Ανήλιο Ιωαννίνων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°45′34″N 21°11′20″E / 39.75944°N 21.18889°E / 39.75944; 21.18889

Ανήλιο
Πόλη
Ανήλιο στον χάρτη: Ελλάδα
Ανήλιο
Χώρα Flag of Greece.svg Ελλάδα
Περιφέρεια ΗπείρουRegion.Epirus.jpg
Δήμος Μετσόβου
Γεωγραφικό διαμέρισμα Ήπειρος
Νομός Ιωαννίνων
Υψόμετρο 1.060 μ
Πληθυσμός 587 (2011)
Ιστοσελίδα Ιστοσελίδα Ανήλιου


Το Ανήλιο είναι ένα ορεινό , βλαχόφωνο χωριό του νομού Ιωαννίνων . Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.060 μ. στις πλαγιές της βόρειας Πίνδου, απέναντι από το Μέτσοβο και στη σκιά της βουνοκορφής "Φατζέτου" της Πίνδου.

Ετυμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η βλάχικη ονομασία του είναι "Κιάρε" το οποίο σημαίνει το ανήλιαγο μέρος. Στην πραγματικότητα το χωριό βρίσκεται σε ένα ηλιόλουστο μέρος με θέα το Μέτσοβο.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για πρώτη φορά , ιστορικά , το συναντάμε το 1674 σε επίσημο έγγραφο της τουρκικής δημόσιας διοίκησης όπου αποτέλεσε τον έναν από τους δύο μαχαλάδες του Μετσόβου. Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας απολάμβανε προνόμια και είχε σχετική αυτονομία και τοπική αυτοδιοίκηση. Φυσικά είναι σίγουρο το Ανήλιο ότι προϋπήρχε, αφού ιστορικά έχει καταγραφεί η παρουσία των Βλάχων, στην περιοχή μας, πολύ νωρίτερα. Η ιστορία αναδεικνυόταν στον μεγάλο πρωταγωνιστή της παραχώρησης των Σουλτανικών προνομίων (1659- 1795). Το 1854 το χωριό καταστράφηκε μετά από την αποτυχημένη προσπάθεια για απελευθέρωση από το επαναστατικό κίνημα του Θοδωράκη Γρίβα στην Ήπειρο. Το Ανήλιο απελευθερώθηκε από τους Τούρκους στις 31 Οκτωβρίου 1912. Κατά τον Πουκεβίλ, κατοικήθηκε από βλαχόφωνο κτηνοτροφικό πληθυσμό τον 10ο αιώνα, όταν και αναφέρονται για πρώτη φορά οι λατινόφωνοι κάτοικοι (από εποχής της έλευσης των Ρωμαίων στην Ελλάδα, το 167 π.Χ), με την ονομασία Βλάχοι). Μέχρι το 1924 μαζί με το Μέτσοβο και έκτοτε αποτέλεσε ξεχωριστή Κοινότητα έως το 1998 οπότε συνενώθηκε σε Δήμο με το Μέτσοβο, το Ανθοχώρι και το Βοτονόσι (νόμος Καποδίστριας) και το 2010 (νόμος Καλλικράτης) που προστέθηκε και ο Δήμος Εγνατίας (Χρυσοβίτσα , Μικρό και Μεγάλο Περιστέρι, Μικρή και Μεγάλη Γότιστα, Σίτσαινα, Πέτρα), καθώς και η Μηλιά.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, εννέα κάτοικοι του Ανηλίου εκτελέστηκαν από τις δυνάμεις Κατοχής[1].

Εκπαίδευση και πολιτισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σήμερα, το Ανήλιο, είναι ζωντανό χωριό με υποδομές εστίασης και κέντρα διασκέδασης, ξενοδοχείο, ενοικιαζόμενα δωμάτια, νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, πολιτιστικό σύλλογο (πρόσφατα ιδρύθηκε και ο Μορφωτικός - Ορειβατικός Σύλλογος), Αθλητικό Σωματείο (ΑΟ Ρόνα).

Παραγωγή και Απασχόληση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ανήλιο, με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις του (ξυλοβιοτεχνίες) , είναι το πρώτο σε παραγωγή μελισσοκομικών κυψελών στην Ελλάδα και από τα πρώτα σε παραγωγή βαρελιών. Υπάρχει αξιόλογη κτηνοτροφία στα απέραντα βοσκοτόπια (αιγοπρόβατα ,βοοειδή) και παράγονται ακόμη, τυροκομικά προϊόντα, μέλι, καρύδια, τσάι, ρίγανη κ.λπ.

Τοποθεσία και Πρόσβαση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απέχει από το Μέτσοβο 4,5 χλμ, ενώ με την κατασκευή της Εγνατίας που διέρχεται μέσα από τα σπλάχνα του, με σήραγγα 2,2 χλμ, απέχει 20' από τα Γιάννενα, μία (1) ώρα από την Ηγουμενίτσα, 20' από τα Γρεβενά, 1.30 ώρα από την Θεσσαλονίκη ενώ επικοινωνεί με τα χωριά του Ασπροποτάμου (Χαλίκι, Ανθούσα, Καλλιρρόη, Γαρδίκι, Αγία Παρασκευή(Τζούρτζια), Πολυθέα, Κρανιά κ.ά).

Το πανηγύρι του χωριού γίνεται στις 26 Ιουλίου (Αγίας Παρασκευής), όπως καθιερώθηκε επίσημα το 1983.

Τουριστικές δομές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το χιονοδρομικό κέντρο του Ανήλιου απέχει μόλις 7 χλμ. από το χωριό. Η λειτουργία του χιονοδρομικού άρχισε τον Δεκέμβριο του 2012. Βρίσκεται στη θέση «Γκιουζέλ Τεπέ» (ονομασία που υπάρχει απο τήν περίοδο τής τουρκοκρατίας και στα ελληνικά σημαίνει: Όμορφη Ράχη). Το χιονοδρομικό κέντρο βρίσκεται σε υψόμετρο 1.790μ.

Δημογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πορεία του πληθυσμού:[2]

Έτος 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθ. 441 572 510 557 577 653 668 610 587

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Έκθεσις των γενομένων ζημιών εν γένει Ηπείρου από της κηρύξεως του Ελληνο-ιταλικού πολέμου (28-10-40) μέχρι της τελικής απελευθερώσεώς της, Οκτώβριος 1944, Βιβλιοθήκη Ηπειρωτικής Εταιρείας Αθηνών, Αθήνα 1987, σελ 71-73
  2. Επίτομο γεωγραφικό Λεξικό, Σταματελάτου, Εκδ. Ερμής ISBN 960-320-133-2

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]