Μιχαήλ Σαακασβίλι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Μιχαήλ Σαακασβίλι

Ο Μιχαήλ Σαακασβίλι (მიხეილ სააკაშვილი) είναι νομομαθής, Πρόεδρος της Γεωργίας από το 2004 ως το 2007, οπότε και παραιτήθηκε για να λάβει μέρος στις προεδρικές εκλογές των αρχών του 2008. Επανεξελέγη με 53% των ψήφων και υπηρέτησε ξανά ως πρόεδρος ως το 2013. Είναι παντρεμένος με τη Sandra Roelofs, ολλανδικής καταγωγής και έχει 2 γιους. Μιλάει απταίστως 7 γλώσσες.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1967. Αποφοίτησε από τη Σχολή του Διεθνούς Δικαίου του Κρατικού Πανεπιστημίου του Κιέβου, το 1992. Για μικρό χρονικό διάστημα εργάστηκε ως υπεύθυνος επί θεμάτων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο προσωρινό κρατικό συμβούλιο της Γεωργίας μετά την ανατροπή του προέδρου Ζβιάντ Γκαμσαχούρντια. Έλαβε υποτροφία από το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών και απέκτησε τίτλο Μάστερ στις Νομικές Επιστήμες από τη Νομική Σχολή της Κολούμπια το 1994. Τον επόμενο χρόνο απέκτησε δίπλωμα από το Διεθνές Ινστιτούτο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Στρασβούργο της Γαλλίας.

Πολιτική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτη προεδρική θητεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κάθοδός του στην πολιτική έγινε με προτροπή του παλιού φίλου του από τη Γεωργία, Ζουράμπ Σβάνια στις αρχές του 1995. Ο τελευταίος εργαζόταν για λογαριασμό του προέδρου Έντβαρντ Σεβαρτνάτζε και έτσι το Δεκέμβριο του 1995 ο Σαακασβίλι κατήλθε υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές εκείνης της χρονιάς, μαζί με τον Σβάνια. Αμφότεροι εξελέγησαν βουλευτές με την Ένωση των Γεωργιανών Πολιτών, το κόμμα του Σεβαρτνάτζε.

Το 2001 δημιούργησε το κεντροαριστερό κόμμα UNM και το 2002 εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής της Γεωργίας. Στις βουλευτικές εκλογές της 2 Νοεμβρίου 2003 υπήρξαν καταγγελίες για νοθεία, που οδήγησαν στην «Επανάσταση των τριαντάφυλλων» στις 20-23 Νοέμβρη 2003. Ο Πρόεδρος Σεβαρντνάτζε αναγκάστηκε να παραιτηθεί στις 23 Νοεμβρίου και έγινε προσωρινή Πρόεδρος η Νίνο Μπουριανάντζε. Στις 4 Ιανουαρίου του 2004 ο Μιχαήλ Σαακασβίλι κέρδισε τις προεδρικές εκλογές, με 96% των ψήφων, και έγινε ο νεότερος σε ηλικία ηγέτης στην Ευρώπη. Ορκίστηκε στις 25 Ιανουαρίου του 2004. Στις 26 Ιανουαρίου του 2004 αποκατέστησε τη μνήμη του έκπτωτου Προέδρου Γκαμσαχούρντια.

Δεύτερη προεδρική θητεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 25 Νοεμβρίου του 2007 παραιτήθηκε για να κατέλθει ξανά υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2008. Τον διαδέχθηκε προσωρινά στην προεδρία η Πρόεδρος της Βουλής, Νίνο Μπουριανάντζε.

Στις εκλογές, που διεξήχθησαν τελικά στις 5 Ιανουαρίου του 2008 αναδείχθηκε νικητής και ανανέωσε τη θητεία του. Η αντιπολίτευση όμως δε δέχθηκε το αποτέλεσμα και έκανε λόγο για νοθεία.[1]

Τα τελικά αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν στις 11 Ιανουαρίου έδωσαν 53,38% στο Σαακασβίλι έναντι 25,67% του βασικότερου αντιπάλου, του Λέβαν Γκατσετσιλάντζε. Το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές έφτασε[2]το 58,9%.

O Σαακασβίλι ορκίστηκε για δεύτερη προεδρική θητεία στις 20 Ιανουαρίου του 2008. Στις 22 Μαΐου του 2008 ανακοίνωσε τη νίκη του κόμματός του στις βουλευτικές εκλογές που είχαν διεξαχθεί την προηγούμενη ημέρα. Τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα έδειξαν ότι το Ενωμένο Εθνικό Κίνημα εξασφάλισε 63% των ψήφων έναντι 13% για την Αντιπολίτευση.[3]

Την ίδια χρονιά ενεπλάκη στον πόλεμο με τη Νότια Οσετία. Στις 23 Νοεμβρίου του 2008 η αυτοκινητοπομπή που μετέφερε το Σαακασβίλι και τον Πολωνό πρόεδρο Λεχ Καζίνσκι δέχτηκε πυρά ενώ περνούσαν από τα όρια της Νότιας Οσετίας. Τα πυρά ήταν από ρωσικές δυνάμεις, όπως επιβεβαίωσε ο ίδιος ο πρόεδρος της Πολωνίας την επόμενη ημέρα.[4] Η Μόσχα αρνήθηκε τις κατηγορίες για απόπειρα δολοφονίας του Καζίνσκι και του Σαακασβίλι και έκανε λόγο για σκόπιμη πρόκληση από την Τιφλίδα.

Διαδηλώσεις 2009[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 9 Απριλίου του 2009 η αντιπολίτευση ξεκίνησε μαζικές διαδηλώσεις στην Τιφλίδα ζητώντας την παραίτηση του προέδρου και τη διενέργεια πρόωρων εκλογών[5]. Οι διαδηλωτές θεώρησαν τον Σαακασβίλι ως υπεύθυνο για την στρατιωτική ήττα από τη Ρωσία τον Αύγουστο του 2008 και για τις συνέπειές της. Η Αντιπολίτευση έκανε λόγο για 60 συλλήψεις, κάτι που διαψεύστηκε από τις αρχές[6].

Απόπειρα πραξικοπήματος 2009[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 5 Μαΐου του 2009 η κυβέρνηση ανακοίνωσε την αποτροπή σχεδίου στρατιωτικού πραξικοπήματος, το οποίο αποκαλύφθηκε όταν ξέσπασε στάση στη στρατιωτική βάση Μουχροβάνι.[7].

H Γεωργία έστειλε τανκς στην εν λόγω βάση και κατηγόρησε τη Μόσχα ότι υποκινεί τη στάση, την παραμονή της διεξαγωγής των στρατιωτικών ασκήσεων της Γεωργίας με το ΝΑΤΟ.[8].Η Ρωσία αρνήθηκε οποιαδήποτε δική της ανάμιξη στο πραξικόπημα[9].

Ο Σαακασβίλι ανακοίνωσε ότι η κατάσταση είχε τεθεί υπό έλεγχο.[8]

Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του προέδρου ο Γκιόργκι Μαργκβελασβίλι.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Νίκη του Σαακασβίλι στη Γεωργία, εν μέσω καταγγελιών για νοθεία στις εκλογές», in.gr, 6 Ιανουαρίου 2008, ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2008
  2. «Την ένταξή τους στο NATO επιθυμούν οι Γεωργιανοί σε ποσοστό 72,5%», in.gr, 11 Ιανουαρίου 2008, ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2008
  3. news.bbc.co.uk, Georgian leader set for poll win
  4. Απόπειρα δολοφονίας κατά των προέδρων της Πολωνίας και τη Γεωργίας, Καθημερινή, 24 Νοεμβρίου 2008.
  5. Deutsche Welle, Μαζικές διαδηλώσεις στη Γεωργία , 9 Απριλίου 2009.
  6. Ελεύθερος Τύπος, Στους δρόμους οι Γεωργιανοί , 9 Απριλίου 2009.
  7. Τα Νέα, Απετράπη στρατιωτικό πραξικόπημα στη Γεωργία, 5 Μαΐου 2009.
  8. 8,0 8,1 Flash.gr, "Υπό έλεγχον η κατάσταση", μετά από στάση σε στρατιωτική βάση στη Γεωργία, 5 Μαΐου 2009.
  9. Σκάι, Πραξικόπημα στη Γεωργία, 5 Μαΐου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Mikheil Saakashvili της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).