Μαξιμιανούπολις Μοσυνόπολις
Η Μαξιμιανούπολις - Μοσυνόπολις ήταν σημαντική πόλης της Θράκης από τους Ρωμαϊκούς έως και τους υστεροβυζαντινούς χρόνους. Ήταν χτισμένη στον άξονα της Αρχαίας Εγνατίας Οδού και βρίσκεται 7 χιλιόμετρα δυτικά από την Κομοτηνή, νότια του χωριού Μίσχος, 80χιλιόμετρα δυτικά της Τραϊανούπολης [1].
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Ίδρυση - όνομα
Η πόλη ιδρύθηκε με το όνομα Μαξιμιανούπολις τον 4ο αιώνα από τον αυτοκράτορα Γαλέριο Μαξιμιανό, στη θέση της αρχαίας πόλη Παισούλα ή Παίσουλα (το όνομα στα λατινικά αποδιδόταν ως Pyrsoali ή Porsulis ή Prosulae [2]). Το παλαιότερο όνομα, Θρακικής προέλευσης, εκτιμάται ότι είναι Impara. Από τον 8ο αιώνα αναφέρεται με το όνομα Μοσυνόπολις (το όνομα είναι λατινικής προέλευσης[3]) [1] και επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας ονομάστηκε Μεσσινέ Καλέ (το Κάστρο του Μεσσινέ) [4].
[Επεξεργασία] Ιστορία
Πόλιν εκ πολλών ετών κατεστραμμένην
Η πόλη αναπτύχθηκε και έγινε αξιόλογη. Είχε στρατηγική θέση και βρισκόταν πάνω στην Αρχαία Εγνατία οδό. Από το κάστρο αυτό ο Βασίλειος Β' ο Βουλγαροκτόνος ξεκίνησε τις τις εκστρατείες του κατά των Βουλγάρων [2] και καταστράφηκε το 1206 από τον τσάρο των Βουλγάρων Ιβάν Α΄ (Καλογιάν ο Ρωμαιοκτόνος) [4]. Το 1096 πέρασε από την πόλη η 4η στρατιά της Α' Σταυροφορίας και το 1185 καταλήφθηκε πρόσκαιρα από Νορμανδούς. Το 1191 στην περιοχή σταθμεύει ο στρατηγός Αλέξιος Βρανάς. Λίγο πριν καταστραφεί η πόλη από τον τσάρο των Βουλγάρων Ιβάν Α' το 1204 η πόλη καταλαμβάνεται από τους Λατίνους και παραχωρείται στον Γοδεφρείδο Βιλλεαρδουίνο. Στην συνέχει η πόλη ανακαταλαμβάνεται το 1225 από τον Θεοδωρο Λάσκαρη (1204-1222 αυτοκράτορας της Νίκαιας) και το 1294 είναι πρωτεύουσα του Βυζαντινού Θέματος "Βολερού". Η πόλη έφτασε σε πλήρη μαρασμό τον 13ο αιώνα και το 1343 όταν στρατοπέδευσε εκεί ο βυζαντινός αυτοκράτορας Ιωάννης ΣΤ' Καντακουζηνός ανάφερε ότι βρήκε μια πόλη κατεστραμμένη. Οι κάτοικοι μετακόμισαν στην περιοχή της σημερινής Κομοτηνής. [5] [1]
[Επεξεργασία] Ναός - Ανασκαφές
Πρόσφατες ανασκαφές (1999-2008) έχουν αποκαλύψει βυζαντινό ναό (11ου - 13ου αιώνα), που πιθανολογείται ότι υπήρξε ο επισκοπικός ναός της πόλης. Ο ναός αυτός είναι περίκεντρος ναός, με σχήμα ακανόνιστου εξαγώνου διαστάσεων περίπου 20x35μ. [6] Σύμφωνα με την μνεία δύο επισκόπων της πόλης στις οικουμενικές συνόδους (του 431 και 449) συνάγεται ότι ήταν έδρα Επισκοπής, υπαγόμενης αρχικά στη Μητρόπολη της Τραϊανουπόλεως, η οποία αργότερα έγινε ανεξάρτητη Αρχιεπισκοπή (κατά το διάστημα 451-459 λόγω αποδυνάμωσης της μητρόπολης Τραϊανούπολης [1]) [5].
| Εικόνες από το αρχαιολογικό χώρο - Περίκεντρος ναός. | |||||||||
|
|||||||||
Ο ναός χαρακτηρίζεται από τη μεγάλη σε κλίμακα χρησιμοποίηση πλίνθων ακόμη και στα ευπαθή σημεία του και συγκεκριμένα στις γωνίες όπου συγκεντρώνονται οι ωθήσεις-δυνάμεις στήριξης του κτηρίου. Σύμφωνα με τις ανασκαφές που έγιναν παρατηρήθηκε ότι το μνημείο δεν καταστράφηκε ξαφνικά αλλά εγκαταλείφτηκε και σταδιακά ερήμωσε. Μαζί με τις ανασκαφές βρέθηκαν αρκετά κινητά ευρήματα: 150 νομίσματα 11ου - 13ου αιώνα αλλά και αρκετά βυζαντινά εφυαλωμένα αγγεία ίδιας εποχής. [7]
Σε ανασκαφές το 1968 ανακαλύφθηκαν 20 κτιστοί κιβωτιόσχημοι τάφοι, ένας καλυβίτης τάφος ενώ σε ανασκαφές το 1978 14 παιδικοί τάφοι (7 καλυβίτες, 1 λακκοειδής και 6 ταφικοί πίθοι) [1].
[Επεξεργασία] Παραπομπές
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Ιωάννης Λ. Σιγούρος (1997). Νομός Ροδόπης: Ιστορία - Αρχαιολογία - Γεωγραφία - Ανθρωπογεωγραφία - Πολιτισμός. Κομοτηνή: Εταιρία Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής. σελ. 74-77. ISBN 960-85512-6-9.
- ↑ 2,0 2,1 Reinert, Steven W. (1991). "Peritheorion". Βυζαντινό Λεξικό της Οξφόρδης. 2. New York/Oxford: Oxford University Press. σσ. 1418-9.
- ↑ Ιστοσελίδα με πληροφορίες για την Ιεραρχία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας: Αναφορά στην Mosinopoli.
- ↑ 4,0 4,1 29.02.2009 - Άρθρο στην εφημερίδα ο Χρόνος: "Στην Μαξιμιανούπολη και το Παπίκιο με ξενάγηση του βυζαντινολόγου Νίκου Ζήκου".
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Ιστοσελίδα Υπουργείου Τουρισμού και Πολιτισμού: "Μαξιμιανούπολις-Μοσυνούπολις" Ν. Ζήκος.
- ↑ Πινακίδα με πληροφορίες που είναι αναρτημένη στον χώρο του περίκεντρου ναού. Υπουργείο Πολιτισμού - 12η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων.
- ↑ "Αρχαιολογικοί χώροι και μνημεία της Βυζαντινής περιόδου στο νομό Ροδόπης", Σοφία Δουκατά Δεμερτζή, Νικόλαος Ζήκος, σελ 127-129.
