Διεθνής Οργάνωση Εργασίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Διεθνής Οργάνωση Εργασίας
Flag of ILO.svg
Συντομογραφία ILO
Ίδρυση 1919
Είδος Οργανισμός
Κατάσταση Ενεργός
Έδρα Γενεύη
Επικεφαλής
Χουάν Σομάνια
Ιστοσελίδα www.ilo.org/

Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας, (ΔΟΕ), (International Labour Organization), γνωστή και με το διεθνές αρκτικόλεξο ILO, (προφέρεται: Άϊ-Ελ-Όου), είναι ένας αυτόνομος διεθνής διακρατικός οργανισμός που συνδέεται με τον ΟΗΕ, του οποίου και αποτελεί εξειδικευμένη οργάνωση.

Ίδρυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ΔΟΕ, που εδρεύει στη Γενεύη, ιδρύθηκε στις 11 Απριλίου 1919 ως παράρτημα της ΚΤΕ, όταν ο καταστατικός της χάρτης εγκρίθηκε ως μέρος (ΧΙΙΙ) της Συνθήκης των Βερσαλλιών (άρθρα 387-427) του 1919. Η δικαιολογητική βάση της ίδρυσής της αναπτύχθηκε στο πρόλογο του σχετικού τμήματος της περίφημης συνθήκης που επεδίωκε την αποκατάσταση της παγκόσμιας ειρήνης με βάση την κοινωνική δικαιοσύνη.

Η ίδρυση της διεθνούς Οργάνωσης αυτής υπήρξε στην ουσία αποτέλεσμα μακρών και επίμονων προσπαθειών ιδεολόγων και ανθρωπιστών της διεθνούς κοινωνίας των αρχών του 19ου αιώνα που επιζητούσαν την προστασία της εργασίας μέσα από διακανονισμούς, καθώς και την άρση των αδικιών και στερήσεων που τελούσαν έναντι μισθού οι εργαζόμενοι. Αυτοί προσβλέποντας την ανάγκη μιας στενής διεθνούς συνεργασίας με κοινή κοινωνική πολιτική θεωρούσαν αυτή την ίδρυση ως τη σημαντικότερη διεκδίκηση των διαφόρων εργατικών οργανώσεων κυρίως των βιομηχανικών χωρών, ειδικότερα μετά τη βιομηχανική επανάσταση.

Μέλη της ΔΟΕ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέλη της ΔΟΕ είναι

  1. Τα κράτη που ήταν μέλη της μέχρι την 1 Νοεμβρίου 1945
  2. Τα κράτη μέλη του ΟΗΕ, εφόσον έχουν με ανακοίνωσή τους προς τον Γενικό Διευθυντή του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας αποδεχτεί τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τον καταστατικό χάρτη του Οργανισμού, και
  3. Τα κράτη που δεν είναι μέλη του ΟΗΕ, εφόσον όμως εκλεγούν από τη Γενική Διάσκεψη με πλειοψηφία των 2/3 των παρόντων αντιπροσώπων μελών.

Όργανα της ΔΟΕ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύρια όργανα της ΔΟΕ είναι η Γενική Διάσκεψη, (αντιπροσώπων κρατών-μελών), το Διοικητικό Συμβούλιο και το Διεθνές Γραφείο Εργασίας.

Γενική Διάσκεψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Γενική Διάσκεψη της ΔΟΕ (ή του ΔΟΕ) είναι η ανώτερη Αρχή του Οργανισμού. Συνέρχεται κατ΄ έτος και συγκροτείται από τέσσερις αντιπροσώπους από κάθε Χώρα-μέλος. Οι δύο εκ των τεσσάρων εκπροσωπούν την κυβέρνηση, ένας τους εργάτες και ένας τους εργοδότες της Χώρας-μέλους. Καθένας αντιπρόσωπος διαθέτει μία ψήφο, ακριβώς επειδή αντιπροσωπεύει διαφορετικά συμφέροντα. Κύριο έργο της ετήσιας Διάσκεψης είναι η καθιέρωση ομοιόμορφων κοινωνικών κριτηρίων εργασίας με βάση τις διεθνείς συναφείς συμβάσεις.

Προκειμένου η Γ.Δ. να πετύχει τους παραπάνω στόχους - σκοπούς αφενός προβαίνει σε συστάσεις(*) προς κυβερνήσεις προκειμένου να συμπληρωθούν διάφορα εργατικά νομοθετικά κενά, όπου και όταν εντοπίζονται, και αφετέρου υποβάλλει σχέδια εργατικών συμβάσεων ενιαίων κριτηρίων προκειμένου ν΄ αναβαθμίζεται το εργατικό δίκαιο διεθνώς.

Διοικητικό Συμβούλιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Διοικητικό Συμβούλιο συγκροτείται από 48 μέλη, εκ των οποίων οι 24 είναι κυβερνητικοί αντιπρόσωποι, (στους οποίους περιλαμβάνονται εκείνοι των 12 Χωρών-μελών με τη μεγαλύτερη βιομηχανική ανάπτυξη), οι 12 είναι αντιπρόσωποι εργατών και 12 αντιπρόσωποι εργοδοτών. Όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου εκλέγονται για τρία χρόνια.

Οι αρμοδιότητες του Δ.Σ. της ΔΟΕ είναι:

  1. Υποδείξεις και οδηγίες προς τον Γενικό Διευθυντή του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας.
  2. Η εκλογή του προσωπικού του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, και
  3. Η απ΄ ευθείας συνεννόηση με τα Υπουργεία Εργασίας των Χωρών-μελών της ΔΟΕ.

Διεθνές Γραφείο Εργασίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Διεθνές Γραφείο Εργασίας (International Labour Office) αποτελεί στην πράξη το κυριότερο όργανο της ΔΟΕ. Εκτελεί χρέη γραμματείας τόσο για τη Διάσκεψη όσο και το Διοικητικό Συμβούλιο. Συγκεντρώνει και διανέμει πληροφορίες σχετικά με τα διάφορα εργατικά καθεστώτα και ζητήματα, και βοηθάει τις κυβερνήσεις, (εφόσον το ζητήσουν), στην κατάρτιση νομοσχεδίων, που να συμφωνούν με τις αποφάσεις της Γενικής Διάσκεψης.

Έτσι οι αρμοδιότητες του ΔΓΕ της ΔΟΕ συνοψίζονται στις ακόλουθες τρεις:

  1. Εκπόνηση μελετών και έρευνες εργατικού χαρακτήρα.
  2. Συγκέντρωση στοιχείων και παροχή πληροφοριών περί των διεθνών κανονισμών εργασίας, καθώς και
  3. Έκδοση αξιόλογων επεξηγηματικών δημοσιευμάτων σε θέματα εργασίας.

Του ΔΓΕ προΐσταται ο Γενικός Διευθυντής ο οποίος λογοδοτεί στο Διοικητικό Συμβούλιο και είναι υπεύθυνος για την εξ ολοκλήρου οικονομική διαχείριση έναντι του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού ο οποίος προΐσταται και συντονίζει τη Γενική Διάσκεψη.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

(*) Σημειώνεται ότι η ΔΟΕ ούτε έχει αλλά και ούτε της παρέχεται (από τα μέλη της), νομοθετική εξουσία σε σχέση με την εσωτερική νομοθεσία των Κρατών-μελών. Έτσι οι αποφάσεις της δεν είναι άμεσες εκτελεστές. Κάθε Κράτος-μέλος είναι υποχρεωμένο μέσα σε 18 μήνες από τη λήξη της Διάσκεψης (Συνόδου) να υποβάλλει στα αρμόδια εσωτερικά κυβερνητικά όργανα (Βουλή) τη ή τις συστάσεις ή σχέδιο της ΔΟΕ για επικύρωση, ενημερώνοντας σχετικά τον Οργανισμό. Μάλιστα για την καλλίτερη παρακολούθηση της εκτέλεσης των διαφόρων συμβάσεων που έχουν επικυρωθεί έχει οργανωθεί ιδιαίτερο σύστημα διεθνούς ελέγχου της εφαρμογής τους.

Γενικά η ΔΟΕ με το τριμερές σύστημα εκπροσώπων που εφαρμόζει (κυβέρνησης, εργατών, εργοδοτών) έχει μέχρι σήμερα παρουσιάσει αξιόλογη και σημαντική δράση στο χώρο της εργασίας. Για τον λόγο αυτό και διατηρήθηκε παρά τη διάλυση της Κ.τ.Ε.. Σήμερα μάλιστα αποτελεί ένα πολύ αξιόλογο εξειδικευμένο οργανισμό με πλήθος Κρατών-μελών που συνεχώς αυξάνονται. Εξυπακούεται ότι από τα θέματα που ασχολείται δεν εκπίπτουν και θέματα ναυτικής εργασίας ως προέκταση των Κρατών-μελών στα υπό σημαία τους πλοία.

Mικρογραφία της ΔΟΕ στην Ελλάδα αποτελεί το ΥΕΝ, με αντίστοιχο τριμερές σύστημα Ναυτιλιακή Πολιτική, ναυτεργάτες και εφοπλιστές.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  • Ανδρέα Ζιμπουλάκη "Διεθνές Δίκαιο" - Αθήνα 1979, σ.101-103
  • Σύγχρονο Ναυτιλαιακό Λεξικό" (Interbooks) - Αθήναι 1977 σ.57