Απογευματινή (εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πρώτη σελίδα φύλλου της ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗΣ- Η έντυπη έκδοση κυκλοφορεί σε ασπρόμαυρο: η εικόνα είναι δείγμα από την ηλεκτρονική έκδοση (εικόνα παραχωρημένη από: Apoyevmatini Gazetesi, Istiklâl Cad. 166 (eski 348), Suriye Pasaji D.5/A, Beyoğlu 34433, Istanbul, Turkey)

Η Απογευματινή (αλλιώς: Απογευματινή, Apoyevmatini ή Apogevmatini ) είναι ημερήσια εφημερίδα που εκδίδεται στην ελληνική γλώσσα στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας. Η εφημερίδα ιδρύθηκε στις 12 Ιουλίου του 1925, και εξακολουθεί να εκδίδεται μέχρι σήμερα. Μετά από την τουρκική Τζουμχουριέτ (Cumhuriyet), η Απογευματινή αποτελεί την δεύτερη αρχαιότερη ημερήσια εφημερίδα της Τουρκίας, ενώ το κοινό της αποτελεί κυρίως η ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης. Η ψηφιακή της έκδοση διαβάζεται ως επί το πλήστον από τέως Κωνσταντινουπολίτες που διαμένουν εκτός Τουρκίας καθώς και από έλληνες που την επιλέγουν λόγω της έμφασης που δίδεται στην ειδησεογραφία για τα ελληνοτουρκικά.

Η Απογευματινή έχει κυκλοφορία περίπου 600 φύλλων[1][2], το οποίο σημαίνει ότι φτάνει σχεδόν σε κάθε ομογενειακή ελληνική κατοικία στην Κωνσταντινούπολη.[3] Καθώς η εφημερίδα διανέμεται κυρίως δια χειρός ελάχιστων διανομέων, και προκειμένου να φτάσει σε ενδιαφερόμενους εκτός των ορίων της πόλης, είναι επίσης διαθέσιμη συνδρομητικά μέσω του διαδικτύου.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Απογευματινή ιδρύθηκε[4] ως μία συνεργασία μεταξύ του Κωνσταντίνου Βασιλειάδη, ο οποίος και κατείχε την αρχική άδεια έκδοσης, και του Οδυσσέα Κρυσταλλίδη, ιδιοκτήτη και χειριστή τυπογραφικού εξοπλισμού και έμπειρου στην διανομή εφημερίδων. Έως το 1927 διετέλεσε ως αρχισυντάκτης ο Καβαλιέρος Μαρκουΐζος, ο οποίος υιοθέτησε το μόττο [5] του Βίκτωρ Ουγκώ «Αι νέαι εποχαί επιβάλλουσι και νέα καθήκοντα», το οποίο χρησιμοποιείται στην εφημερίδα μέχρι σήμερα. Εύστοχο για την εποχή, το μόττο αντικατόπτριζε την μετάβαση με την οποία βρίσκονταν αντιμέτωπη η ελληνική κοινότητα, ακολουθώντας την εμφάνιση της νεοσυσταθείσας τουρκικής δημοκρατίας μετά από την οθωμανική αυτοκρατορία.

To 1927 o Γρηγόριος Γιαβερίδης ανέλαβε την αρχισυνταξία μέχρι τον θάνατό του, στις 1 Αυγούστου του 1979. Μετά από αυτήν την ημερομηνία ο γαμπρός επ' αδελφή Δρ. Γεώργιος Αδόσογλου μαζί με τον αδερφό του, Βασίλειο Αδόσογλου ανέλαβαν τα καθήκοντα της διαχείρισης. Στην εποχή τους επινοήθηκε ένα ακόμα μόττο, και μπήκε σε χρήση μαζί με το ήδη υπάρχον: «Ουδείς γεννάται, ουδείς αποθνήσκει άνευ της Απογευματινής», ίσως μία διακριτική νύξη για την δημογραφική σημασία του αρχείου της εφημερίδας, καθώς είναι μέχρι και σήμερα σύνηθες για τις ομογενειακές οικογένειες να στέλνουν προς δημοσίευση σε εφημερίδες γεννήσεις, βαπτίσεις, γάμους, θανάτους και μνημόσυνα, προκειμένου να τα αναγγείλουν στο κοινό.

Μετά τον θάνατο του Δρος. Γεωργίου Αδόσογλου στις 21 Ιουνίου του 2002, την ιδιοκτησία της Απογευματινής κληρονόμησε η αδερφή του, Ευσεβία Αδόσογλου, με την κυκλοφορία της εφημερίδας να έχει πέσει στα περίπου 80 φύλλα, καταφέρνοντας να επιβιώσει μόνο μέσω κονδυλίων από δωρεές και ανακοινώσεις.[6] Από την 1η Ιανουαρίου του 2003, ο Μιχαήλ Βασιλειάδης είναι ο εκδότης και διευθυντής της Απογευματινής.

Περιεχόμενο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός από νέα που περιμένει να βρει κανείς σε μία ημερήσια εφημερίδα, η Απογευματινή περιέχει νέα που αφορούν στην ελληνική μειονότητα και το ελληνικό στοιχείο στην Κωνσταντινούπολη και την ευρύτερη Τουρκία, συμπεριλαμβανομένων επισήμων ανακοινώσεων από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αγγελίες γεννήσεων, βαπτίσεων, γάμων, θανάτων και μνημοσύνων της εκεί ελληνικής μειονότητας, όπως επίσης νέα και αναλύσεις ελληνοτουρκικών σχέσεων. Μπορεί επίσης κανείς να βρει θέματα διεθνούς ενδιαφέροντος όπως θέματα παιδείας, πολιτισμού, φιλανθρωπίας, τεχνολογίας, υγείας και επιστήμης.

Εκτύπωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τα αρχικά χρόνια της Απογευματινής η εφημερίδα εκτυπώνονταν με χρήση λινοτυπικών μηχανημάτων και τυπογραφικής πρέσας σε ίδιες εγκαταστάσεις, αλλά με την συρρίκνωση του ελληνικού πληθυσμού ακολούθησε και η συρρίκνωση της κυκλοφορίας, αναγκάζοντας στην πώληση του χώρου των μηχανημάτων. Ο αρχικός τυπογραφικός εξοπλισμός εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο Τύπου της Κωνσταντινούπολης στο Sultanahmet.

Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2007 η τεχνολογία εκτύπωσης ήταν ιδιαίτερα ξεπερασμένη. Λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων, κάθε σελίδα έπρεπε να ετοιμαστεί με το χέρι: η υλικοτεχνική υποδομή στα γραφεία της εφημερίδας αποτελείτο από έναν ξεπερασμένο ηλεκτρονικό υπολογιστή, έναν εκτυπωτή και ένα φωτοτυπικό μηχάνημα. Τα κείμενα προς δημοσίευση εκτυπώνονταν και έπειτα κόβονταν στο τελικό πλάτος της στήλης της εφημερίδας, και έπειτα επικολλούνταν στην τελική τους θέση επάνω στην σελίδα. Τέλος, λαμβάνονταν μία φωτοτυπία σε ρυζόχαρτο το οποίο θα αποτελούσε και την τελική μορφή της σελίδας που θα αποστελλόταν στο τυπογραφείο.[7][8] Η διαδικασία επαναλαμβάνονταν για κάθε μία από τις υπόλοιπες τρεις σελίδες του ημερησίου φύλλου, και το προϊόν αποστέλλονταν σε ένα σύγχρονο τυπογραφείο για την τελική εκτύπωση. Λόγω της χρήσης του ρυζόχαρτου, αντί για εκτύπωση σε φιλμ, η τελική αντίθεση ήταν πολύ φτωχή στην παρουσίαση φωτογραφιών, γι' αυτό και μέχρι εκείνην την στιγμή στην Απογευματινή δεν δημοσιεύονταν φωτογραφίες. Μετά από τον Δεκέμβριο του 2007 τα οικονομικά επέτρεψαν αναβάθμιση του εξοπλισμού, και από τότε και έπειτα η εφημερίδα εκδίδεται με χρήση ψηφιακής τεχνολογίας.

Η εφημερίδα διανέμεται συνδρομητικά (100 € αναφέρθηκε η τιμή της ετήσιας συνδρομής το 2008) μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από την ομάδα newsletter "apoyevmatini@googlegroups.com". Από το 2011 λόγω της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, σύμφωνα με αναφορές συνδρομητών, η τιμή της συνδρομής αφέθηκε να καθορίζεται από τους ίδιους.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]