Ερρίκος Μπωφόρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ερρίκος Μποφώρ (Ανζού 1375 - 1447), Άγγλος κληρικός και επίσκοπος του Γουίντσεστερ. Δεύτερος γιος του Ιωάννη της Γάνδης και της τελευταίας συζύγου του Αικατερίνης Σουίνφορντ. Ο ξάδελφος του, Ριχάρδος Β΄ της Αγγλίας, κήρυξε την νομιμότητα του (1390) του ίδιου και των αδελφών του, αφού όταν γεννήθηκε η μητέρα του ήταν ακόμα ερωμένη του Ιωάννη της Γάνδης.

Έγινε επίσκοπος του Λίνκολν (1398) και όταν ο ετεροθαλής αδελφός του Ερρίκος Δ΄ ανέτρεψε τον Ριχάρδο, τον τοποθέτησε καγκελάριο της χώρας (1403). Παραιτήθηκε την επόμενη χρονιά προκειμένου να διοριστεί επίσκοπος του Γουίντσεστερ στις 19 Νοεμβρίου.

Ήταν (1411 - 1413) σε μεγάλη ανυποληψία από τον ανιψιό του και διάδοχο του θρόνου, Ερρίκο, αλλά όταν ανέλαβε τον θρόνο ως Ερρίκος Ε΄ (1413) τον έκανε ξανά καγκελάριο. Παραιτήθηκε από την θέση αυτή (1417) και ο πάπας Μαρτίνος Ε΄ θέλησε να τον διορίσει καρδινάλιο.

Ο βασιλιάς Ερρίκος Ε΄ πέθανε αμέσως μετά την κήρυξη του ως διάδοχος στον Γαλλικό θρόνο, οπότε ο Ερρίκος ανέλαβε την αντιβασιλεία του μικρού Ερρίκου ΣΤ΄ μαζί με τους αδελφούς του Ερρίκου Ε΄, με τους οποίους ήρθε σε σύγκρουση (1426). Αναχώρησε και δέχτηκε στην συνέχεια το χρίσμα του καρδιναλίου από τον πάπα και έγινε παπικός αντιπρόσωπος σε Γερμανία, Ουγγαρία και Βοημία.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Henry Beaufort της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).