Γκενρό
Γκενρό (ιαπ. 元老) είναι το όνομα εννέα Ιαπώνων πολιτικών, οι οποίοι υπηρετούσαν ως μη επίσημοι σύμβουλοι του Αυτοκράτορα στην Εποχή Μεϊντζι, στην Εποχή Ταϊσιο και στην Εποχή Σιέβα. Οι γκενρό θεωρούνται ως πατέρες-ιδρυτές της σημερινής Ιαπωνίας[1][2].
Πίνακας περιεχομένων |
Ιστορία των γκενρό [Επεξεργασία]
Ο όρος «γκενρό» για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε σε εφημερίδα το 1982, μετά τη παραίτηση του Ματσουκάτα Μασαγιέσι από τη θέση του Πρωθυπουργού[3]. Σύμφωνα με την ερεύνα του Αμερικανού επιστήμονα Μπέρναντ Σίλμπερμαν, περίπου αυτό το χρονικό διάστημα οι γκενρό άρχισαν τη λειτουργία τους[4].
Ο Σίλμπερμαν κατέγραψε τα παρακάτω καθήκοντα των γκενρό:
- Ήταν ανεπίσημη οργάνωση (σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας).
- Η αρχή της οργάνωσης ήταν χτισμένη στη γραφειοκρατία.
- Οι αποφάσεις των γκενρό επηρέαζαν στη κυβέρνηση καθώς και στη γραφειοκρατία της Ιαπωνίας.
- Γκενρό μπορεί να να ονομάζεται μια ομάδα ομοτίμων.
- Η διαδικασία λήψης αποφάσεων των γκενρό δεν ήταν θεσμοθετημένη.
Οι γκενρό είχαν το δικαίωμα να προτείνουν στον Αυτοκράτορα ένα πολιτικό για τη θέση του Πρωθυπουργού της χώρας, και ο Αυτοκράτορας λάμβανε υπόψη του τις προτάσεις των γκενρό.
Περίπου από το 1900, οι πρώτοι εφτά γκενρό σταμάτησαν να ασχολούνται μόνο με την ιαπωνική πολιτική, αλλά συγκεντρώθηκαν και στα κρατικά προβλήματα[4].
Μετά τον θάνατο του Ματσουκάτα Μασαγιέσι το 1924, ο μοναδικός γκενρό έγινε ο Σαϊόντζι Κιμμότι, ο οποίος είχε μεγάλη επιρροή στη πολιτική της Ιαπωνίας στις δεκαετίες των 1920 και 1930[4]. Ο Σαϊόντζι ήταν κατά της συμφωνίας με τη Ναζιστική Γερμανία.
Το 1940, μετά τον θάνατο του Σαϊόντζι, οι γκενρό εξαφανίστηκαν.
Η καταγωγή των γκενρό [Επεξεργασία]
Εκτός από τον Σαϊόντζι Κιμμότι, ο οποίος καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια, όλοι οι υπόλοιποι γκεντρό κατάγονταν από οικογένειες σαμουράι. Τέσσερις γκενρό κατάγονταν από την πόλη Καγκοσίμα του Πριγκιπάτου Σατσούμα, άλλοι 4 από την πόλη Χάγκι του Πριγκιπάτου Τεσιού, καθώς ένας γκενρό καταγόταν από το Κιότο[5]. Οι πρώτοι 7 γκενρό ήταν πρώην μέλη της Σάνγκι (Αυτοκρατορικό Συμβούλιο), το οποίο έπεσε το 1885[6].
Κατάλογος των γκενρό [Επεξεργασία]
| Όνομα | Τόπος γέννησης | Φωτογραφία | Γκενρό από τις | Πέθανε |
|---|---|---|---|---|
| Ιτό Χιρομπούμι[7] (伊藤博文) |
Τεσιού |
 |
1 Νοεμβρίου 1889 | 26 Οκτωβρίου 1909 |
| Κουρόντα Κιγιοτάκα[8] (黒田清隆) |
Σατσούμα |
 |
1 Νοεμβρίου 1889 | 25 Αυγούστου 1900 |
| Γιαμαγκάτα Αριτόμο[9] (山縣有朋) |
Τεσιού |
 |
6 Μαΐου 1891 | 1 Φεβρουαρίου 1922 |
| Ματσουκάτα Μασαγιόσι[10] (松方正義) |
Σατσούμα |
 |
12 Ιανουαρίου 1898 | 2 Ιουλίου 1924 |
| Ινοούγιε Καορού[11] (井上馨) |
Τεσιού |
 |
18 Φεβρουαρίου 1904 | 1 Σεπτεμβρίου 1915 |
| Σαϊγκό Τσουγκουμίτι[12] (西郷従道) |
Σατσούμα |
 |
Δεν πέρασε τη συνηθισμένη διαδικασία διόρισης | 18 Ιουλίου 1902 |
| Ογιάμα Ιβάο[13] (大山巌) |
Σατσούμα |
 |
13 Αυγούστου 1912 | 10 Δεκεμβρίου 1916 |
| Κατσούρα Τάρο[14] (桂太郎) |
Τεσιού |
 |
13 Αυγούστου 1912 | 10 Οκτωβρίου 1913 |
| Σαϊόντζνι Κιμμότι[15] (西園寺公望) |
Κιότο |
 |
21 Δεκεμβρίου 1912 | 24 Νοεμβρίου 1940 |
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Meiji Japan. Great Britain: Routledge. 1998.
- ↑ Shin`ichi Kitaoka (1993). The Army as a Bureaucracy: Japanese Militarism Revisited. Lexington, VA: The Journal of Military History.
- ↑ Kenneth Colegrove (1936). The Japanese Cabinet. Washington, DC: American Political Science Association.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Bernard S. Silberman (1967). Bureaucratic Development and the Structure of Decision -Making in the Meiji Period:The Case of The Genro. Association for Asian Studies. 81-94.
- ↑ The Development of Representative Government. Japan. U.S. Library of Congress. http://countrystudies.us/japan/25.htm. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19.
- ↑ Peter Francis Kornicki (1998). Meiji Japan: Political, Economic and Social History 1868-1912. USA: Routledge. ISBN 0415156181.
- ↑ Ito, Hirobumi. Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/12.html?c=3. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19.
- ↑ Kuroda, Kiyotaka. Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/71.html?c=3. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19.
- ↑ Yamagata, Aritomo. Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/208.html?c=3. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19.
- ↑ Matsukata, Masayoshi. Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/194.html?c=3. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19.
- ↑ Inoue, Kaoru. Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/18.html?c=3. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19.
- ↑ Saigo, Tsugumichi. Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/86.html. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19.
- ↑ Oyama, Iwao. Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/39.html?c=7. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19.
- ↑ Katsura, Taro. Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/52.html?c=3. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19.
- ↑ Saionji, Kinmochi. Portraits of Modern Japanese Historical Figures. National Diet Library. http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/84.html?c=3. Ανακτήθηκε στις 2009-02-19.
Βιβλιογραφία [Επεξεργασία]
- Gordon, Andrew (2003). A Modern History of Japan: From Tokugawa Times to the Present. Oxford University Press. ISBN 0195110617.
- Jansen, Marius B. (2000). The Making of Modern Japan. Belknap Press. ISBN 0674009916.
- Omura, Bunji (1937, 2004 reprint). The Last Genro: Prince Saionji, Japan's "Grand Old Man". Kegan Paul. ISBN 0710309171.
Δείτε επίσης [Επεξεργασία]
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Гэнро της Ρώσικης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
