Η ύαινα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Ύαινα
In This Our Life
In This Our Life poster.jpg
Σκηνοθεσία Τζον Χιούστον
Παραγωγή Χαλ Ουόλις
Σενάριο Χάουαρντ Κοχ
Έλεν Γκλάσκοου (Μυθιστόρημα)
Πρωταγωνιστές Μπέτι Ντέιβις
Ολίβια Ντε Χάβιλαντ
Τζορτζ Μπρεντ
Τσαρλς Κόμπερν
Κυκλοφορία 1942
Πρώτη προβολή Country flag 8/5/1942
Μουσική Μαξ Στάινερ
Διάρκεια 97 λεπτά
Γλώσσα Aγγλικά
Σελίδα IMDb
Σελίδα Cine.gr

Η Ύαινα (Πρωτότυπος τίτλος In This Our Life) είναι δραματική ταινία παραγωγής 1942, βασισμένη στο ομώνυμο και βραβευμένο με Πούλιτζερ μυθιστόρημα της Έλεν Γκλάσκοου, το οποίο διασκεύασε για τη μεγάλη οθόνη ο Χάουαρντ Κοχ. Η ταινία αποτελεί το δεύτερο σκηνοθετικό εγχείρημα του Τζον Χιούστον μετά την ταινία του 1941 Το γεράκι της Μάλτας (The Maltese Falcon) και έχει ως πρωταγωνιστές τους Μπέτι Ντέιβις, Ολίβια Ντε Χάβιλαντ και Τζορτζ Μπρεντ.

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μια νέα και κακομαθημένη κοπέλα, η Στάνλεϊ Τίμπερλεϊκ (Μπέτι Ντέιβις) παρατά τον αρραβωνιαστικό της Κρεγκ Φλέμινγκ (Τζορτζ Μπρεντ) και το σκάει με τον Πίτερ Κίνγκσμιλ (Ντένις Μόργκαν), τον σύζυγο της αδερφής της Ρόι (Ολίβια Ντε Χάβιλαντ). Η Στάνλεϊ παντρεύεται τον Πίτερ σύντομα ανακαλύπτει όμως ότι ο έγγαμος βίος δεν της ταιριάζει και οι απαιτήσεις της οδηγούν τον Πίτερ στο αλκοόλ κι έπειτα στην αυτοκτονία. Η Στάνλεϊ επιστρέφει στο σπίτι των γονιών της για να μάθει ότι η αδελφή της Ρόι και ο πρώην της αρραβωνιαστικός Κρεγκ είναι ερωτευμένοι και ετοιμάζονται να παντρευτούν. Τυφλωμένη από τη ζήλια της η εγωκεντρική Στάνλεϊ προκαλεί τον Κρέγκ και προσπαθεί να τον κλέψει από την αδελφή της. Όταν ο Κρεγκ την απορρίπτει η Στάνλεϊ η πληγωμένη Στάνλεϊ φεύγει τρέχοντας με το αυτοκίνητό της και χτυπά έναν περαστικό, τον οποίο αφήνει να πεθάνει στην άσφαλτο. Όταν ανακρίνεται από την αστυνομία, η Στάνλεϊ προσπαθεί να φορτώσει το έγκλημα στον μαύρο γιο της υπηρέτριάς της.

Πληροφορίες Παραγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο και βραβευμένο με βραβείο Πούλιτζερ μυθιστόρημα της Έλεν Γκλάσκοου και αποτελεί το δεύτερο σκηνοθετικό εγχείρημα του Τζον Χιούστον, μετά από Το γεράκι της Μάλτας (The Maltese Falcon, 1941). Το μυθιστόρημα θίγει θέματα και καταστάσεις (όπως η αιμομικτική σχέση της Στάνλεϊ με το θείο της Γούιλιαμ και οι ρατσιστικές αντιλήψεις της κοινωνίας απέναντι στους μαύρους) που εύκολα θα μπορούσαν να υποστούν λογοκρισία την εποχή εκείνη και η συγγραφέας πούλησε τα δικαιώματα του μυθιστορήματός της στην εταιρία Warner για 40.000 δολάρια[1]. Ο Χιούστον πρότεινε τον Χάουαρντ Κοχ (ο οποίος είχε διασκευάσει το μυθιστόρημα του Ουίλιαμ Σόμερσετ Μομ Το γράμμα (The Letter, 1940) για τη μεγάλη οθόνη επίσης με τη Ντέιβις) για τη διασκευή του μυθιστορήματος. Η συγγραφή του σεναρίου έγινε με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφευχθεί λογοκρισία, γι' αυτό το λόγο οι σεξουαλικές ορέξεις του θείου της Στάνλεϊ αφέθηκαν μόνο να εννοούνται[2]. Μετά την προβολή της ταινίας ο κριτικός Μπόσλεϊ Κράουδερ δήλωσε ότι η ταινία μένει αμιγώς πιστή στο μυθιστόρημα κι επαίνεσε τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζει τις φυλετικές διακρίσεις[3].

Η Μπέτι Ντέιβις ήθελε να αναλάβει το ρόλο της καλής αδελφής Ρόι, αλλά ο Τζακ Γουόρνερ, που ήξερε ότι η Ντέιβις προσέλκυε περισσότερο κόσμο στους κινηματογράφους όταν υποδυόταν την κακιά, την ανάγκασε να δεχτεί το ρόλο της Στάνλεϊ[4]. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων η Ντέιβις ήρθε σε σύγκρουση με τον Τζον Χιούστον που είχε αναπτύξει ερωτική σχέση με την Ολίβια Ντε Χάβιλαντ, καθώς δεν ήταν ευχαριστημένη από το σενάριο. Αργότερα δήλωσε ότι το μυθιστόρημα της Γκλάσκοου ήταν υπέροχο, ότι το σενάριο αδικούσε και ότι μια αληθινή ιστορία μετατράπηκε σε απαίσια ταινία[2]. Η Ντέιβις πίστευε ότι δεν ήταν αρκετά νέα για το ρόλο και δεν ήταν ευχαριστημένη με τα κοστούμια[2]. Επέμεινε ώστε ο Όρι Κέλι να σχεδιάσει ξανά τα κοστούμια και φρόντισε να επιμεληθεί η ίδια το μακιγιάζ της. Το αποτέλεσμα ήταν τόσο προκλητικό, όσο και ο χαρακτήρας της Στάνλεϊ. Η ίδια η Ντέιβις συνέβαλλε στην πρόσληψη του Άφρο-Αμερικανού Έρνεστ Άντερσον, του οποίου η ερμηνεία βραβεύτηκε από το ινστιτούτο National Board Of Review[2]. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ο σύζυγός της Άρθουρ Φάρνσγουορθ εισήχθη στο νοσοκομείο με πνευμονία και αργότερα και αρρώστησε και η ίδια η Ντέιβις.

Τρεις μέρες μετά το βομβαρδισμό του Περλ Χάρμπορ ο Χιούστον κατετάγη στο στρατό και τον αντικατέστησε ο Ραούλ Γουόλς, με τον οποίο η Ντέιβις είχε κάκιστες σχέσεις. Η ταινία βγήκε εκτός προϋπολογισμού λόγω των επανειλημμένων καθυστερήσεων και η πρώτη προβολή της συνοδεύτηκε από αρνητικά σχόλια, που αφορούσαν κυρίως το βαρύ μακιγιάζ και τη γκαρνταρόμπα της Ντέιβις[4]. Η ταινία είχε εμπορική απήχηση πάραυτα και η Ντέιβις παρά το γεγονός ότι τη θεωρούσε κακή, ήταν ικανοποιημένη για το γεγονός ότι ο χαρακτήρας του μαύρου Πάρι Κλέι εμφανιζόταν μορφωμένος και συνετός. Αυτό έδωσε μεγάλη χαρά στους Άφρο-Αμερικανούς, που μέχρι τότε το Χόλιγουντ τους παρουσίαζε ως σκλάβους και αμόρφωτους[2].

Διανομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ολίβια ντε Χάβιλαντ από το τρέιλερ για το In This Our Life.



Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. In This Our Life at Turner Classic Movies
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Stine, Whitney & Davis, Bette (1974). Mother Goddam: The Story of the Career of Bette Davis. New York: Hawthorn Books. σελ. 154–162. ISBN 0801551846. 
  3. New York Times review
  4. 4,0 4,1 Higham, Charles (1981). The Life of Bette Davis. New York: Macmillan. σελ. 152–159. ISBN 0025515004.