Ογιάμα Ιβάο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ογιάμα Ιβάο
10 Οκτωβρίου 1842 – 10 Δεκεμβρίου 1916
Iwao Oyama 2.jpg
Εθνικότητα Ιάπωνας
Χώρα υπηρεσίας Ιαπωνική Αυτοκρατορία
Κλάδος Ιαπωνικός Αυτοκρατορικός Στρατός
Εν ενεργεία 1871-1914
Βαθμός Στρατάρχης
Σημαντικές μάχες/
πόλεμοι
Πόλεμος των Μπόσιν, Επανάσταση της Σατσούμας, Ιαπωνο-Κινέζικος Πόλεμος (1894-1895), Ρωσοϊαπωνικός Πόλεμος
Αξιοσημείωτες
διακρίσεις
Τάγμα του Χρυζαντέμι, Τάγμα των Λουλουδιών, Τάγμα του Χρυσού Γερακιού Α' Τάξεως, Τάγμα της Αξίας, Ιππότης του Μεγάλου Σταυρού του Ταγμάτος των Αγίων Μαυρίκιου και Λάζαρου, Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής
Μετέπειτα Γκενρό

Ο Ογιάμα Ιβάο (ιαπ. 大山 巌, 10 Οκτωβρίου 1842, Σατσούμα — 10 Δεκεμβρίου 1916 Επίτιμο Μέλος του Τάγματος της Αξίας, νομαρχία Φυκουόκα[1][2]) ήταν Ιάπωνας στρατιωτικός και συγκεκριμένα Στρατάρχης της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Σατσούμα σε οικογένεια Σαμουράι.

Συμμετείχε στον Πόλεμο των Μπόσιν.

Κατά τη διάρκεια του Γαλλο-Πρωσσικού Πολέμου, πολεμούσε στο πλευρό των Πρώσων. Από το 1871 μέχρι το 1874 - μαθητής στις στρατιωτικές ακαδημίες της Γαλλίας και της Ελβετίας.

Όταν το 1887, ο συγγενής του, Σάιγκο Τακαμόρι κήρυξε την επανάσταση των Σαμουράι στη Σατσούμα, ο Ογιάμα έμεινε πιστός στη κυβέρνηση.

Το 1879 διορίστηκε Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών και διοικητής της αστυνομίας του Τόκιο. Από το 1880, Υπουργός Άμυνας, από το 1882, διοικητής του Κυρίου Συμβουλίου. Το 1883 πραγματοποίησε ταξίδι στην Ευρώπη για να μελετήσει την οργάνωση των ευρωπαϊκών στρατών.

Μετά την επιστροφή του, από το 1885 μέχρι το 1896 (με κάποια διαλείμματα) ήταν Υπουργός Άμυνας.

Το 1894, μετά την αρχή του Σινοϊαπωνικού Πολέμου των ετών 1894 και 1895 ήταν διοικητής της 2ης Στρατιάς, η οποία με πολιορκία κατέλαβε το Λιουϊσούν. Μετά, η Στρατιά μεταφέρθηκε στη Κίτρινη Θάλασσα και κατέλαβε το οχυρό στο Βεϊχάι.

Χάρη στα αποτελέσματα του πόλεμου έλαβε τον τίτλο του μαρκήσιου και έγινε μέλος του Κρυφού Συμβουλίου. Στις 20 Ιανουαρίου 1898 έλαβε τον βαθμό του Στρατάρχη της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας.

Από το 1899 μέχρι το 1904 - διοικητής του Κύριου Συμβουλίου. Υπό την ηγεσία του δημιουργήθηκε το σχέδιο του πολέμου με τη Ρωσία.

Τον Ιούνιο του 1904 διορίστηκε Κύριος Διοικητής των Ιάπώνων στρατιωτών στη Μαντσουρία και στη Χερσόνησο Λιαοντούνσκ. Υπό τη διοίκηση του, οι Ιάπωνες νίκησαν στη Μάχη της λίμνης Σάχε, στη Μάχη της Χερσονήσου Λιαογιάνσκ και, χάρη στη βοήθεια της 4ης Στρατιάς του Νογκί Μαρεσούκιε, στη Μάχη του Μουκντένσκ.

Το 1906 έγινε επίτιμο μέλος του Αγγλικού Τάγματος της Αξίας.

Το 1907, ο Αυτοκράτορας του έδωσε τον τίτλο του πρίγκιπα. Από το 1912 - γκενρό.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ояма, издание=3-е
  2. Άλλες πηγές καταγράφουν πώς πέθανε στο Τόκιο.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Bix, Herbert B. (2001). Hirohito and the Making of Modern Japan. Harper Perennial. ISBN 0060931302. 
  • Dupuy, Trevor N. (1992). Encyclopedia of Military Biography. I B Tauris & Co Ltd. ISBN 1-85043-569-3. 
  • Jansen, Marius B. (1986). Japan in Transition: From Tokugawa to Meiji. Princeton University Press. ISBN 1-85043-569-3. 
  • Jansen, Marius B. (2000). The Making of Modern Japan. Balknap Press. ISBN 0674009916. 
  • Keane, Donald (2005). Emperor Of Japan: Meiji And His World, 1852-1912. Columbia University Press. ISBN 0231123418. 
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]