Λαός της Ελευθερίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Λαός της Ελευθερίας
Il Popolo della Libertà
Il Popolo della Liberta logo.jpg
Ηγέτης Σίλβιο Μπερλουσκόνι
Γενικός Γραμματέας Αντζελίνο Αλφάνο
Ιδρύθηκε 18 November 2007
(launched)
27 March 2009
(founded)
Αρχηγείο Via dell'Umiltà 36
00187 Rome
Μέλη  (2011) 1.150.000[1][2]
Πολιτική θέση Κεντροδεξιά
Διεθνής προσχώρηση none
Ευρωπαϊκή προσχώρηση Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα
Ομάδα Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα
Επίσημα χρώματα Azure
Chamber of Deputies[3]
98 / 630
Γερουσία[4]
99 / 315
Ευρωπαϊκό Κόινοβούλιο
24 / 73
Ιστοσελίδα
http://www.ilpopolodellaliberta.it
Πολιτικό σύστημα της Ιταλίας
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές

Ο Λαός της Ελευθερίας (ιταλικά: Popolo della Libertà, PdL) είναι ένα κεντροδεξιό πολιτικό κόμμα της Ιταλίας που ιδρύθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2007 από συνασπισμό των κομμάτων του Φόρτσα Ιτάλια και της Εθνικής Συμμαχίας. Αρχηγός του κόμματος είναι ο εντολοδόχος πρωθυπουργός της Ιταλίας, Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Το κόμμα σε συνασπισμό με την Λέγκα του Βορρά και το Κίνημα για τις Αυτονομίες αποτελεί την τωρινή κυβέρνηση της Ιταλίας.

Η ίδρυση του αναμενόταν στα τέλη του 2008 η οποία όμως επιταχύνθηκε εξαιτίας της πρόωρης πτώσης της κεντροαριστερής κυβέρνησης του πρωθυπουργού Ρομάνο Πρόντι. Το αρχικό όνομα του κόμματος ήταν "Κόμμα του Λαού της Ελευθερίας" (Partito del Popolo della Libertà, PPL), αλλά έπειτα από ψηφοφορία επιλέχθηκε το "Λαός της Ελευθερίας" (Popolo della Libertà) έναντι του "Κόμμα της Ελευθερίας" (Partito della Libertà).[5]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προεργασίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τις εκλογές του 2006 και την ήττα του Οίκου των Ελευθεριών, ανέκυψε το ζήτημα της πιθανής ένωσης σε ένα κόμμα μετριοπαθών και μεταρρυθμιστών. Το Φόρτσα Ιτάλια (FI), η Εθνική Συμμαχία (AN) και η Ένωση των Χριστιανοδημοκρατών (UDC) φάνηκε να συμφωνούν σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αν και ο αρχηγός των Χριστιανοδημοκρατών Πιερφερνινάντο Καζίνι, σύντομα απομακρύνθηκε από τους ιστορικούς του συμμάχους. Η Λέγκα του Βορρά (LN) δεν συμμετείχε σε μια τέτοια ιδέα για να διασφαλίσει την τοπική της ταυτότητα και ιδεολογία.

Στις 2 Δεκεμβρίου 2006, κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης διαδήλωσης κατά της κυβέρνησης Πρόντι στη Ρώμη, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι πρότεινε την ίδρυση ενός "Κόμματος των Ελευθερίων". Αρχικά, η ιδέα δεν έτυχε αποδοχής από τους ιδεολογικούς συμμάχους του[6]. Τον Ιανουάριο του 2007, ο Μπερλουσκόνι ανακοινώνει ότι θα επιθυμούσε τον Τζιανφράνκο Φίνι, αρχηγό της ΑΝ να τον διαδεχθεί ως αρχηγός του "Κόμματος των Ελευθεριών", κάτι το οποίο εκλήφθηκε αρνητικά από τα υπόλοιπα κόμματα, την UDC και τη LN.[7] Ο εκπρόσωπος της Λέγκας του Βορρά, Ρομπέρτο Μαρόνι, δήλωσε μάλιστα ότι η Λέγκα δε θα προσχωρούσε στο Κόμμα των Ελευθεριών αν ο Φίνι γίνόταν αρχηγός,[8][9] αν και είχε ήδη εκδηλωθεί η αδιαφορία της για το εγχείρημα.

Στις 21 Αυγούστου 2007, ανακοινώθηκε το όνομα και το έμβλημα του κόμματος. Κάνενας από τους συμμάχους δεν φάνηκε να συμφωνεί σε μία ένωση στον νέο σχηματισμό. Εξάλλου, δεν είχε ανακοινωθεί πότε θα διαλυόταν το Φόρτσα Ιτάλια για να προσχωρήσει στο "Κόμμα των Ελευθεριών". Ο Μπερλουσκόνι ανακοίνωσε ότι στόχος του κόμματος ήταν η διεύρυνση του Οίκου των Ελευθεριών.[10]

Διακήρυξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 18 Νοεμβρίου 2007, το Φόρτσα Ιτάλια ανακοίνωσε την συγκέντρωση πάνω από 7.000.000 υπογραφών (μαζί με την Λέγκα του Βορρά του Ουμπέρτο Μπόσσι) κατά της κυβέρνησης του Ρομάνο Πρόντι και ζήτησε την διεξαγωγή εκλογών.[11] Ο Μπερλουσκόνι ανακοίνωσε ότι το Φόρτσα Ιτάλια σύντομα θα συγχωνευόταν στο νέο σχηματισμό του "Κόμματος του Λαού της Ελευθερίας".[12][13][14]

Την περίοδο εκείνη, η μοίρα του Φόρτσα Ιτάλια παρέμενε αδιευκρίνιστη. Ο πυρήνας του νέου κόμματος θα αποτελείτο από το Φόρτσα Ιτάλια, τον "Κύκλο των Ελευθεριών" (ένα άλλο πολιτικό κόμμα), ενώ άλλα μικρότερα κόμματα του όπως το "Νέο Σοσιαλιστικό Κόμμα"[15], των "Κόμμα των Συνταξιούχων"[16], οι "Φιλελεύθεροι Μεταρρυθμιστές"[17] και η "Ιταλική Φιλελεύθερη Δεξιά"[18], ήταν πιθανό να ενωθούν στο νέο σχηματισμό του Μπερλουσκόνι. Ο Φραντσέσκο Στοράτσε, αρχηγος του κόμματος "Η Δεξιά", υπαινίχθηκε το ενδιαφέρον του[19][20], αλλά τελικά ανακοίνωσε ότι θα παρέμενε στενός σύμμαχος του PPL. Ο Φίνι συνέχισε την κριτική για το νέο εγχείρημα, ξεκαθαρίζοντας ότι δε θα παρείχε υποστήριξη στον Μπερλουσκόνι, αν ο τελευταιός εκλεγόταν πρωθυπουργός[21][22].

Αρχικά φαινόταν απίθανη η συνεργασία του Μπερλουσκόνι με τους κύριους συμμάχους του, την "Εθνική Συμμαχία", την "Λέγκα του Βορρά" και την "Ένωση των Χριστιανών και των Δημοκρατών του Κέντρου", μετά την απομάκρυνση τους από τον "Οίκο των Ελευθεριών" μετά τις εκλογές του 2006. Ο Φίνι ανακοίνωσε τη μη συμμετοχή του στο νέο κόμμα, ενώ και ο Ουμπέρτο Μπόσι της Λέγκας του Βορρά ανέφερε τον σκεπτικισμό του για το νέο πολιτικό σχηματισμό.[23] Ο Κάρλο Τζιοβανάρντι, αρχηγός των "Φιλελεύθερων Λαϊκών", ενός σχηματισμού εντός του UDC, ο οποίος διατηρούσε στενές σχέσεις με τον Μπερλουσκόνι, και ο Φραντσέσκο Ντ'Ονόφριο, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του UDC στην ιταλική Γερουσία, ανακοίνωσαν τη διάλυση του UDC και τη συμμετοχή τους στο νέο κόμμα.[24][25]

Στις 28 Νοεμβρίου 2007, ο Μπερλουσκόνι δήλωσε ότι το PPL θα ήταν ένας συνασπισμός κομμάτων, αντίστοιχο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος: ανοιχτό σε όλα τα κόμματα, τους σχηματισμούς αλλά και μεμονωμένους να προσχωρήσουν.[26] Στόχος ήταν η ευρύτερη βάση στην οποία θα στηριζόταν το κόμμα αλλά και να πεισθούν η AN και η UDC να προσχωρήσουν και αυτοί. Εξάλλου, ήταν κάτι παραπάνω από βέβαιο και η προσχώρηση της "Δεξιάς" του Στοράτσε στο PPL.

Σημερινή κατάσταση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την πτώση της κυβέρνησης του Ρομάνο Πρόντι στις 24 Ιανουαρίου 2008 και την επακόλουθη πολιτική κρίση που οδήγησε σε πρόωρες εθνικές εκλογές, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι υπαινίχθηκε ότι το Φόρτσα Ιτάλια θα κατέβαινε αυτόνομο στις εκλογές και ότι ο σχηματισμός του νέου κόμματος θα γινόταν μετά τις εκλογές. Σε πνεύμα συμφιλίωσης με τον Φίνι, ο Μπερλουσκόνι ανακοίνωσε τη συμμετοχή και άλλων κομμάτων.[27] Τελικά, στις 8 Φεβρουαρίου, ο Μπερλουσκόνι και ο Φίνι συμφώνησαν στο σχηματισμό συνασπισμού με το όνομα Λαός της Ελευθερίας, που θα συμμαχούσε με τη Λέγκα του Βορρά.[28]

Λαϊκή υποστήριξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα αποτελέσματα των εκλογών για το Λαό της Ελευθερίας για τις 10 πολυπληθέστερες περιφέρειες της Ιταλίας, φαίνονται στον παρακάτω πίνακα. Εφ'όσον το PdL ιδρύθηκε το 2007, τα αποτελέσματα από το 1994 ως το 2006 αναφέρονται στο σύνολο των ψήφων που συγκέντρωσαν το Φόρτσα Ιτάλια και η Εθνική Συμμαχία.

1994 εθνικές 1995 περιφερειακές 1996 εθνικές 1999 Ευρωεκλογές 2000 περιφερειακές 2001 εθνικές 2004 Ευρωεκλογές 2005 περιφερειακές 2006 εθνικές 2008 εθνικές
Πεδεμόντιο 34.8 37.9 33.8 36.8 42.7 41.2 31.0 31.9 35.8 34.3
Λομβαρδία 31.8 39.5 32.6 36.5 43.6 40.9 32.9 34.7 37.3 33.5
Βένετο 31.4 34.7 28.8 34.3 40.2 40.5 33.6 30.8 35.8 27.4
Εμίλια-Ρομάνια 25.5 28.5 26.6 29.0 32.6 33.5 28.2 27.1 28.8 28.6
Τοσκάνη 27.3 32.2 30.1 30.4 35.2 34.7 28.7 27.9 29.5 31.6
Λάτιο 45.8 43.5 45.0 40.9 44.6 46.8 35.9 39.3 40.0 43.5
Καμπανία 40.2 37.2 42.1 35.9 32.1 46.9 32.7 22.5 39.8 49.1
Απουλία 27.3[29] 41.1 42.5 40.7 44.2 45.4 36.4 38.9 40.5 45.6
Καλαβρία 36.2 36.0 41.7 31.6 28.7 40.9 28.5 19.9 31.7 41.2
Σικελία 47.6 31.2 (1996) 48.6 38.9 36.4 (2001) 47.4 36.0 29.8 (2001) 40.0 46.6
ΙΤΑΛΙΑ 34.5 - 35.8 35.5 - 41.1 32.3 - 36.0 37.4

Πολιτικές εξελίξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις αρχές Δεκεμβρίου του 2012 το κόμμα του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, "Ο Λαός της Ελευθερίας" απέσυρε την υποστήριξή του προς την κυβέρνηση του τεχνοκράτη Μάριο Μόντι με συνέπεια να ξεσπάσει πολιτική (κυβερνητική) αστάθεια στην Ιταλία[30]. Σημειώνεται ότι η κυβέρνηση του Μάριο Μόντι είχε ως τώρα την υποστήριξη του Λαού της Ελευθερίας, του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος και της Ένωσης Κέντρου (Ιταλίας). Το γεγονός αυτό είχε ως άμεση συνέπεια τα λεγόμενα "σπρέντ" να πάρουν την ανιούσα, ενώ σύμφωνα με πολιτικούς διεθνείς αναλυτές η Ιταλία να οδεύει προς πρόωρες εκλογές με πρόβλεψη προκήρυξης αυτών στα τέλη Φεβρουαρίου ή τις αρχές Μαρτίου.
Ο γραμματέας του Λαού της Ελευθερίας, Αντζελίνο Αλφάνο, έχοντας προηγουμένως συνάντηση με τον Ιταλό πρόεδρο, Τζόρτζιο Ναπολιτάνο, δήλωσε στη Βουλή της Ιταλίας: «Η εμπειρία της κυβέρνησης Μόντι ολοκληρώθηκε. Δεν τηρήθηκαν οι δεσμεύσεις για την μεταρρύθμιση σχετικά με την ποινική ευθύνη των δικαστικών και για ένα νέο νόμο που έπρεπε να ρυθμίζει τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις με δικαστική εντολή». Το ότι οι περισσότεροι βουλευτές του κόμματος Λαός της Ελευθερίας συνεχίζουν να απέχουν, αυτό δεν σημαίνει ότι θα ανατρέψουν αναγκαστικά την κυβέρνηση Μόντι, η οποία μπορεί να τύχει ψήφου εμπιστοσύνης, αν και παραμένει περισσότερο ευάλωτη από τη Δεξιά. Σημειώνεται πάντως πως μια τέτοια εξέλιξη για πρόωρες εκλογές διακόπτει τις συζητήσεις για ένα νέο εκλογικό νόμο που θα απαγόρευε υποψηφιότητες καταδικασθέντων για ποινικά αδικήματα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. http://archiviostorico.corriere.it/2011/novembre/25/Primarie_nuovo_nome_Alfano_ridisegna_co_9_111125039.shtml
  2. http://archiviostorico.corriere.it/2011/novembre/11/all_emergenza_Nel_programma_punti_co_9_111111016.shtml
  3. The PdL group is composed of 210 deputies, but there are also 7 PdL deputies in People and Land group and 1 within the Mixed Group–Republicans-Actionists, for a total of 218 deputies.
  4. The PdL group is composed of 127 senators, but there are also 2 PdL senators in the National Cohesion group, for a total 129 senators.
  5. IOL: Ο Μπερλουσκόνι ονομάζει το νέο του κόμμα
  6. Fini e Silvio: amore, odio e ancora amore Corriere della Sera
  7. http://www.unita.it/view.asp?IDcontent=63132
  8. Report: Berlusconi indicates Fini as likely successor at helm of conservative bloc - International Herald Tribune
  9. France 24
  10. Η προστατευόμενη του Μπερλουσκόνι ανακοινώνει το νέο Κόμμα των Ελευθεριών.
  11. http://www.ansa.it/opencms/export/site/notizie/rubriche/daassociare/visualizza_new.html_65041167.html
  12. Sky tg24 - Tutte le notizie in formato video
  13. «Oggi nasce il partito del popolo italiano». Corriere della Sera
  14. http://www.ansa.it/opencms/export/site/visualizza_fdg.html_65043240.html
  15. √ Partito Socialista Nuovo Psi - » Apc-Berlusconi/ Caldoro: Nuovo Psi Pronto A Processo Unitario
  16. «Alleati, vi voglio un mare di bene». Corriere della Sera
  17. Riformatori Liberali » CdL: Della Vedova, Impossibile riformare il sistema politico senza o contro Berlusconi
  18. Destra Liberale Italiana - Dli
  19. Francesco Storace » Blog Archive » Se son fiamme bruceranno…
  20. Partito del Popolo, Fini gela Berlusconi «Alleanza nazionale non vi confluirà». Corriere della Sera
  21. http://www.agi.it/italy/news/200711202017-pol-ren0100-art.html
  22. Key Berlusconi ally says he won't enter former premier's new party - International Herald Tribune
  23. Berlusconi plans broader party | World news | The Guardian
  24. http://www.agi.it/italy/news/200711191442-pol-ren0046-art.html
  25. L'Udc si spacca sull'idea di Berlusconi. Corriere della Sera
  26. Berlusconi: Fi non si scioglie più. Corriere della Sera
  27. «Via l'Ici e stretta sulle intercettazioni» Corriere della Sera
  28. Svolta di Berlusconi, arriva il Pdl: "Forza Italia-An sotto stesso simbolo" - LASTAMPA.it
  29. Forza Italia failed to present a list and, although most centre-right voters voted for National Alliance, some of them voted for PPI and Patto Segni.
  30. http://www.tovima.gr/world/article/?aid=487583
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα The People of Freedom της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).