Ισαάκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Το έργο του Καραβάτζιο Η θυσία του Ισαάκ, περ. 1595

Ο Ισαάκ ήταν πατριάρχης του έθνους Ισραήλ, πρόγονος του Δαβίδ και του Ιησού Χριστού[1]. (Ματ. 1:1-16· Λου. 3:23-38) Ήταν γιος του Αβραάμ, σύζυγος της Ρεβέκκας και πατέρας του Ιακώβ και του Ησαύ.

Η γέννηση του Ισαάκ προαναγγέλθηκε από τον ίδιο τον Γιαχβέ όταν οι γονείς του ήταν πλέον υπερήλικες. Την επαγγελία εκείνη όταν άκουσε η Σάρα θεωρώντας την ως αδύνατον να πραγματοποιηθεί γέλασε εξ ου και εκλήθη στη συνέχεια το νεογέννητο Ισαάκ (= γελά). Ο Αβραάμ με προτροπή της Σάρας αργότερα εξέβαλε τον εκ της Άγαρ γιο του Ισμαήλ προκειμένου έτσι κληρονόμος του να μείνει μόνο ο Ισαάκ.

Ο Γιαχβέ προκειμένου να δοκιμάσει την πίστη του Αβραάμ τον διέταξε να θυσιάσει τον Ισαάκ για χάρη του. Τη τελευταία όμως στιγμή φάνηκε άγγελος του Γιαχβέ που έσωσε τον Ισαάκ και υποσχέθηκε στον υπερήλικο Αβραάμ ότι οι απόγονοί του θα καταστούν μέγα έθνος.

Όταν ανδρώθηκε ο Ισαάκ νυμφεύτηκε τη Ρεβέκκα, κόρη του Βαθουήλ και αδελφή του Λαβάν με την οποία απέκτησε τον Ησαύ και τον Ιακώβ. Όταν όμως ενέσκηψε λοιμός στη χώρα του ο Ισαάκ μαζί με τη γυναίκα του κατέφυγαν στο Φιλισταίο βασιλέα της Γεράρ τον Αβιμέλεχ. Έτσι στη χώρα των Φιλισταίων ο Ισαάκ κατάφερε να γίνει τόσο πολύ πλούσιος που οι ίδιοι ο κάτοικοι τον εξεδίωξαν από τη χώρα τους.

Από του σημείου αυτού οι διηγήσεις στη Παλαιά Διαθήκη, (Βιβλίο Γένεσις), περί της ζωής και του έργου του Ισαάκ διακόπτονται απότομα και συνεχίζουν όταν πλέον βρίσκεται σε μεγάλη ηλικία, κατάκοιτος, στις τελευταίες ημέρες της ζωής του, όπου ζήτησε να φάει από το κυνήγι του γιου του Ησαύ προκειμένου να τον ευλογήσει. Τελικά την ευλογία του έλαβε με απατεωνιά ο έτερος γιος του, ο Ιακώβ με την προτροπή της μάνας του Σάρας. Ο Ισαάκ φέρεται να έζησε 180 χρόνια και πέθανε μόλις ξαναντίκρισε τον γιο του Ιακώβ που με προτροπή του είχε πάει στη Χαράν για να λάβει σύζυγο.


Γένεση κεφ. 21-35: κεφ.22 Η θυσία του Ισαάκ, κεφ.24 Η σύζυγος του Ισαάκ, κεφ.27 Η ευλογία του Ιακώβ.

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Το σχολιολόγιο του Μάθιου Χένρι Commentary on the Whole Bible (Σχολιολόγιο Ολόκληρης της Βίβλου) αναφέρει σχετικά με την αφήγηση της γενεαλογίας του Ιησού από τον Ματθαίο: «Ο ευαγγελιστής [Ματθαίος] αρχίζει με την αφήγηση της καταγωγής και της γέννησης του Χριστού, με τους προγόνους από τους οποίους καταγόταν, και τον τρόπο με τον οποίο ήρθε στον κόσμο, για να γίνει φανερό ότι ήταν πράγματι ο υποσχεμένος Μεσσίας, διότι είχε προλεχτεί ότι θα ήταν ο γιος του Δαβίδ. [...] [Το αρχικό μέρος του πρώτου κεφαλαίου του Ματθαίου] είναι το βιβλίο (ή το υπόμνημα, όπως υποδηλώνει μερικές φορές η εβραϊκή λέξη σέφερ) της γενεαλογίας του Ιησού Χριστού, των προγόνων του κατά σάρκα. [...] Ο σκοπός είναι να αποδειχτεί ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είναι ο γιος του Δαβίδ, και ο γιος του Αβραάμ, και συνεπώς του έθνους και της οικογένειας από την οποία θα εμφανιζόταν ο Μεσσίας. [...] Έτσι, αν δεν αποδειχτεί ότι ο Ιησούς είναι γιος του Δαβίδ, και γιος του Αβραάμ, δεν μπορούμε να τον αποδεχτούμε ως τον Μεσσία». [1]
    Επίσης, η ΜΠΚ αποδίδει το εδάφιο Ματθαίος 1:1: «Γενεαλογικός κατάλογος του Ιησού Χριστού που προερχόταν από το Δαβίδ, απόγονο του Αβραάμ».