Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας
| Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας Κ.Ο.Ε. |
|
|---|---|
![]() |
|
| Συνδεδεμένο μήνυμα | Για την πολιτική, οικονομική και κοινωνική διέξοδο της χώρας για την Μεταπολίτευση του Λαού |
| Αρχηγείο | Κωνσταντινουπόλεως 10 και Ανδρονίκου 18 11854 Αθήνα |
| Εφημερίδα | Δρόμος της Αριστεράς |
| Ιδεολογία | Κομμουνισμός Μαρξισμός-Λενινισμός Μαρξισμός |
| Πολιτική θέση | Αριστερά (πολιτική) |
| Εθνική προσχώρηση | ΣΥ.ΡΙΖ.Α. |
| Διεθνής προσχώρηση | Διεθνή Συνδιάσκεψη Μαρξιστικών Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων |
| Ευρωπαϊκή προσχώρηση | Διάσκεψη Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων των Βαλκανίων |
| Επίσημα χρώματα | Κόκκινο |
| Κοινοβούλιο |
5 / 300
|
| Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο |
0 / 22
|
| Περιφέρειες[1] |
0 / 725
|
| Δήμοι |
0 / 12.978
|
| Ιστοσελίδα | |
| www.koel.gr | |
| Πολιτικό σύστημα Ελλάδας Πολιτικά κόμματα Εκλογές |
|
Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας (ΚΟΕ) είναι πολιτική οργάνωση της αριστεράς, η ιδεολογία της ΚΟΕ είναι ο μαρξισμός-λενινισμός, και η εξέλιξή της, ο μαοϊσμός. Συμμετέχει στο Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ, στη Διάσκεψη Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων των Βαλκανίων και στη Διεθνή Συνδιάσκεψη Μαρξιστικών Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων, στη Διεθνή Λίγκα των Λαϊκών Αγώνων ILPS και την ΙCOR.
Πίνακας περιεχομένων |
Μετωπικά σχήματα [Επεξεργασία]
Η ΚΟΕ παρεμβαίνει στους εργασιακούς χώρους μέσα από την «Ένωση Εργαζομένων», η φοιτητική νεολαία της παρεμβαίνει στα Πανεπιστήμια της χώρας αρχικά μέσα από τα Αριστερά Σχήματα, ενώ από το 2007 κι έπειτα μέσα από την Αριστερή Ενότητα, που είναι συσπείρωση αριστερών παρατάξεων κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ. Από το 2007 μέχρι σήμερα είναι συνιστώσα του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς(ΣΥΡΙΖΑ). Παράλληλα, το 2010 αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του Μετώπου Ανατροπής και Αλληλεγγύης. Από το 2011 και μετά, η ΚΟΕ παρακολουθεί και πιο πλατιά σχήματα όπως το Μέτωπο του ΌΧΙ καθώς και την ΕΛΑΔΑ, μη όντας μέλος των συντονιστικών τους οργάνων.
Ιστορία [Επεξεργασία]
Οι ιστορικές ρίζες της ΚΟΕ ανάγονται στις αρχές του κομμουνιστικού κινήματος της Ελλάδας, δηλαδή στο Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος το 1918 (ΚΚΕ, από το 1924) και την Εθνική Αντίσταση, με το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και την ΕΠΟΝ και τον εμφύλιο πόλεμο με τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας.
Η αντιρεβιζιονιστική πάλη και το Μαρξιστικό-Λενινιστικό κίνημα της Ελλάδας [Επεξεργασία]
Μετά τον θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ αντιδρούν στην απόφαση για ειρηνική συνύπαρξη με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τα μέτρα επανακαπιταλιστικοποίησης της σοβιετικής οικονομίας, υπό το πρόσχημα της αποσταλινοποίησης που διακύρηξε ο Νικίτα Χρουστσιόφ στην ΕΣΣΔ, καθώς και την πλήρη συμπόρευση που είχε το ΚΚΕ μετά την αντικαταστατικώς συγκληθείσα 6η Ολομέλειά του το 1956(που ήρθε σε κόντρα με την πλειοψηφία των μελών και των στελεχών του κόμματος, τα οποία και διαγράφτηκαν σε ποσοστό περίπου 85% από το ΚΚΕ). Όντας η πλειοψηφία των ανταρτών του ΔΣΕ που κατέφυγαν στην Ανατολική Ευρώπη μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου, οι διαγραμμένοι συνέχιζαν τακτικά τις κομματικές τους διαδικασίες, παρά τα πογκρόμ των νέων-αντισταλινικών σοβιετικών αρχών, όπως αυτά εκφράζονταν με απολύσεις, φυλακίσεις από το 1956 ως και εξορίες το 1962 στο Καζακστάν και τη Σιβηρία.
Για να κατασταλεί η αντίδραση των μελών του ΚΚΕ στην Ελλάδα, η 8η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ το Γενάρη του 1958 αποφασίζει τη διάλυση των κομματικών οργανώσεων βάσης και την εξαφάνιση του ΚΚΕ ως διακριτής πολιτικής οντότητας. Παρέμεινε μόνο η κομματική οργάνωση βάσης του Άη Στράτη, όπου υπήρχαν μαζικά εξόριστοι, οι οποίοι ναι μεν αντιδρούσαν στην "επί το δεξιότερο" επανίδρυση του ΚΚΕ, ωστόσο, παρέμεναν ανώδυνοι, όντας έγκλειστοι ως το 1962, οπότε και έκλεισε το στρατόπεδο συγκέντρωσης αντιφρονούντων.
Το 1964 εκδίδεται στην Ελλάδα το περιοδικό «Αναγέννηση» που αποτελεί προπομπό του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος της Ελλάδας. Τον Απρίλη του 1967 ιδρύεται η Συνεπής Πολιτική Αριστερή Κίνηση που μετεξελίχθηκε σε Οργάνωση Μαρξιστών Λενινιστών Ελλάδας και η εφημερίδα Λαϊκός Δρόμος, η οποία από το Δεκέμβρη του 1967 κυκλοφορούσε στην παρανομία ως περιοδικό, ενώ από τον Νοέμβρη του 1968 η ΟΜΛΕ κυκλοφορεί την εφημερίδα «Προλεταριακή Σημαία». Η ΣΠΑΚ παρεμβαίνει με την Προοδευτική Πανσπουδαστική Συνδικαλιστική Παράταξη (ΠΠΣΠ) στους φοιτητικούς χώρους έχοντας επίσης πλούσιο αντιδικτατορικό αγώνα. Το Νοέμβριο του 1976 ιδρύεται το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικό-λενινιστικό) από την πλειοψηφία των μελών και των στελεχών της ΟΜΛΕ. Μέσα σε λίγα χρόνια το ΚΚΕ (μ-λ) καταφέρνει να συγκινήσει εκατοντάδες Έλληνες αγωνιστές, φτάνοντας τα 3.000 μέλη. Όμως το ίδιο δεν κατάφερε να κάνει μια ανάλυση της νέας φάσης της γενικής κρίσης στην οποία εισήλθε ο καπιταλισμός, ούτε συνεπώς να απαντήσει στο «φαινόμενο ΠΑΣΟΚ» στην Ελλάδα και ή να ερμηνεύσει την παλινόρθωση του καπιταλισμού στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Έτσι ήρθε η αργή διάλυσή του, από το 2ο συνέδριο του ΚΚΕ μ-λ που διεξήχθη το 1981 ως τα μέσα του 1982.
Πολιτική και εκδοτική ομάδα Α/συνεχεια [Επεξεργασία]
Το 1982 μετά την διάλυση του ΚΚΕ (μ-λ), 20 περίπου μέλη και στελέχη του ιδρύουν την πολιτική και εκδοτική ομάδα Α/συνεχεια. Πολιτικός και ιδεολογικός καθοδηγητής της Α/συνεχεια γίνεται αργότερα, μέχρι και τον θάνατό του το 1994, ο Γιάννης Χοντζέας, επονίτης, μέλος του ΚΚΕ από τα 14 του, κατά τιμητική εξαίρεση, μακρονησιώτης που δεν υπέγραψε δήλωση μετανοίας, αργότερα συνεκδότης της Αναγέννησης,συνιδρυτής της ΣΠΑΚ και μέλος του ΚΚΕ(μ-λ) ως το 1982. Η Α/συνεχεια παρεμβαίνει από το 1982 στους φοιτητικούς χώρους μέσα από τις ΑΣΦ-Σ (Αριστερές Συσπειρώσεις Φοιτητών-Σπουδαστών) μέχρι το 1989 οπότε και δημιουργεί τα Αριστερά Σχήματα. Η Α/συνεχεια επίσης κυκλοφορεί το ομώνυμο μηνιαίο πολιτικό δελτίο της, ενώ το Φλεβάρη του 1996 κυκλοφορεί την εφημερίδα «Αριστερά!». Στις δημοτικές εκλογές του 1998 οι εκπρόσωποί της σε κάποιες μεγάλες πόλεις και νομούς αποσπούν περίπου το 4% των ψήφων. Στις ευρωεκλογές του 1999, μετά την άρνηση των υπόλοιπων οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, η Α/συνέχεια συμμετέχει στις εκλογές με την επωνυμία "Αριστερά!" και αποσπά 9.693 ψήφους (0.15%). Η αριστεροποίηση της ελληνικής κοινωνίας εκείνη τη χρονιά ωθεί την Α/συνέχεια να απευθύνει εκ νέου κάλεσμα στις οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς για ένα πρόγραμμα με συγκεκριμένες πολιτικές προτεραιότητες, όμως μόνο το Μ-Λ ΚΚΕ απαντά θετικά. Στις εθνικές εκλογές του 2000, στην πρώτη συμμετοχή τις Α/συνέχεια σε βουλευτικές εκλογές, το ενωτικό ψηφοδέλτιο Αριστερά!-Μ-ΛΚΚΕ αποσπά μόλις 5.866 ψήφους. Το Μάη του 2000 η Α/συνέχεια, συνεχίζοντας την ποσοτική και ποιοτική της αλλαγή, μετατρέπει την εφημερίδα της "Αριστερά!" σε 15ήμερη, από μηνιαία.
Από την ίδρυση της ΚΟΕ μέχρι σήμερα [Επεξεργασία]
Μετά από μια συνεχή διαδικασία ποσοτικών και ποιοτικών αλλαγών της πολιτικής ομάδας Α/συνεχεια τον Ιανουάριο του 2003 ιδρύεται η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας, η οποία προσχωρεί την ίδια χρονιά στο Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ πρωτοστατώντας στην δημιουργία του «Αντιιμπεριαλιστικού χώρου». Στις εθνικές εκλογές του 2004 προέτρεψε τα μέλη και τους φίλους της να ψηφίσουν τον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ), αν και δεν συμμετείχε στους εκλογικούς συνδυασμούς του παραπάνω σχήματος. Στις δημοτικές εκλογές του 2006, η ΚΟΕ εκλέγει αρκετούς δημοτικούς και δύο περιφερειακούς συμβούλους. Η ΚΟΕ ανακοινώνει την συμμετοχή της στον ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 2007.
2ο Συνέδριο ΚΟΕ
Το 2ο Συνέδριο της ΚΟΕ πραγματοποιήθηκε στις 22,23 και 24 Ιουνίου του 2007 με κεντρικά συνθήματα «Με τη Διεθνή Κοινότητα των Λαών, για την ενότητα της Αριστεράς, στο δρόμο της Κομμουνιστικής Αριστεράς!»
Τον Ιούνιο του 2008, αποστολή της ΚΟΕ έφτασε στο Νεπάλ για επιτόπια μελέτη του ντόπιου Μαοϊκού κινήματος που μετά από 12ετή ένοπλο αγώνα βγήκε πρώτο στις εκλογές του Απρίλη του 2008 με ποσοστό 38,5%.
Από το φθινόπωρο του 2008 η ΚΟΕ πήρε την πρωτοβουλία για την δημιουργία πλατιών επιτροπών ενάντια στην ακρίβεια, Ακρίβεια-STOP[2] οι οποίες προβαίνουν σε μια σειρά ακτιβισμών και παρεμβάσεων. με πιο γνωστή το άνοιγμα πολλών σταθμών διοδίων σε όλη την χώρα.
Συμμετείχε ενεργά στον ξεσηκωμό της νεολαίας τον Δεκέμβρη του 2008(με αφορμή την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκέμβρη του 2008.
Για τις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2009, η Ελένη Σωτηρίου, ιδρυτικό μέλος της ΚΟΕ, τοποθετήθηκε στη δεύτερη θέση του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ, όμως απέτυχε να εκλεγεί.
Στις 15 Ιανουαρίου 2010 αναστέλλει την κυκλοφορία της εφημερίδας «Αριστερά!» για να κυκλοφορήσει μαζί με την ΚΕΔΑ την εβδομαδιαία εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς από τις 20 Φλεβάρη του 2010, σε ένα πρωτότυπο πείραμα για την ελληνική αριστερά.
Στις 22 Ιουνίου 2010 στέλνει πρόσκληση προς 23 οργανώσεις και κόμματα της Αριστεράς για συζήτηση και δημιουργεία ενός «Πολιτικού και κοινωνικού μετώπου» για την Πέμπτη 24 Ιουνίου 2010. Στις περιφερειακές εκλογές της 7ης Νοέμβρη 2010 εκλέγει 2 περιφερειακούς συμβούλους σε Θεσσαλονίκη και Πάτρα, 3 στο Ίλιον, 1 στη Νίκαια κα. Από το Μάιο του 2011 προτείνει την Πολιτική, Οικονομική και Κοινωνική Διέξοδο της Χώρας την οποία θα φέρει μια Μεταπολίτευση του Λαού.
3ο Συνέδριο ΚΟΕ
Το 3ο συνέδριο της ΚΟΕ πραγματοποιήθηκε στις 16-18 Μάρτη 2012 με κεντρικά συνθήματα "Πολιτικός Αγώνας για να γκρεμίσουμε την Τρόϊκα και το Μνημονιακό Μέτωπο-Ανεξαρτησία-Δημοκρατία-Χειραφέτηση".
Από το Δεκέμβρη του 2012, δεδομένης της εμβάθυνσης της ερήμωσης της οικονομίας, της ανθρωπιστικής κρίσης, της εξάρτησης από τον ιμπεριαλισμό, και της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ σε αξιωματική αντιπολίτευση, η ΚΟΕ συμπληρώνει την πρότασή της για Πολιτική, Οικονομική και Κοινωνική Διέξοδο της Χώρας με την πρόταση για δημιουργία όχι απλώς ενός "ενιαίου φορέα"-κόμματος, αλλά ένα Αριστερό Πολιτικό Ρεύμα Διεξόδου που θα απαντά σε πιο στρατηγικά ζητήματα για τη χώρα.
Εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς» [Επεξεργασία]
Στις αρχές του 2010 η ΚΟΕ από κοινού με την ΚΕΔΑ αποφάσισαν να σταματήσουν την έκδοση των εφημερίδων τους (Αριστερά! και Ενότητα αντίστοιχα) προκειμένου να εκδώσουν μια νέα εφημερίδα της Αριστεράς, η οποία θα εκφράζει όλο τον χώρο της Αριστεράς. Το νέο εγχείρημα, που έκανε την εμφανισή του το Φλεβάρη του έτους αυτού ονομάστηκε Δρόμος της Αριστεράς και κυκλοφορεί κάθε Σάββατο.
Η συντακτική επιτροπή της εφημερίδας αποτελείται από ανένταχτους αριστερούς καθώς και μέλη των δύο οργανώσεων. Ο πιο γνωστός συνεργάτης εξωτερικού της εφημερίδας είναι ο Μουμία Αμπού Τζαμάλ δημοσιογράφος, ακτιβιστής και μέλος των Μαύρων Πανθήρων ο οποίος είναι καταδικασμένος σε θάνατο στις ΗΠΑ. Επίσης συνεργάτης της εφημερίδας είναι ο βραζιλιάνος σκιτσογράφος και ακτιβιστής Κάρλος Λατούφ τα σκίτσα του οποίου (ιδιαίτερα αυτά για την Παλαιστίνη και των αγώνα του Παλαιστινιακού λαού) είναι γνωστά σε όλο τον κόσμο.
Βουλευτές [Επεξεργασία]
| Βουλευτής | Εκλογική Περιφέρεια |
|---|---|
| Μαρία Τριανταφύλλου | Αιτωλοακαρνανία |
| Δημήτρης Κοδέλας | Αργολίδα |
| Βασίλης Χατζηλάμπρου | Αχαΐα |
| Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος | Μαγνησία |
| Βασίλης Κυριακάκης | Φθιώτιδα |
Resistance Festival [Επεξεργασία]
Το φεστιβάλ Resistance, είναι ένα διεθνιστικό φεστιβάλ που διοργανώνεται από το 2008 και κάθε χρόνο από την ΚΟΕ στο χώρο του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθήνας με αποστολές από κινήματα, κόμματα και οργανώσεις από όλο τον κόσμο, πολιτικές συζητήσεις και συναυλίες.
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Οι σύμβουλοι των περιφερειών.
- ↑ Ακρίβεια-STOP, Ιστοσελίδα των επιτροπών ενάντια στην Ακρίβεια
