Λυσίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Λυσίας

Ο Λυσίας υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ρήτορες της αρχαιότητας. Γεννήθηκε το 459 π.Χ. στην Αθήνα. Πατέρας του ήταν ο Κέφαλος, επιφανής και πλούσιος Συρακούσιος, ενώ παππούς του ήταν ο Λυσανίας. Είχε δυο αδέλφια, τον Πολέμαρχο και τον Ευθύδημο. Ο πατέρας του με πρόσκληση του φίλου του πολιτικού Περικλή άφησε τις Συρακούσες για να εγκατασταθεί μόνιμα στην Αθήνα, όπου έζησε ως μέτοικος τριάντα περίπου χρόνια, ως το θάνατό του. Ο Κέφαλος χάρη στην οικονομική του άνεση και τη γνωριμία του με εξέχοντες πνευματικούς άνδρες της Αθήνας έδωσε υψηλού επιπέδου αγωγή και επιμελημένη μόρφωση στα παιδιά του.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 430 π.Χ. ο Λυσίας μαζί με τα αδέλφια του, τον Πολέμαρχο και τον Ευθύδημο, αναχώρησε σε ηλικία 15 περίπου ετών για τους Θουρίους, την αποικία των Αθηναίων στην Κάτω Ιταλία. Εκεί διδάχτηκε ρητορική από τον Τεισία, το γνωστό Συρακούσιο ρήτορα. Το 412 π.Χ. όμως επέστρεψε ξανά στην Αθήνα, όταν μετά την ατυχή εκστρατεία των Αθηναίων στη Σικελία υπερίσχυσε στους Θουρίους η εχθρική προς τους Αθηναίους πολιτική παράταξη. Μαζί με τον αδελφό του Πολέμαρχο εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ζούσε ως πλούσιος ισοτελής, έχοντας κτήματα, τρία σπίτια και εργοστάσιο ασπίδων στον Πειραιά, όπου εργάζονταν 120 δούλοι.

Η φυγή στα Μέγαρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όμως η έντονη πολιτική δράση και τα δημοκρατικά φρονήματα των δύο αδελφών ενόχλησαν τους Τριάκοντα Τυράννους. Ο τύραννος Ερατοσθένης θανάτωσε τον Πολέμαρχο, ενώ ο Λυσίας διέφυγε στα Μέγαρα, χάνοντας μεγάλο μέρος της περιουσίας του. Από τα Μέγαρα υποστήριζε με σθένος τις επιχειρήσεις των εξόριστων στον Πειραιά με επικεφαλής τον Θρασύβουλο. Για το λόγο αυτό τους απέστειλε τα υπόλοιπα χρήματά του, ασπίδες και μισθοφόρους. Για τις ενέργειές του αυτές έγινε πρόταση από το Θρασύβουλο στην Εκκλησία του Δήμου, αμέσως μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας (403 π.Χ.), να του παραχωρηθεί το δικαίωμα του πολίτη, αλλά η πρόταση αυτή πολεμήθηκε ως παράνομη από τον πολιτικό αντίπαλο του Θρασύβουλου, Αρχίνο. Έτσι, ο Λυσίας δεν απόκτησε ποτέ το δικαίωμα του Αθηναίου πολίτη, αλλά έμεινε ως το θάνατό του ισοτελής μέτοικος.

Η επιστροφή στην Αθήνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Λυσίας, μόλις επέστρεψε στην Αθήνα το 403 π.Χ., παρουσιάστηκε στο δικαστήριο ως κατήγορος του Ερατοσθένη, του φονιά του αδελφού του. Ο λόγος Κατά Ερατοσθένους είναι ο μόνος που εκφωνήθηκε από τον ίδιο το ρήτορα στο δικαστήριο. Από κει και πέρα ο Λυσίας, επειδή είχε χάσει την περιουσία του, εργάστηκε ως λογογράφος για να εξοικονομεί τα προς το ζην. Έγραφε επί πληρωμή λόγους για άλλους, οι οποίοι τους αποστήθιζαν και τους απάγγελλαν στα δικαστήρια για να υπερασπίσουν τις υποθέσεις τους. Ο Λυσίας πέθανε στην Αθήνα πιθανότατα το 377 π.Χ.

Το έργο του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έγραψε περισσότερους από 230 δικανικούς λόγους, από τους οποίους ακέραιοι έχουν σωθεί μόλις 34. Από μερικούς άλλους έχουν σωθεί αποσπάσματα. Από τους λόγους αυτούς οι περισσότεροι είναι δικανικοί (εκφωνήθηκαν στα δικαστήρια) και οι υπόλοιποι συμβουλευτικοί (εκφωνήθηκαν στη Βουλή και στην Εκκλησία του Δήμου) και επιδεικτικοί (εκφωνήθηκαν στις γιορτές). Από τους σωζόμενους λόγους ένας μόνο είναι συμβουλευτικός, ο Περί της Πολιτείας και δύο επιδεικτικοί: ο Επιτάφιος και ο Ολυμπιακός. Οι υπόλοιποι με εξαίρεση τον Ερωτικό, ο οποίος έφθασε σε μας μέσω του Πλάτωνα και εμπεριέχεται στο έργο του Φαίδρος, είναι δικανικοί, κατηγορικοί ή απολογητικοί και αναφέρονται σε ποικίλες υποθέσεις δημόσιες ή ιδιωτικές. Οι κυριότερoι: Κατά Ερατοσθένους, Υπέρ Αδυνάτου, Επιτάφιος, Κατά Διογείτονος κ.α. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από την απλότητα και τη λιτότητα του λόγου του και αναφέρονται στην πολιτική κατάσταση και στα ήθη της εποχής του.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ἐπιτάφιος τοῖς Κορινθίων βοηθοῖς
  • Ολυμπιακός
  • Δήμου καταλύσεως ἀπολογία
  • Περί τοῦ μὴ καταλῦσαι τὴν πάτριον πολιτείαν Ἀθήνησι
  • Ὑπέρ Πολυστράτου
  • Κατά Ἐρατοσθένους
  • Κατά Ἀγοράτου ἐνδείξεως
  • Υπέρ Μαντιθέου
  • Υπέρ Αδυνάτου ― νεοελλην. μετάφρ. Π. Τζαβέλης ("Πατάκης")
  • Κατά τῶν Σιτοπωλῶν
  • Ἀπολογία δωροδοκίας ἀπαράσημος
  • Περί τῆς Εὐάνδρου δοκιμασίας
  • Κατηγορία πρὸς τοὺς συνουσιαστάς κακολογιῶν
  • Υπέρ τοῦ Στρατιώτου
  • Κατά Παγκλέωνος
  • Κατά Ἐπικράτους
  • Ὑπέρ Καλλίου
  • Ερωτικός
  • Κατ´ Ἀνδοκίδου ἀσεβείας
  • Κατά Ἀλκιβιάδου Α' Λιποταξίου
  • Κατά Ἀλκιβιάδου Β' ἐκστρατείας
  • Κατά Θεομνήστου Α' και Β'
  • Κατά Διογείτονος
  • Υπέρ τῶν Ἀριστοφάνους χρημάτων
  • Κατά Ἐργοκλέους
  • Κατά Φιλοκράτους
  • Ἀρεοπαγιτικός (Ὑπέρ τοῦ σηκοῦ ἀπολογία)
  • Κατά Νικομάχου γραμματέως εὐθυνῶν κατηγορία
  • Κατά Φίλωνος δοκιμασίας
  • Ὑπέρ τοῦ Ἐρατοσθένους φόνου ἀπολογία
  • Πρὸς Σίμωνα ἀπολογία
  • Περί δημεύσεως τῶν τοῦ Νικίου ἀδέλφου ἐπίλογος
  • Περί τραύματος ἐκ προνοίας
  • Περί δημοσίων ἀδικημάτων

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Aldus (Editio princeps, Venice, 1513)
  • Immanuel Bekker (1823)
  • W. S. Dobson (1828) in Oratores Attici
  • C. Scheibe (1852)
  • T. Thalheim (1901, Teubner series, with bibliography) - PDF
  • Christopher Carey (2007), the most complete and critical edition of Lysias, along with a number of fragments of the lost speeches Lysias with an appendix of speeches enormously attributed to him by some modern scholars - printsec=frontcover&dq=Lysiae+Orationes+cum+Fragmentis#v=onepage&q=&f=false
  • J. H. Bremi (1845)
  • R. Rauchenstein (1848, revised by C. Fuhr, 1880–1881)
  • H. Frohberger (1866–1871)
  • H. van Herwerden (1863)
  • Andreas Weidner (1888)
  • Evelyn Shirley Shuckburgh (1882) - PDF
  • A. Westermann and W. Binder (1887–1890)
  • G. P. Bristol (1892)
  • M. H. Morgan (1895) - PDF
  • W. H. Wait (1898) - PDF
  • C. D. Adams (1905) - PDF

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Wikisource logo
Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:
Wikiquote logo
Στα Βικιφθέγματα υπάρχει υλικό σχετικό με το λήμμα: