Μιδάτ Φράσερι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Μιδάτ Φράσερι (αλβ:Mit’hat Frashëri) ήταν Αλβανός, μέλος της σημαντικής αλβανικής οικογένειας των Φράσερι και διακρίθηκε ως συγγραφέας (κυρίως με το ψευδώνυμο Λούμο Σκέντο,αλλά και με άλλα όπως π.χ. Ισμαήλ Μαλοσμάνι, Μάλι Κοκόικα), διπλωμάτης, πολιτικός, εκδότης εφημερίδων και ηγέτης της ένοπλης εθνικιστικής οργάνωσης Μπαλί Κομπετάρ όπου συνεργάστηκε με τις Ιταλικές και Γερμανικές κατοχικές αρχές.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου του 1880 στα Ιωάννινα και μετά τις σπουδές του στην Κωνσταντινούπολη ανέπτυξε πλούσια πνευματική και πολιτική δραστηριότητα. Αρχικά διορίστηκε το 1905 στην Οθωμανική Διοίκηση Θεσσαλονίκης απ'όπου το 1908 άρχισε να εκδίδει την αλβανόφωνη εφημερίδα Ελευθερία ενώ την ίδια χρονιά συμμετείχε και στο αλβανικό Συνέδριο του Μοναστηρίου. Στις 28 Νοεμβρίου του 1912 πήρε μέρος στην κήρυξη της ανεξαρτησίας της Αλβανίας που έλαβε χώρα στην Αυλώνα με πρωτοβουλία του Ισμαήλ Κεμάλ Βλόρα και μετά την οριστική ίδρυση του αλβανικού κράτους ανέλαβε κατά καιρούς διάφορες κυβερνητικές και διπλωματικές θέσεις. Κατά τα τέλη του 1925 αποσύρθηκε από την πολιτική σκηνή συνεχίζοντας το πνευματικό του έργο ως συγγραφέας και το 1927 ίδρυσε σημαντική βιβλιοθήκη στα Τίρανα.

Κατοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την εισβολή και την κατάληψη της Αλβανίας από την φασιστική Ιταλία επαναδραστηριοποιήθηκε πολιτικά και από το 1941 ήταν πνευματικός και πολιτικός ηγέτης της ένοπλης οργάνωσης Μπαλί Κομπετάρ που είχε ως στόχο την προσάρτηση του Κόσοβου και της λεγόμενης Τσαμουριάς[1]. Κατά το τέλος της κατοχής αυτή η οργάνωση κτυπήθηκε από τους Αλβανούς αντιστασιακούς ως προδοτική λόγω της πλήρης συνεργασίας από ένα σημείο το έτος 1943[2] και μετά με τις κατοχικές δυνάμεις, ενώ ο ξάδερφος του έγινε ο δοσίλογος πρωθυπουργός της Αλβανίας.

Απελευθέρωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τη αποχώρηση των Γερμανών στρατιωτών από την Αλβανία και την επικράτηση των αντιστασιακών, ο Φράσερι αρχικά κατέφυγε τον Νοέμβριο του 1944 στην Ιταλία ενώ η πλούσια βιβλιοθήκη που ο ίδιος είχε ιδρύσει με πάνω από 20.000 βιβλία κατασχέθηκε από το νέο καθεστώς μόλις αυτός εγκατέλειψε τη χώρα. Στη συνέχεια αυτοεξορίστηκε στις ΗΠΑ. Πήρε μέρος σε αντικαθεστωτικές οργανώσεις και ενέργειες κατά του καθεστώς Χότζα[3] συνεργαζόμενος με τη CIA[4] με δίκτυο συνεργατών σε πολλές χώρες μεταξύ αυτών και στην Ελλάδα[5]. Στις 26 Αυγούστου 1949 προέδρευσε της επιτροπής Ελευθέρας Αλβανίας με στόχο την ανατροπή του κομμουνιστικού καθεστώτος, η οποία χαιρετίστηκε μεταξύ άλλων και από τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξανδρο Διομήδη[6]. Στις ΗΠΑ πέθανε στις 3 Οκτωβρίου του 1949 στη Νέα Υόρκη από καρδιακή προσβολή.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Owen Pearson, Albania in the Twentieth Century, A History - Volume II, Albania in Occupation and War ,σελ 264
  2. Ιστορία του Κόμματος Εργασίας Αλβανίας, ιστορικές εκδόσεις, σελ 142 με σκοπό να διαλύσει το Εθνικοαπελευθερωτικό Μέτωπο (..) έπαιρνε μέρος μαζί τους στις ενέργειες ενάντια στα συμβούλια και στ' αντάρτικα τμήματα. Οι συμμορίες των μπαλλιστών βοήθησαν ανοιχτά τον Ιταλικό στρατό στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις (..)στο Κόρβελες, Πέζα, Μαλλακάστε και στο Τεπελένι(..)
  3. The Mercury ( Hobart, Australia ), 27 Αυγούστο 1949, σελ 1.
  4. Clive Ponting, Armageddon
  5. Operation Valuable Fiend: The CIA's First Paramilitary Strike Against the ... By Albert Lulushi
  6. εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, Φύλλο: 27/8/1949, Σελίδα: 6

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]