Λιλή Μαρλέν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μνημείο Λ. Άντερσεν - "Λιλή Μαρλέν", στη νήσο Λανγκόγκ

Με τον τίτλο Λιλή Μαρλέν, (Lili Marleen), φέρεται το πλέον διάσημο τραγούδι στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου που τραγουδήθηκε και από τις δύο πλευρές των αντιμαχομένων, με διάφορο χαρακτήρα. Αρχική ερμηνεύτρια του τραγουδιού ήταν η Λάλε Άντερσεν.

Σύντομη ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η «Λιλή Μαρλέν» ήταν ένα παλαιό γερμανικό ερωτικό ποίημα που φέρεται να γράφηκε από τον δάσκαλο Hans Leip (1893–1983) στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου περί το 1915, το οποίο πρωτοδημοσιεύτηκε το 1937 με τον τίτλο «Das Lied eines Jungen Soldaten auf der Wacht» (= «Το τραγούδι ενός νεαρού στρατιώτη στη σκοπιά»). Τον επόμενο χρόνο αυτό μελοποιήθηκε από τον Νόρμπερτ Σουλτζ και το 1939 ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά υπό εκτέλεση της Γερμανίδας τραγουδίστριας Λάλε Άντερσεν (1905-1972) υπό τον νέο τίτλο «Das Mädchen unter der Laterne» (= «Το Κορίτσι κάτω απ΄ το φανάρι»).

Πρώτη εγγραφή του Lili Marlen, 2 Αυγούστου 1939, - Electrola Studio, Βερολίνο

Μετά την ταυτόχρονη Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα και Γιουγκοσλαβία ο καταληφθείς ραδιοφωνικός σταθμός του Βελιγραδίου από το Ράιχ άρχισε ν' αναμεταδίδει με τον πολύ ισχυρό πομπό που είχε στο μεταξύ εγκατασταθεί, το τραγούδι αυτό, ως πιο πρόχειρο στη δισκοθήκη, χωρίς ιδιαίτερο προπαγανδιστικό χαρακτήρα, απ΄ όπου και διαδόθηκε στη συνέχεια σ΄ όλη την Ευρώπη, τη Μεσόγειο και Β. Αφρική, ακόμα και στις ΗΠΑ και μάλιστα μεταγλωττισμένα. Τελικά ο τίτλος του καθιερώθηκε από το αναφερόμενο στο τραγούδι όνομα του κοριτσιού Λιλή Μαρλέν. Τον Ιούνιο του 1942 σε μια νεότερη διασκευή με κρουστά έλαβε την μορφή εμβατηρίου, που συνδυαζόταν άριστα με τον γερμανικό στρατιωτικό βηματισμό. Από τότε και μετά για μεν τους Γερμανούς και τους συμμάχους τους έφερε προπαγανδιστικό χαρακτήρα, για δε τους αντιπάλους παρέμενε ένα ιδιαίτερα δημοφιλές τραγούδι, με την γλυκιά και γεμάτη πάθος φωνή της Άντερσεν.

Το τραγούδι αυτό μεταγλωττισμένο στην ιταλική έχει ένα ιδιαίτερο αργό τέμπο σε χαμηλότερη φωνή που προσέδιδε μάλλον απογοήτευση παρά ενθουσιασμό. Μεταγλωττίστηκε και στην ελληνική με κάποιο σκωπτικό όμως χαρακτήρα που αποδιδόταν με νεαρές φωνές από θεατρικούς θιάσους της επιθεώρησης. Μεταγλωττίστηκε και τραγουδήθηκε ακόμα και στα φιλανδικά όχι όμως με τον γερμανικό στόμφο. Υπολογίζονται σε περίπου 200 διαφορετικές εκτελέσεις να έχουν κυκλοφορήσει από τότε μέχρι σήμερα.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Ειδικό αφιέρωμα στα τραγούδια του 1940", αρχείο NET (Β' Πρόγραμμα) της 28ης Οκτωβρίου 2012, ώρα 22.00 εκπομπή Γ. Παπαστεφάνου.

Εξωτερικές Συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]