Εύβοια Σικελίας
Η πόλη της Εύβοιας ιδρύθηκε από τους Λεοντίνους κατά τις αρχές του 6ου αιώνα π.Χ. πάνω σε αρχαιότερο σικελικό οικισμό. Οι Λεοντίνοι -σημειωτέον ήταν Χαλκιδείς άποικοι- και έτσι έδωσαν στην πόλη το όνομα της νήσου από όπου προήλθαν. Στην περιοχή της Εύβοιας βρέθηκαν, από ανασκαφές του 1898, αγγεία και τύμβοι τόσο της πρώτης όσο και της τετάρτης περιόδου (700 -500 π.Χ.) και μαρτυρούν τον σταδιακό εξελληνισμό των εντοπίων.
Όταν οι Άραβες κατέλαβαν την Σικελία, μετονόμασαν την πόλη σε Al Kudia (που σημαίνει ο βράχος), δεδομένου ότι ο πυρήνας της ήταν το αρχαίο φρούριο κτισμένο πάνω σε βράχο. Με την πάροδο του χρόνου η ονομασία παρεφθάρη σε Licodia. Το προάστιο της πόλης ανήκε στον ευγενή Riccardo Filangieri και στη συνέχεια παραχωρήθηκε στην ευγενή Manfredi Aragona. Το 1392, το αρχαίο κάστρο παραχωρήθηκε στην οικογένεια Santapau, που του έδωσε το όνομά της και ανήκε σε αυτή μέχρι τον 16ο αιώνα, όταν πέρασε κάτω από την εξουσία του άρχοντα Vincenzo Ruffo. Το 1693, η πόλη επλήγη από το σεισμό και σημείωσε αργή ανασυγκρότηση.
Το 1872 η πόλη της Λικόντια έλαβε και πάλι την αρχαία ελληνική της ονομασία, όταν ταυτίστηκε με την ευβοϊκή αποικία. Πρόκειται για την σημερινή Licodia Eubea.
[Επεξεργασία] Πηγές
- Από την αγγλόφωνη wikipedia στο λήμμα Licodia Eubea.
