Νεφέλη

Στην ελληνική μυθολογία, η Νεφέλη σχετίζεται με το μύθο του Φρίξου και της Έλλης.

Η Νεφέλη υπήρξε η θεά της Φιλοξενίας, παρόλο που ευρύτερα γνωστός γι αυτήν ήταν ο Δίας.

Σύμφωνα με τον μύθο την δημιούργησε ο Δίας δίνοντάς της την μορφή της Ήρας προκειμένου να ξεγελάσει τον Ιξίονα. Από την ένωσή τους γεννήθηκαν οι Κένταυροι, τους οποίους βοήθησε η Νεφέλη στη συμπλοκή τους με τον Ηρακλή.

Η Νεφέλη παντρεύτηκε το βασιλιά Αθάμαντα, ο οποίος αργότερα ξαναπαντρεύτηκε την Ινώ. Τα παιδιά του από τον πρώτο του γάμο, ο Φρίξος και η Έλλη, αποτέλεσαν αντικείμενο μίσους από την Ινώ, η οποία ήθελε να δει στο θρόνο τους δικούς της γιους, Κλέαρχο και Μελικέρτη. Η Ινώ κατάφερε να πείσι τις γυναίκες να βράσουν κρυφά απο τους άντρες τους το σιτάρι που είχαν για σπορά, με αποτέλεσμα να πέσει πείνα στη χώρα. Ο βασηλιάς απελπισμένος ζήτησε την βοήθεια του Μαντείου των Δελφών, αλλά η Ινώ δωροδόκησε τους κομιστές του χρησμού λέγοντας ότι για να εξαγνηστεί το κακό, έπρεπε να θυσιαστεί ο Φρίξος. Την τελευταία στιγμή η Νεφέλη έστειλε στο βωμό ένα φτερωτό χρυσό κριάρι, το οποίο έσωσε τα δυο της παιδιά και τα απομάκρυνε πετώντας πάνω από τη θάλασσα. Η Έλλη όμως έπεσε στα νερά και χάθηκε κι απο τότε η θάλασσα σε εκείνο το σημείο πήρε το όνομα Ελλήσποντος, ενώ ο Φρίξος έφτασε ως την Κολχίδα, όπου χάρισε το Χρυσόμαλλο Δέρας στο βασιλιά Αιήτη και παντρεύτηκε την κόρη του, Χαλκιόπη.

Σύγχρονος πολιτισμός

• Ένα τραγούδι της Χαρούλας Αλεξίου έχει τίτλο Το τανγκό της Νεφέλης (διασκευή του "Tango to Evora" της Loreena McKennitt), το οποίο διηγείται την φανταστική ιστορία της Νεφέλης και πώς έγινε σύννεφο.
• Ο αστεροειδής 431 Νεφέλη (431 Nephele), που ανακαλύφθηκε το 1897, πήρε το όνομά του από τη θεότητα αυτή.