: Μουσεία του Κόσμου · 1, 1η έκδοση, Αθήνα : Η Καθημερινή, ISBN 9789606709135.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]