Αλεξέι Πέτροβιτς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Αλεξέι Πέτροβιτς(Алексей Петрович), (1690-1718) ήταν γιος του Πέτρου Α΄ της Ρωσίας.

Αλεξέι Πέτροβιτς.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλεξέι Πέτροβιτς γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1690. Πατέρας του ήταν ο Πέτρος Α΄ της Ρωσίας και μητέρα του η Ευδοξία Λαπουχίνα. Βαπτίστηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1690. Νονοί του ήταν Πατριάρχης Ιωακείμ και η μεγάλη του θεία Tsarevna Τατιάνα Mikhailovna.[1] Μεγάλωσε κυρίως με τη μητέρα του επειδή ο αυτοκράτορας πατέρας του ήταν αφοσιωμένος με τη διακυβέρνηση της Ρωσικής αυτοκρατορίας. Η μητέρα του διακρινόταν για τη θρησκοληψία της. Αλλά και τα υπόλοιπα πρόσωπα που τον περιέβαλαν στο Κρεμλίνο όπου ζούσε, διάκειντο εχθρικώς προς τις μεταρρυθμίσεις και τις καινοτομίες του Τσάρου[2].

Μέχρι την ηλικία των εννέα ετών δεν διακρινόταν για την ευφυΐα του, ούτε και για το ενδιαφέρον του για τη διαδοχή και δακυβέρνηση της χώρας του. Όταν σε ηλικία εννέα ετών η μητέρα του κλείστηκε από τον πατέρα του σε μοναστήρι, ανέλαβε την ανατροφή του η θεία του, από την πλευρά του πατέρα του Ελένη. Ο πατέρας του είχε αναθέσει την μόρφωσή του σε διάφορους παιδαγωγούς, οι οποίοι όμως επείδή αποστέλλονταν συχνά στο εξωτερικό για διπλωματικές αποστολές, αυτό είχε σα συνέπεια να έχει η εκπαίδευσή του αποσπασματικό χαρακτήρα.[1] Στα 1703 και σε ηλικία 13 ετών ο πατέρας του τον κατέταξε ως απλό στρατιώτη στο πυροβολικό, με σκοπό να αποκτήσει παιδιόθεν ενδιαφέρον για τον στρατό. Προκειμένου, επίσης να του εμφυσήσει το ενδιαφέρον για τις αυτοκρατορικές υποθέσεις, του ανέθεσε τη διεκπεραίωση κυβερνητικών υποθέσεων. Όμως ούτε στα στρατιωτικά, ούτε στα διοικητικά επέδειξε κάποιο ενδιαφέρον. Το 1709, στάλθηκε να σπουδάσει στη Δρέσδη, όπου στράφηκε περισσότερο στο διάβασμα, συγκροτώντας μια μεγάλη βιβλιοθήκη από εκκλησιαστικά βιβλία και βιβλία αστικού δικαίου, αλλά και έργα της λογοτεχνίας. Αγαπημένοι τίτλοι του ήταν για τη θρησκεία, το μυστικισμό και την παγκόσμια ιστορία[1]. Οι συνήθειές του επικεντρώνονταν κατά κύριο λόγο στις γυναίκες και στο πιοτό. Ο πατέρας του συνειδητοποιούσε σταδιακά πως δεν θα είχε ένα άξιο διάδοχο. Έτσι θέλησε να τον παντρέψει με την πριγκίπισσα Σοφία-Καρλόττα Μπρούνσβικ-Βόλφενμπούτελ, με σκοπό να του αλλάξει τρόπο ζωής μια γυναίκα μορφωμένη και κοσμοπολίτισσα.[2]Δεν την συγχώρεσε όμως που δεν άλλαξε την λουθηρανική πίστη της με την ορθοδοξία.[3]

Ο γάμος η διαδοχή και η διαμάχη με τον πατέρα του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη συνέχεια όμως εκείνος ερωτεύθηκε μια Φινλανδή υπηρέτρια και την εγκατέστησε στο παλάτι. Στις 11 Οκτωβρίου απέκτησε από τη Σοφία ένα γιο και λίγες ημέρες αργότερα η γυναίκα του πέθανε. Ο Πέτρος Α΄ της Ρωσίας είδε στον εγγονό του τον μελλοντικό του διάδοχο, αλλά μόνο προσωρινά, καθώς επιθυμούσε να ορίσει ως τέτοιον τον γιο που ήλπιζε να αποκτήσει από την δεύτερη γυναίκα του Αικατερίνη. Μετά την κηδεία της Σοφίας, ο Πέτρος έστειλε επιστολή στον γιο του φέρνοντάς τον ενώπιον των ευθυνών του ως διαδόχου του θρόνου ή να παραιτηθεί. Την ίδια στιγμή το περιβάλλον του Αλεξέι τον προέτρεψε να παραιτηθεί για να αποφύγει τις πατρικές πιέσεις και μετά να τον επαναφέρει ο ρωσικός λαός και ο ίδιος να τον διεκδικήσει ως νόμιμος πρωτότοκος υιός. Ο Πέτρος για να αποτρέψει αυτό το ενδεχόμενο του προτείνει να αποσυρθεί σε μοναστήρι. Ο πατέρας του τού απηύθυνε εκ νέου πρόσκληση να αναλάβει τις ευθύνες του και τον κάλεσε να τον συναντήσει στην Κοπεγχάγη.

Η συνωμοσία και η επιστροφή στη Ρωσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλεξέι όμως αφού ζήτησε χρηματική ενίσχυση από το Κρατικό Ταμείο ταξίδεψε, στα 1716, με την ερωμένη του και με μια πολυπληθή συνοδεία προς την Βιέννη και τον Κάρολο ΣΤ'. Εκεί ζήτησε βοήθεια από τον Αυστριακό ηγεμόνα και εκείνος τον φυγάδεψε με στρατιωτική συνοδεία στη Νεάπολη και στο φρούριο Σαντ Έλμο. Ο Πέτρος ανέθεσε σε δύο έμπιστά του πρόσωπα, τον πρώην πρεσβευτή της Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη Τολστόι και στον στρατηγό Ρουμνιάτσωφ, να εντοπίσουν τον γιο του. Αφού εντοπίστηκε, ζητήθηκε από τον Κάρολο ΣΤ' να τους επιτραπεί να τον επισκεφθούν. Εκεί τον συνάντησαν και του πρότειναν να επιστρέψει στην Πετρούπολη, με την υπόσχεση να μην τιμωρηθεί από τον πατέρα του, αλλά και να παντρευτεί την ερωμένη του. Μέσα Ιανουαρίου 1717 ο Αλεξέι Πέτροβιτς επέστρεψε στη Ρωσία.[2]

Ο πατέρας του τον κάλεσε να αποκαλύψει όλους όσοι κρύβονταν πίσω από τη συνωμοσία εναντίον του και ώθησαν τον γιο του να δραπετεύσει στο εξωτερικό και αφού το κάνει -αποκαλύπτει πως ήταν κληρικοί και λαϊκοί, αλλά και η ίδια του η μητέρα- να ορκιστεί ενώπιον της Ιεράς Συνόδου και άλλων αξιωματούχων πως παραιτείται του θρόνου.[2] Όταν έφτασε και η ερωμένη του από τη Νεάπολη, ανακρίθηκε και αποκάλυψε πως ο Αλέξιος ήταν αυτός που είχε ζητήσει από τον Κάρολο ΣΤ' να του δώσει στρατό με σκοπό να τον βοηθήσει να καταλάβει την εξουσία στη Ρωσία.[2]Στις 14 Ιουνίου συνελήφθη και κλείσθηκε στο φρούριο των Αγίων Πέτρου και Παύλου του νησιού Πετροπλαβόσκ. Στις 19 Ιουνίου 1718 μετά από εξέταση από το Ανώτατο δικαστήριο καταδικάσθηκε σε 25 μαστιγώματα με κνούτο Τα βασανιστήρια και οι μαστιγώσεις επαναλήφθηκαν με την παρουσία και του Τσάρου

Το τέλος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τελικά πέθανε κάτω από άγνωστες συνθήκες στις 26 Ιουνίου 1718. Ξένοι διπλωμάτες ανέφεραν πως ο Αλέξιος αποκεφαλίσθηκε ή ότι του έκοψαν τις αρτηρίες, αλλά αμέσως απελάθηκαν[4].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Tsarevich Alexis Petrovich
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Ευριπίδης Μωραϊτάκης, 1974 σσ. 54-63.
  3. Will&Ariel Durant, Παγκόσμιος Ιστορία του Πολιτισμού,τομ.Η,εκδ.Αφοί Συρόπουλοι, Αθήναι 1970, σελ.454
  4. Will&Ariel Durant, Παγκόσμιος Ιστορία του Πολιτισμού,τομ.Η,εκδ.Αφοί Συρόπουλοι, Αθήναι 1970, σελ.456

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ευριπίδης Μωραϊτάκης, «Ο τσάρεβιτς Αλέξιος θανατώνεται κατά διαταγήν του πατέρα του», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.69 (Μάρτιος 1974), σσ.54-63.
  • Will&Ariel Durant, Παγκόσμιος Ιστορία του Πολιτισμού,τομ.Η,εκδ.Αφοί Συρόπουλοι, Αθήναι 1970, σελ.454-456
  • Tsarevich Alexis Petrovich
  • Alexei Petrovich, Tsarevich of Russia
  • Tsarevich Alexei Petrovich. Why Peter I's son sentenced to death?[1]
  • Portrait of the Tsarevich Alexei Petrovich (1690-1718) 1710 (oil on canvas)
  • Paul Alexander Bushkovitch, Peter the Great [2]
  • Donald J. Raleigh,Akhmed Akhmedovich Iskenderov,The Emperors and Empresses of Russia: Rediscovering the Romanovοv[3]