Ερρίκος Μπωφόρ

Ερρίκος Μποφώρ (Ανζού 1375 - 1447), Άγγλος κληρικός και επίσκοπος του Γουίντσεστερ. Δεύτερος γιος του Ιωάννη της Γάνδης και της τελευταίας συζύγου του Αικατερίνης Σουίνφορντ. Ο ξάδελφος του, Ριχάρδος Β΄ της Αγγλίας, κήρυξε την νομιμότητα του (1390) του ίδιου και των αδελφών του, αφού όταν γεννήθηκε η μητέρα του ήταν ακόμα ερωμένη του Ιωάννη της Γάνδης.

Έγινε επίσκοπος του Λίνκολν (1398) και όταν ο ετεροθαλής αδελφός του Ερρίκος Δ΄ ανέτρεψε τον Ριχάρδο, τον τοποθέτησε καγκελάριο της χώρας (1403). Παραιτήθηκε την επόμενη χρονιά προκειμένου να διοριστεί επίσκοπος του Γουίντσεστερ στις 19 Νοεμβρίου.

Ήταν (1411 - 1413) σε μεγάλη ανυποληψία από τον ανιψιό του και διάδοχο του θρόνου, Ερρίκο, αλλά όταν ανέλαβε τον θρόνο ως Ερρίκος Ε΄ (1413) τον έκανε ξανά καγκελάριο. Παραιτήθηκε από την θέση αυτή (1417) και ο πάπας Μαρτίνος Ε΄ θέλησε να τον διορίσει καρδινάλιο.

Ο βασιλιάς Ερρίκος Ε΄ πέθανε αμέσως μετά την κήρυξη του ως διάδοχος στον Γαλλικό θρόνο, οπότε ο Ερρίκος ανέλαβε την αντιβασιλεία του μικρού Ερρίκου ΣΤ΄ μαζί με τους αδελφούς του Ερρίκου Ε΄, με τους οποίους ήρθε σε σύγκρουση (1426). Αναχώρησε και δέχτηκε στην συνέχεια το χρίσμα του καρδιναλίου από τον πάπα και έγινε παπικός αντιπρόσωπος σε Γερμανία, Ουγγαρία και Βοημία.