Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας
Κ.Ο.Ε.
Koe.png
Συνδεδεμένο μήνυμα Για την πολιτική, οικονομική και κοινωνική διέξοδο της χώρας
για τη Μεταπολίτευση του Λαού
Ιδρύθηκε 2007
Έδρα Κωνσταντινουπόλεως 10 και Ανδρονίκου 18
11854 Αθήνα
Εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς
Ιδεολογία Κομμουνισμός
Μαρξισμός-Λενινισμός
Μαρξισμός
Πολιτική θέση Αριστερά (πολιτική)
Εθνική προσχώρηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Διεθνής προσχώρηση Διεθνή Συνδιάσκεψη Μαρξιστικών Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων
Ευρωπαϊκή προσχώρηση Διάσκεψη Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων των Βαλκανίων
Επίσημα χρώματα Κόκκινο
Κοινοβούλιο
5 / 300
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
0 / 22
Περιφέρειες[1]
0 / 725
Δήμοι
0 / 12.978
Ιστοσελίδα
www.koel.gr
Πολιτικό σύστημα Ελλάδας
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές

Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας (ΚΟΕ) είναι πολιτική οργάνωση της Aριστεράς. Η ιδεολογία της ΚΟΕ είναι ο μαρξισμός-λενινισμός, και η εξέλιξή του τελευταίου, ο μαοϊσμός. Συμμετέχει στο Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ, στη Διάσκεψη Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων των Βαλκανίων και στη Διεθνή Συνδιάσκεψη Μαρξιστικών Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων, στη Διεθνή Λίγκα των Λαϊκών Αγώνων ILPS και την ΙCOR.

Μετωπικά σχήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ΚΟΕ παρεμβαίνει στους εργασιακούς χώρους μέσα από την «Ένωση Εργαζομένων», η φοιτητική νεολαία της παρεμβαίνει στα Πανεπιστήμια της χώρας, αρχικά μέσα από τα Αριστερά Σχήματα, ενώ από το 2007 κι έπειτα μέσα από την Αριστερή Ενότητα, που είναι συσπείρωση αριστερών παρατάξεων, κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ. Από το 2007 μέχρι σήμερα, η ΚΟΕ είναι συνιστώσα του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ). Παράλληλα, το 2010 αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του Μετώπου Ανατροπής και Αλληλεγγύης. Από το 2011 και μετά, η ΚΟΕ παρακολουθεί και πιο πλατιά σχήματα όπως το Μέτωπο του ΟΧΙ καθώς και την ΕΛΑΔΑ, μη όντας μέλος των συντονιστικών τους οργάνων.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ιστορικές ρίζες της ΚΟΕ ανάγονται στις αρχές του κομμουνιστικού κινήματος της Ελλάδας, δηλαδή στο Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος το 1918 (ΚΚΕ από το 1924), και την Εθνική Αντίσταση, με το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και την ΕΠΟΝ, καθώς και τον εμφύλιο πόλεμο με τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, και αργότερα στους οπαδούς του καθαιρεμένου γενικού γραμματέα του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη και στον μαρξιστικό λενιστικό χώρο. Το 1964 εκδίδεται στην Ελλάδα το περιοδικό «Αναγέννηση», που αποτελεί προπομπό του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος της Ελλάδας. Τον Απρίλη του 1967 ιδρύεται η Συνεπής Πολιτική Αριστερή Κίνηση (ΣΠΑΚ), που μετεξελίχθηκε στην Οργάνωση Μαρξιστών Λενινιστών Ελλάδας και η εφημερίδα Λαϊκός Δρόμος, η οποία από το Δεκέμβρη του 1967 κυκλοφορούσε στην παρανομία ως περιοδικό, ενώ από το Νοέμβρη του 1968 η ΟΜΛΕ κυκλοφορεί την εφημερίδα «Προλεταριακή Σημαία». Η ΣΠΑΚ παρεμβαίνει με την Προοδευτική Πανσπουδαστική Συνδικαλιστική Παράταξη (ΠΠΣΠ) στους φοιτητικούς χώρους, έχοντας επίσης πλούσιο αντιδικτατορικό αγώνα.

Το Νοέμβριο του 1976 ιδρύεται το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικό-λενινιστικό) από την πλειοψηφία των μελών και των στελεχών της ΟΜΛΕ. Μέσα σε λίγα χρόνια το ΚΚΕ (μ-λ) καταφέρνει να συγκινήσει εκατοντάδες Έλληνες αγωνιστές, φτάνοντας τα 3.000 μέλη. Όμως, δεν κατάφερε να κάνει μια ανάλυση της νέας φάσης της γενικής κρίσης στην οποία εισήλθε ο καπιταλισμός, ούτε συνεπώς να αναλύσει και να απαντήσει πολιτικά στο «φαινόμενο ΠΑΣΟΚ» στην Ελλάδα και να ερμηνεύσει την παλινόρθωση του καπιταλισμού στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Έτσι ήρθε η αργή διάλυσή του ή (διάσπαση του κατά άλλους πολιτικούς φορείς), από το 2ο συνέδριο του ΚΚΕ μ-λ (1981) ώς τα μέσα του 1982.

Πολιτική και εκδοτική ομάδα Α/συνέχεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1982 μετά την διάλυση του ΚΚΕ (μ-λ), 20 περίπου μέλη και στελέχη του ιδρύουν την πολιτική και εκδοτική ομάδα Α/συνέχεια. Πολιτικός και ιδεολογικός καθοδηγητής της Α/συνέχειας γίνεται αργότερα, μέχρι και το θάνατό του το 1994, ο Γιάννης Χοντζέας, επονίτης, μέλος του ΚΚΕ από τα 14 του, κατά τιμητική εξαίρεση, μακρονησιώτης που δεν υπέγραψε δήλωση μετανοίας, αργότερα συνεκδότης της Αναγέννησης, συνιδρυτής της ΣΠΑΚ και μέλος του ΚΚΕ(μ-λ) ώς το 1982.

Η Α/συνεχεια παρεμβαίνει από το 1982 στους φοιτητικούς χώρους μέσα από τις ΑΣΦ-Σ (Αριστερές Συσπειρώσεις Φοιτητών-Σπουδαστών) μέχρι το 1989, οπότε και δημιουργεί τα Αριστερά Σχήματα. Η Α/συνέχεια επίσης κυκλοφορεί το ομώνυμο πολιτικό δελτίο της, και το περιοδικό Μήπως, που από το 1989 γίνεται μηνιαίο, ενώ το Φλεβάρη του 1996 κυκλοφορεί τη μηνιαία εφημερίδα «Αριστερά!».

Στις δημοτικές εκλογές του 1998, οι εκπρόσωποί της σε κάποιες μεγάλες πόλεις και νομούς, αποσπούν κατά μ.ό. το 4% των ψήφων. Στις ευρωεκλογές του 1999, μετά την άρνηση των υπόλοιπων οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, η Α/συνέχεια συμμετέχει στις εκλογές με την επωνυμία "Αριστερά!" και αποσπά 9.693 ψήφους (0.15%). Η αριστεροποίηση της ελληνικής κοινωνίας εκείνη τη χρονιά ωθεί την Α/συνέχεια να απευθύνει εκ νέου κάλεσμα στις οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, για ένα πρόγραμμα με συγκεκριμένες πολιτικές προτεραιότητες, όμως μόνο το Μ-Λ ΚΚΕ απαντά θετικά. Στις εθνικές εκλογές του 2000, στην πρώτη συμμετοχή της Α/συνέχειας σε βουλευτικές εκλογές, το ενωτικό ψηφοδέλτιο Αριστερά!-Μ-Λ ΚΚΕ αποσπά μόλις 5.866 ψήφους. Το Μάη του 2000, η Α/συνέχεια, συνεχίζοντας την ποσοτική και ποιοτική της αλλαγή, μετατρέπει την εφημερίδα της "Αριστερά!" σε 15ήμερη.

Από την ίδρυση της ΚΟΕ μέχρι σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά από μια συνεχή διαδικασία ποσοτικών και ποιοτικών αλλαγών της πολιτικής ομάδας Α/συνέχεια, τον Ιανουάριο του 2003 ιδρύεται η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας (ΚΟΕ), η οποία προσχωρεί την ίδια χρονιά στο Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ, πρωτοστατώντας στη δημιουργία του «Αντιιμπεριαλιστικού χώρου». Στις εθνικές εκλογές του 2004 προέτρεψε τα μέλη και τους φίλους της να ψηφίσουν το Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ), αν και δεν συμμετείχε στους εκλογικούς συνδυασμούς του σχήματος. Στις δημοτικές εκλογές του 2006, η ΚΟΕ εκλέγει αρκετούς δημοτικούς και δύο περιφερειακούς συμβούλους. Η ΚΟΕ ανακοινώνει τη συμμετοχή της στο ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 2007.

2ο Συνέδριο ΚΟΕ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2ο Συνέδριο της ΚΟΕ πραγματοποιήθηκε στις 22, 23 και 24 Ιουνίου του 2007, με κεντρικά συνθήματα «Με τη Διεθνή Κοινότητα των Λαών, για την ενότητα της Αριστεράς, στο δρόμο της Κομμουνιστικής Αριστεράς!»

Τον Ιούνιο του 2008, πολυμελής αποστολή της ΚΟΕ έφτασε στο Νεπάλ για επιτόπια μελέτη της πολιτικής του ΚΚ Νεπάλ (Μαοϊκού), το οποίο μετά από 12ετή ένοπλο αγώνα βγήκε πρώτο στις εκλογές του Απρίλη του 2008, με ποσοστό 38,5%.

Από το φθινόπωρο του 2008 η ΚΟΕ πήρε την πρωτοβουλία για τη δημιουργία πλατιών επιτροπών ενάντια στην ακρίβεια, Ακρίβεια-STOP[2], οι οποίες προβαίνουν σε μια σειρά ακτιβισμών και παρεμβάσεων, με πιο γνωστή το άνοιγμα πολλών σταθμών διοδίων σε όλη τη χώρα.

Συμμετείχε ενεργά στον ξεσηκωμό της νεολαίας τον Δεκέμβρη του 2008(με αφορμή την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκέμβρη του 2008.

Στις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2009, η Ελένη Σωτηρίου, ιδρυτικό μέλος της ΚΟΕ, τοποθετήθηκε στη δεύτερη θέση του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ, όμως απέτυχε να εκλεγεί.

Στις 15 Ιανουαρίου 2010 διακόπτει την κυκλοφορία της εφημερίδας «Αριστερά!» για να κυκλοφορήσει μαζί με την ΚΕΔΑ την εβδομαδιαία εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς από τις 20 Φλεβάρη του 2010, σε ένα πρωτότυπο πείραμα για την ελληνική Αριστερά.

Στις 22 Ιουνίου 2010 στέλνει πρόσκληση προς 23 οργανώσεις και κόμματα της Αριστεράς για συζήτηση και δημιουργία ενός «Πολιτικού και κοινωνικού μετώπου» για την Πέμπτη 24 Ιουνίου 2010. Στις περιφερειακές εκλογές της 7ης Νοέμβρη 2010 εκλέγει 2 περιφερειακούς συμβούλους σε Θεσσαλονίκη και Πάτρα, 3 στο Ίλιον, 1 στη Νίκαια κ.α.. Από το Μάιο του 2011 προτείνει την Πολιτική, Οικονομική και Κοινωνική Διέξοδο της Χώρας την οποία θα φέρει μια Μεταπολίτευση του Λαού.

3ο Συνέδριο ΚΟΕ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 3ο συνέδριο της ΚΟΕ πραγματοποιήθηκε στις 16-18 Μάρτη 2012 με κεντρικά συνθήματα "Πολιτικός Αγώνας για να γκρεμίσουμε την ΤρόΙκα και το Μνημονιακό Μέτωπο-Ανεξαρτησία-Δημοκρατία-Χειραφέτηση".

Από το Δεκέμβρη του 2012, δεδομένης της εμβάθυνσης της ερήμωσης της οικονομίας, της ανθρωπιστικής κρίσης, της εξάρτησης από τον ιμπεριαλισμό, και της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ σε αξιωματική αντιπολίτευση, η ΚΟΕ συμπληρώνει την πρότασή της για Πολιτική, Οικονομική και Κοινωνική Διέξοδο της Χώρας με την πρόταση για δημιουργία όχι απλώς ενός "ενιαίου φορέα"-κόμματος, αλλά ενός Αριστερού Πολιτικού Ρεύματος Διεξόδου, που θα απαντά σε πιο στρατηγικά ζητήματα για τη χώρα.

Με ανακοίνωσή της στις 5 Ιουλίου 2013, σε μια προσπάθεια συμβολής της στην ενιαία έκφραση του ΣΥΡΙΖΑ, ενόψει του 1ου (ιδρυτικού) του συνεδρίου, η ΚΟΕ ανακοίνωσε την "αναστολή της αυτοτελούς δημόσιας παρουσίας της", διατηρώντας παράλληλα την οργανωτική, πολιτική και ιδεολογική της αυτονομία.[3]

Φυγή μελών της ΚΟΕ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στελέχη και μέλη της ΚΟΕ[4] διαφώνησαν με τις πολιτικές επιλογές της οργάνωσης το 2012 λόγω διαφωνιών ως προς τη συμμετοχή στον ΣΥΡΙΖΑ και ένα μέρος των μελών της δημιούργησε την πολιτική οργάνωση ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ[5].

Εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς»[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις αρχές του 2010, η ΚΟΕ από κοινού με την ΚΕΔΑ αποφάσισαν να σταματήσουν την έκδοση των εφημερίδων τους (Αριστερά! και Ενότητα αντίστοιχα) προκειμένου να εκδώσουν μια νέα εφημερίδα της Αριστεράς, η οποία θα εκφράζει όλο το χώρο της Αριστεράς. Το νέο εγχείρημα, που έκανε την εμφάνισή του το Φλεβάρη του 2013, ονομάστηκε Δρόμος της Αριστεράς και κυκλοφορεί κάθε Σάββατο.

Η συντακτική επιτροπή της εφημερίδας αποτελείται από ανένταχτους αριστερούς, καθώς και μέλη των δύο οργανώσεων. Ο πιο γνωστός συνεργάτης εξωτερικού της εφημερίδας είναι ο Μουμία Αμπού Τζαμάλ, δημοσιογράφος, ακτιβιστής και μέλος των Μαύρων Πανθήρων, ο οποίος είναι καταδικασμένος σε θάνατο στις ΗΠΑ. Επίσης συνεργάτης της εφημερίδας είναι ο Βραζιλιάνος σκιτσογράφος και ακτιβιστής Κάρλος Λατούφ, τα σκίτσα του οποίου (ιδιαίτερα αυτά για την Παλαιστίνη και τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού) είναι γνωστά σε όλο τον κόσμο.

Βουλευτές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βουλευτής Εκλογική Περιφέρεια
Μαρία Τριανταφύλλου Αιτωλοακαρνανία
Δημήτρης Κοδέλας Αργολίδα
Βασίλης Χατζηλάμπρου Αχαΐα
Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος Μαγνησία.
Βασίλης Κυριακάκης Φθιώτιδα

Resistance Festival[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το φεστιβάλ Resistance (Αντίσταση), είναι ένα διεθνιστικό φεστιβάλ που διοργανώνεται από το 2008 και κάθε χρόνο από την ΚΟΕ στο χώρο του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθήνας, με αποστολές από κινήματα, κόμματα και οργανώσεις από όλο τον κόσμο, πολιτικές συζητήσεις και συναυλίες. Το Resistance 2014 θα γίνει στις 21,22,23 Ιούνη υπό τη διοργάνωση του "Δρόμου της Αριστεράς".

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]