Νικόλαος ο Υδρουντινός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο κατά κόσμον Νικόλαος ο Υδρουντινός (ως μοναχός Νεκτάριος, γεννήθηκε περ. 1155/60 στον Υδρούντα [το σημερινό Οτράντο] - πέθανε 9 Φεβρ. 1235) υπήρξε Έλληνας ηγούμενος της μονής των Κασούλων της Κάτω Ιταλίας και συγγραφέας.

Έλαβε ευρύτατη μόρφωση, μάλλον στην κοντινή μονή των Κασούλων, ένα από τα σημαντικότερα κέντρα ελληνικής παιδείας στην Απουλία. Το 1205 τον βρίσκουμε στη μονή ως ιερομόναχο, ενώ πριν την κουρά του είχε εργαστεί στη γενέτειρά του ως ελληνοδιδάσκαλος (γραμματιστής). Επειδή χειριζόταν τόσο τα λατινικά όσο και τα ελληνικά, χρησιμοποιήθηκε ως διερμηνέας το 1205/7 από το Βενέδικτο, καρδινάλιο - πρεσβύτερο της Αγίας Σωσάννης, και το 1214/15 από τον Πελάγιο Γκαλβάνι, καρδινάλιο - επίσκοπο του Αλβάνου, στα ταξίδια τους στη Λατινική Αυτοκρατορία της Κωνσταντινουπόλεως, τα οποία απέβλεπαν στην ένωση των εκκλησιών. Το 1223/4 συμμετέσχε σε διπλωματική αποστολή του δυτικού αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β' προς την αυλή της Νικαίας και το 1232 εκπροσώπησε τις ελληνικές εκκλησίες της Απουλίας στην παπική έδρα.

Μετέφρασε από τα ελληνικά στα λατινικά και αντίστροφα σειρά κειμένων, κυρίως λατρευτικών, όπως η Λειτουργία του Μ. Βασιλείου και η αποδιδόμενη στον πατριάρχη Γερμανό A' εξήγηση (Ιστορία μυστική) της θείας λειτουργίας. Συνέγραψε ακόμη και δικά του έργα, όπως ποιήματα κι επιστολές.

Έργα του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πραγματεία ΣποδομαντείαΤέχνη του λαξευτηρίου) είναι μετάφραση στα ελληνικά της μεταφοράς στα λατινικά ενός αραβικού κειμένου, που με τη σειρά του αναγόταν σε πρότυπο ελληνικό, πρόκειται δηλαδή για αντιδάνειο. Στα Τρία συντάγματα κατά Λατίνων, γραμμένα και ελληνικά και λατινικά, και με πολλές προσθήκες, ο Νεκτάριος στρέφεται κατά του filioque, των αζύμων και άλλων λειτουργικών και κανονικών αποκλίσεων. Η Διάλεξις κατά Ιουδαίων είναι επίπλαστος διάλογος, που όμως βασίζεται (τουλάχιστον αυτό υποστηρίζει ο συγγραφέας) σε πραγματικές συζητήσεις με Ιουδαίους. Πρόκειται για το εκτενέστερο και λογιότερο σύγγραμμα του Νεκταρίου και ταυτόχρονα για ένα από τα διεξοδικότερα του είδους στη βυζαντινή γραμματεία.


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • J. M. Hoeck – R. J. Loenertz: Nikolaos–Nektarios von Otranto, Abt von Casole. Beiträge zur Geschichte der ost–westlichen Beziehungen unter Innozenz III. und Friedrich II. (= Studia patristica et byzantina, τ. 11), Ettal 1965.
  • Νεκταρίου, ηγουμένου μονής Κασούλων (Νικολάου Υδρουντινού): Διάλεξις κατά Ιουδαίων. Κριτική έκδοση υπό M. Chronz, Αθήνα 2009.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Nikolaos von Otranto της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).