Κάρολος Α΄, Δούκας της Νεβέρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Κάρολος Α' δούκας του Νεβέρ

Ο Κάρολος Α΄ (ιταλ. Carlo Gonzaga) (1580 – 1637) ήταν ιταλός ευγενής του 17ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 6 Μαΐου 1580 στο Παρίσι. Γονείς του ήταν ο Louis Gonzaga, Δούκας του Νεβέρ και η Ενριέτα της Κλέβης. Διετέλεσε Δούκας της Μάντουα (Mantua), Δούκας του Μονφεράτ (Montferrat), Δούκας του Ρετέλ (Rethel), Δούκας του Νεβέρ (Nevers) και Πρίγκηπας του Αρς (Arches). Απεβίωσε το 1637.

Τα σχέδια του Καρόλου και η επανάσταση στην Ελλάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1612 ο Κάρολος διεκδίκησε τον αυτοκρατορικό θρόνο του Βυζαντίου, διότι η γιαγιά του ήταν απόγονη του Ανδρόνικου Β' Παλαιολόγου και του Θεόδωρου Κομνηνού Δούκα Άγγελου Παλαιολόγου.[1] Η Κωνσταντινούπολη τότε ήταν υπό την κυριαρχία των Τούρκων. Ο Κάρολος για να πετύχει τον σκοπό του διέγειρε στην Ελλάδα επανάσταση εναντίον των Τούρκων. Βρήκε ευκαιρία και έκανε απόβαση με μικρό στόλο που είχε ετοιμάσει στην Ευρώπη, και ήρθε σε διαπραγματεύσεις με τους κατοίκους ιδίως της Μάνης και της Ηπείρου. Οι Έλληνες τον υποδέχτηκαν θερμά και τον αποκαλούσαν «Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο». Ο Κάρολος τους συμβούλεψε να είναι έτοιμοι για να πάρουν τα όπλα όταν παρουσιαστεί με τον στρατό του και τους δώσει το σύνθημα για να σφάξουν τους Τούρκους. Οι Τούρκοι όταν έμαθαν τα σχέδια έστειλαν είκοσι χιλιάδες στρατιώτες και εβδομήντα καράβια και κατέλαβαν την Μάνη. Εν συνεχεία έβαλαν βαρύς φόρους στους Μανιάτες. Ο Κάρολος δεν εγκατέλειψε τα σχέδιά του και άρχισε να στρατολογεί ιππότες σε όλη την Ευρώπη, ενώ παράλληλα έστελνε υψηλούς κληρικούς μορφωμένους στην Ελλάδα που έσπερναν με επιτυχία τον σπόρο της επανάστασης. Οι τότε αρχιεπίσκοποι Μητροφάνης Μονεμβασίας, Διονύσιος Λακεδαιμονίας, Χρύσανδρος Λάσκαρις, Διονύσιος Τυρνάβου και πάσης Βουλγαρίας αρχιεπίσκοπος, Νεόφυτος Μαΐνης και Γαβριήλ Βλάσιος Ναυπάκτου περιόδευσαν στην Ελλάδα υποκινώντας την επανάσταση. Ο Κάρολος στο μεταξύ έστελνε ακόλουθους στις αυλές της Ευρώπης ζητώντας υποστήριξη. Το 1619 στρατολόγησε έξι καράβια με πλήρωμα, αλλά τα δραματικά επεισόδια στην Ευρώπη και η έκρηξη του τριακονταετούς πολέμου του ανέτρεψαν τα σχέδια.[1][2] Οι Έλληνες από την άλλη μεριά ήταν ετοιμοπόλεμοι αγωνιώντας να δουν τον Κάρολο να εμφανίζεται. Τελικά οι Διονύσιος Λαρίσης και Σεραφείμ ο Φαρσάλων έγειραν λάβαρο στην Ήπειρο και Θεσσαλία. Στην αρχή είχαν μερικές επιτυχημένες μάχες, καταπνίχτηκαν όμως γρήγορα από τον αριθμό των Τούρκων και έπεσαν μάρτυρες της πατρίδας και της θρησκείας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Kassis, "Mani's History", 30
  2. Greenhalgh and Eliopoulos, Deep into Mani: Journey into the Southern Tip of Greece", 26

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Στ. Παπαδόπουλος, Η κίνηση του δούκα του Νεβέρ Καρόλου Γονζάγα για την απελευθέρωση των βαλκανικών λαών (1603-1625), Θεσσαλονίκη 1966
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles Gonzaga, Duke of Mantua and Montferrat της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).