Γελάσιος Καισαρείας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Γελάσιος Καισαρείας (θαν. 395) ήταν επίσκοπος Καισαρείας από το 367 ως το 373 και από το 379 ως το θάνατό του. Ήταν επίσης συγγραφέας, αν και κανένα από τα έργα του δεν σώζεται.

Ο Γελάσιος συμμετείχε στην Πρώτη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 381. Υποχρεώθηκε να αφήσει τον τίτλο του επισκόπου σε κάποιο ημι-Αρειανιστή ονόματι Ευζώιου μεταξύ των ετών 373 και 379 διότι σε ζητήματα Χριστολογίας ήταν φανατικός υπέρμαχος των αποφάσεων της Συνόδου της Νίκαιας [1]. Κατά τον Ιερώνυμο, το γράψιμό του ήταν προσεχτικό και στιλπνό, αλλά ποτέ δεν δημοσίευσε όσα έγραψε[2].
Παρ’όλα αυτά, τον 5ο αιώνα, ο Σωκράτης Σχολαστικός μνημόνευσε κάποια από τα έργα του[3] και φαίνεται πως ο Γελάσιος είχε συνθέσει μια ακολουθία της «Εκκλησιαστικής Ιστορίας» του Ευσέβιου Καισαρείας. Το κείμενο περιελήφθη στα πρώτα 15 κεφάλαια του δέκατου βιβλίου του Ρουφίνου που προσέθεσε στην ιστορία του Ευσέβιου και που περιλαμβάνει το θρύλο της ανακάλυψης του Τίμιου Σταυρού από την Αγία Ελένη.
Ο Γελάσιος ήταν ανηψιός του Κύριλλου Α΄ Ιεροσολύμων [1] και έγραψε το έργο του μετά από παράκληση του τελευταίου λίγο πριν το θάνατό του[4].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Tixeront, Joseph. A Handbook of Patrology 1923, p. 210.
  2. Tixeront, Joseph. A Handbook of Patrology 1923, p. 211.
  3. Noted by Paul Stephenson, Constantine, Roman Emperor, Christian Victor, 2010:254f.
  4. Stephenson 2010:255.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Gelasius of Caesarea της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).