Μουσαίος ο Αθηναίος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Μουσαίος υπήρξε αρχαίος έλληνας ποιητής, μαθητής του Ορφέα και κατά μερικούς αρχαίους συγγραφείς γιος του.

Σύμφωνα με τους Ευριπίδη και Παυσανία γεννήθηκε και έζησε όλη του τη ζωή στην Αθήνα και πέθανε από βαθιά γεράματα και τάφηκε εκεί[1], σύμφωνα και με τον Ηρόδοτο[2] ήταν και χρησμοθέτης[3].

Ο Παυσανίας αμφισβητεί ότι το έργο "Ευμόλπια" είναι δικό του και αναφέρει ότι έγραψε μόνο τον ύμνο στην Δήμητρα Λυκομίδα[4].

Σύμφωνα με τον Διόδωρο τον Σικελιώτη ήταν γιος του ίδιου του Ορφέα και τελετάρχης στα Ελευσίνια μυστήρια, την εποχή που ο Ηρακλής έλάβε μέρος στα Ελευσίνια λίγο πριν πραγματοποιήσει τον 11ο άθλο του[5]. Το Λεξικό της Σούδας τον αναφέρει μαθητή του Ορφέα γιος του Αντίφημου και της Ελένης εγγονός του Εύφημου.[6]

Υπάρχει και ένας ορφικός ύμνος αφιερωμένος στον Μουσαίο, η "Ευχή προς Μουσαίον"[7].

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. . ἔστι δὲ ἐντὸς τοῦ περιβόλου τοῦ ἀρχαίου τὸ Μουσεῖον ἀπαντικρὺ τῆς ἀκροπόλεως λόφος, ἔνθα Μουσαῖον ᾄδειν καὶ ἀποθανόντα γήρᾳ ταφῆναι λέγουσιν· ὕστερον δὲ καὶ μνῆμα [...]Παυσανία Αττικά
  2. [...]ὥστε ἀποπλησθῆναι τὸν χρησμὸν [...] καὶ Μουσαίῳ, [...] Ηροδότου, Ιστορίαι, Βιβλίο Η΄ [8,96]
  3. [...] νομήων. τὰ δὲ ἕτερα ἐκ Μουσαίου χρησμῶν μνημονεύουσι· καὶ γὰρ Ἀθηναίοισιν [...]Παυσανία Φωκικά, Λοκρών Οζόλων [10, 9]
  4. ἔγραψεν, ἐστὶ Μουσαῖος. ἐγὼ δὲ ἔπη μὲν ἐπελεξάμην, ἐν οἷς ἐστι πέτεσθαι Μουσαῖον ὑπὸ Βορέου δῶρον, δοκεῖν δέ μοι πεποίηκεν αὐτὰ Ὀνομάκριτος καὶ ἔστιν οὐδὲν Μουσαίου βεβαίως ὅτι μὴ μόνον ἐς Δήμητρα ὕμνος Λυκομίδαις.Παυσανία Αττικά
  5. [...] πρὸς δὲ τοῦτον τὸν ἆθλον ὑπολαβὼν συνοίσειν αὑτῷ, παρῆλθεν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ μετέσχε τῶν ἐν Ἐλευσῖνι μυστηρίων, Μουσαίου τοῦ Ὀρφέως υἱοῦ τότε προεστηκότος τῆς τελετῆς...Διόδωρος Βιβλίο Δ΄[4,25]
  6. Μουσαίος, Ελευσίνιος εξ Αθηνών, υιός του Αντιφήμου τον Εύφημου του Εκφάντου του Κερκυόνος, ον καταπολέμησεν ο θησεύς και Ελένης γυναικός, εποποιός, μαθητής Όρφέως, μάλλον δε πρεσβύτερος- ήκμαζε γαρ κατά τον δεύτερον Κέκροπα, καί ίγραψεν ύποθήκας Ευμόλπω τω υίω, έπη δ' καί άλλα πλείστα
  7. Μάνθανε δη, Μουσαίε, θυηπολίην περισέμνην ευχήν, η δη τοι προφερεστέρη εστίν απασέων. [...] ευμενέας έλθειν κεχαρημένον ήτορ έχοντας τήνδε θυηπολίην ίερήν σπονδήν τ΄ επί σεμνήν.Ευχή προς Μουσαίον