Άνω τελεία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η άνω τελεία (·) είναι το σημείο στίξης που χρησιμοποιείται για να διαχωρίσει δύο προτάσεις στενού νοηματικού συνδέσμου μέσα σε μία φράση.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χρήση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η άνω τελεία χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον στενό νοηματικό σύνδεσμο δύο προτάσεων και την εισαγωγή μίας διακοπής μικρότερης από την τελεία αλλά μεγαλύτερης από το κόμμα. Μέσα σε μία φράση μπορεί να διαχωρίσει δύο προτάσεις όπου η δεύτερη επεξηγεί την πρώτη ή αποτελεί μία αντίθεση. Την άνω τελεία ακολουθεί λέξη που δεν γράφεται με κεφαλαίο αρχικό γράμμα.

Σε πολλές ξένες γλώσσες η σημείωση της άνω τελείας γίνεται με το ελληνικό ερωτηματικό (;).

Πληροφορική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο ελληνικό πληκτρολόγιο δεν υπάρχει πλήκτρο αποκλειστικά για την άνω τελεία και για την εισαγωγή της πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένας συνδυασμός πλήκτρων. Συγκεκριμένα:

  • Σε λειτουργικό σύστημα Microsoft Windows χρησιμοποιείται ο συνδυασμός Alt + 0903 ή Alt + 0183. Στο πολυτονικό πληκτρολόγιο: ALT + Shift + ].
  • Σε λειτουργικό σύστημα Mac OS X και Linux χρησιμοποιείται ο συνδυασμός AltGr + Q.