Γερμανική Ανατολική Αφρική

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σημαία
Ιστορικός Χάρτης των ακτών της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής

H Γερμανική Ανατολική Αφρική ( Γερμανικά: Deutsch-Ostafrika) ήταν γερμανική αποικία στην Ανατολική Αφρική, η οποία περιελάμβανε το Μπουρούντι, τη Ρουάντα και την Τανγκανίκα (το ηπειρωτικό τμήμα της Τανζανίας). Η έκτασή της ήταν 994.996 χιλιόμετρα (384.170 τετραγωνικά μίλια), σχεδόν τρεις φορές από το μέγεθος της Γερμανίας σήμερα.

Η αποικία ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια του 1880 και τελείωσε με την ήττα της Ιμπεριαλιστικής Γερμανίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, στη συνέχεια το έδαφος διαιρέθηκε μεταξύ της Βρετανίας και του Βελγίου με εντολή της Κοινωνίας των Εθνών.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αποικία ξεκίνησε με τον Κάρολο Πίττερς, τυχοδιώκτη ο οποίος ίδρυσε την Κοινωνία των Γερμανών Αποικιοκρατών και υπέγραψε συμφωνίες με πολλούς αυτόχθονες οπλαρχηγούς της ηπειρωτικής χώρας κοντά στη Ζανζιβάρη. Στις 3 Μαρτίου 1885, η Γερμανική Κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι είχε χορηγήσει ένα Αυτοκρατορικό Χάρτη (εκδόθηκε στις 17 Φεβρουαρίου) για να δημιουργήσει η Εταιρία Πίτερς ένα προτεκτοράτο στην Ανατολική Αφρική. Ο Πίτερς έφερε στην Ανατολική Αφρική τότε ειδικούς, οι οποίοι άρχισαν να εξερευνούν νότια έως τον ποταμό Ρουφίτζι και βόρεια προς Γουίτου και κοντά στο Λάμου στην ακτή.

Ο Σουλτάνος της Ζανζιβάρης διαμαρτυρήθηκε, αφού ισχυρίστηκε ότι ο ηγεμόνας της ηπειρωτικής χώρας καθώς και ο Βίσμαρκ έστειλαν πέντε πολεμικά πλοία, τα οποία έφτασαν στις 7 Αυγούστου και εκπαιδεύονταν τα όπλα τους στο Παλάτι του Σουλτάνου της Ζανζιβάρης. Οι Βρετανοί και Γερμανοί συμφώνησαν να χωρίσουν την ηπειρωτική χώρα μεταξύ τους, και ο Σουλτάνος δεν είχε άλλη επιλογή παρά να συμφωνήσει.

Η Εξέγερση των Αμπούσιρι του 1888 πνίγηκε στο αίμα (με τη βρετανική βοήθεια) το επόμενο έτος. Το 1890, το Λονδίνο και το Βερολίνο συνήψαν την Συνθήκη της Ελιγολάνδης-Ζανζιβάρης, επιστρέφοντας την Ελιγολάνδη στη Γερμανία και τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τα σύνορα της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής.

Μεταξύ 1891 και 1894, η φυλή Χέχε, με επικεφαλής τον Μικάουα, αντιστάθηκαν στην γερμανική επέκταση. Νικήθηκαν από τις αντίπαλες φυλές που υποστήριξαν τους Γερμανούς. Μετά από χρόνια ανταρτοπόλεμου, ο Μικάουα ο ίδιος εγκλωβίστηκε και αυτοκτόνησε το 1898.

Η Εξέγερση των Μάτζι σημειώθηκε το 1905 και υποχώρησε από τον κυβερνήτη Αδόλφο Γουστάβο Κουντ Φον Γκότζεν. Αλλά σκάνδαλο ακολούθησε σύντομα, με τις ιστορίες της διαφθοράς και της βαρβαρότητας, ενώ και το 1907 ο Καγκελάριος Μπούλοου όρισε τον Φερδινάνδο Ντέρνμπεργκ υπεύθυνο για τη μεταρρύθμιση της αποικιακής διοίκησης. Κατασκεύασε ένα μοντέλο αποικιακής αποτελεσματικότητας και διέταξε πίστη των ντόπιων κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι Γερμανοί Άποικοι στηρίχθηκαν πολύ στους τοπικούς αρχηγούς για να διατηρήσουν την τάξη και τη συλλογή των φόρων. Έως την 1η Ιανουαρίου 1914, εκτός από την Τοπική Αστυνομία, η στρατιωτική φρουρά των Γρεναδιέρων, στο Νταρ Ες Σαλάμ, Μόσι, Ίριγκα και Μαχένζ περιελάμβανε 110 Γερμανούς Αξιωματικούς συμπεριλαμβανομένων 42 ιατρών-συμβούλων, 126 μη Υπαξιωματικών, και 2.472 αυτοχθόνων στρατολογημένων ανδρών[1][2].

Οικονομική Ανάπτυξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το εμπόριο και η ανάπτυξη άρχισαν ουσιαστικά. Από νωρίς έγινε αντιληπτό ότι η οικονομική ανάπτυξη θα εξαρτηθεί από την αξιόπιστη μεταφορά τω αφρικανικών θησαυρών. Πάνω από 100.000 στρέμματα (40.000 εκτάρια) ήταν κάτω από καλλιέργεια - τη μεγαλύτερη πηγή χρημάτων. Δύο εκατομμύρια δέντρα καφέ φυτεύτηκαν και τα δέντρα καουτσούκ αυξήθηκαν σε 200.000 στρέμματα (80.000 εκτάρια), μαζί με μεγάλες φυτείες βαμβακιού. Μεταφέρθηκαν γεωργικά προϊόντα στην αγορά, με την αρχή να γίνεται το 1888. Η μακρύτερη γραμμή, το Κεντρικό Σιδηροδρομικό Δίκτυο καλύπτει 775 μίλια (1.250 χιλιόμετρα) από Νταρ Ες Σαλλάμ μέχρι το Μορόγκο, το Τομπόρα και το Κιγκόμα. Η τελευταία κατασκευή στην ανατολική όχθη της λίμνης Τανγκανίκα είχε ολοκληρωθεί τον Ιούλιο του 1914 και αυτό υπήρξε αιτία για μια τεράστια και εορταστική εκδήλωση στην πρωτεύουσα με μία γεωργική έκθεση. Οι εγκαταστάσεις του λιμανιού βελτιώθηκαν με τους ηλεκτρικούς γερανούς, με σιδηροδρομική πρόσβαση και αποθήκες. Προβλήτες ήταν ανακαινισμένες στο Τάγκα, το Μπαγκαμόγιο και το Λίντι. Το 1912, το Νταρ Ες Σαλλαμ και το Τάγκα έλαβε 356 φορτηγά και επιβατικά ατμόπλοια και πάνω από 1.000 πλοία παράκτιων σκαφών[3]. Το 1914 το Νταρ Ες Σαλλάμ και οι γύρω περιοχές είχαν πληθυσμό 166.000, μεταξύ των οποίων 10.490 (1.050 Ευρωπαίοι, 1.000 του τους Γερμανούς). Σε όλο το προτεκτορά το της Ανατολικής Αφρικής ήταν 3.579 Γερμανοί[4]. Το Νταρ Ες Σαλλάμ έγινε μια τεράστια εμπορική και πλούσια πόλη της Αφρικής[5].

Παρ 'όλες αυτές τις προσπάθειες, η Γερμανική Ανατολική Αφρική δεν πέτυχε ποτέ ένα κέρδος για την Γερμανική Αυτοκρατορία και έπρεπε να δίνονται τα χρήματα στο θησαυροφυλάκιο του Βερολίνου.

Εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε αντίθεση με τους Βέλγους, Βρετανούς, Γάλλους και Πορτογάλων αποικιοκράτες στην Κεντρική Αφρική, η Γερμανία ανέπτυξε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τους Αφρικανούς Πρωτοβάθμιας, Δευτεροβάθμιας και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Αναλυτικά προγράμματα, σχολικά βιβλία, εκπαιδευτικό υλικό, όλα φέρθηκαν στην Γερμανική Ανατολική Αφρική για την εκπαίδευση των Αφρικανών[6]. Το 1924, δέκα χρόνια μετά την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και έξι χρόνια Βρετανικής κυριαρχίας, μια αμερικανική επίσκεψη ανέφερε: «Σε ότι αφορά τα σχολεία, οι Γερμανοί έχουν καταφέρει θαύματα»[6].

Μία από τις επιρροές της γερμανικής εξέλιξης της εκπαίδευσης στην αποικία τους ήταν η λέξη «Shule» (από το Schule στα γερμανικά), που σημαίνει το σχολείο. Δεδομένου ότι οι Γερμανοί ήταν οι πρώτοι αποικιοκράτες να θεσπίσει ένα σταθερό εκπαιδευτικό πρόγραμμα στην Ανατολική Αφρική, η λέξη «Shule» έχει δανειστεί στη γλώσσα Σουαχίλι.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Haupt, Deutschlands Schutzgebiete in Übersee 1884-1918, p. 32
  2. SS-Oberführer Julian Scherner was born here in Bagamoyo in 1895.
  3. Haupt, p. 30
  4. Haupt, p. 155
  5. Miller, Battle for the Bundu, p. 22
  6. 6,0 6,1 Miller, p. 21

Βιβλιογραφία και εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • The coins and bank notes of German East Africa
  • Schnee, Dr. Heinrich (Deputy Governor of German Samoa and last Governor of German East Africa), German Colonization, Past and Future - The Truth about the German Colonies, George Allen & Unwin, London, 1926.
  • Bullock, A.L.C., Germany's Colonial Demands, Oxford University Press, 1939.
  • Wikified article on German East Africa based on the 1911 edition of Encyclopædia Britannica
  • East, John William. "The German Administration in East Africa: A Select Annotated Bibliography of the German Colonial Administration in Tanganyika, Rwanda and Burundi from 1884 to 1918." [London? 1989] 294 leaves. 1 reel of microfilm (negative.) Thesis submitted for the fellowship of the Library Association, London, November 1987."
  • Farwell Byron, The Great War in Africa, 1914–1918. New York: W. W. Norton & Company. 1989. ISBN 0-393-30564-3
  • Miller, Charles. Battle for the Bundu, The First World War in East Africa. New York: MacMillan Publishing Co., Inc. 1974. ISBN 0-02-584930-1
  • Haupt, Werner. Deutschlands Schutzgebiete in Übersee 1884-1918 (Germany’s Overseas Protectorates 1884-1918). Friedberg: Podzun-Pallas Verlag. 1984. ISBN 3-7909-0204-7
  • Hahn, Sievers. Afrika. 2nd Edition. Leipzig: Bibliographisches Institut. 1903.
  • The New Student's Reference Work/German East Africa