Μοντς και Ρόκερς
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7b/Chelsea-Bridge-Rockers.jpg/220px-Chelsea-Bridge-Rockers.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/66/Busy-Bee-rockers.jpg/220px-Busy-Bee-rockers.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/57/Old_Mods_photo.jpg/220px-Old_Mods_photo.jpg)
Οι Μοντς (mods) και οι Ρόκερς (rockers) ήταν δύο ιδεολογικά και στιλιστικά αντίπαλες βρετανικές νεανικές υποκουλτούρες της δεκαετίας του 1960 και του 1970. Η ειδησεογραφική κάλυψη των αψιμαχιών μεταξύ των Μοντς και των Ρόκερς το 1964 πυροδότησε ηθικό πανικό για τη βρετανική νεολαία[1].
Η υποκουλτούρα των ρόκερς επικεντρώθηκε στη μοτοσικλέτα, κάτι που αντανακλάται και στην εμφάνισή τους. Γενικά, οι ρόκερς φορούσαν προστατευτικά ρούχα, όπως μαύρα δερμάτινα μπουφάν και μπότες μοτοσικλέτας. Η μουσική τους επιλογή ήταν το ροκ εντ ρολ της δεκαετίας του 1950[2]. Η υποκουλτούρα του μοντ επικεντρώθηκε στη μόδα και τη μουσική και πολλοί μοντς οδηγούσαν σκούτερς. Οι μοντς φορούσαν κοστούμια και άλλα καθαρόγραμμα ρούχα και προτιμούσαν τα μουσικά είδη της δεκαετίας του 1960, όπως τη σόουλ, rhythm and blues, σκα, και βρετανικά συγκροτήματα όπως οι Who[3].
Αψιμαχίες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι Βρετανοί έφηβοι διοχέτευαν την καταπιεσμένη ζωτικότητά τους, που απελευθερώθηκε με τη μεταπολεμική κοινωνική άνοιξη, σε έναν τρομερό, ακατανόητο σε όλους -εκτός από τους ίδιους- πόλεμο, με σημαία τη μουσική[4]. Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος του 1964, 600 μοντς, οι καλοβαλμένοι νεαροί με σήμα κατατεθέν τη βέσπα και τους ύμνους των Who, του τρίτου μεγάλου βρετανικού συγκροτήματος ροκ μουσικής, πλημμύρισαν τα θέρετρα του αγγλικού Νότου, κυρίως δε το Μάργκεϊτ και το Μπράιτον. Μπροστά τους βρήκαν τον "εχθρό": τους Ρόκερς, οι οποίοι κυκλοφορούσαν με μεγάλες μοτοσικλέτες και μπριγιαντίνη στα μαλλιά. Οι δύο μεγάλες ομάδες εφήβων συγκρούστηκαν ανελέητα μεταξύ τους και, μοιραία, με την αστυνομία, μετατρέποντας τα μικροαστικά θέρετρα σε πεδίο μάχης. Όπως λίγες εβδομάδες νωρίτερα στο Κλάκτον, οι συμπλοκές τους ήταν ομηρικές, κάθε βιαιότητα δικαιολογούταν και κάθε μέσο χρησιμοποιείτο, ακόμα και οι σεζ-λονγκ στη στέγη του περίφημου ενυδρείου του Μπράιτον. Ο τελικός απολογισμός θυμάτων ήταν μικρός: δύο τραυματίες[5]. Η αστυνομία, συχνά πλαισιωμένη από εκπαιδευμένους σκύλους, συνέλαβε τελικά 127 άτομα κατά τη διάρκεια του τριημέρου και οι τοπικοί δικαστές ανέλαβαν τα περαιτέρω. Τέσσερις οδηγήθηκαν για μερικούς μήνες στις φυλακές, ώστε να εκτονωθεί το μένος τους με έξοδα της κυβέρνησης, ενώ τα πρόστιμα για διασάλευση της τάξης, οπλοφορία κ.λπ. έφτασαν συνολικά τις 1.900 λίρες. Μερικοί από τους επαναστάτες πλήρωσαν μάλιστα το πρόστιμο επιτόπου, με προσωπική επιταγή[6].
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Stanley Cohen, Folk devils and moral panics: the creation of the Mods and Rockers, London New York: Routledge (2002) ISBN 9780415267120
- ↑ Mods and rockers Subcultures
- ↑ The mods and rockers Αρχειοθετήθηκε 2016-05-01 στο Wayback Machine. The Scotland Road Group
- ↑ John Rudolph Covach, Andrew Flory, What's that Sound?: An Introduction to Rock and Its History, Νέα Υόρκη: Norton (2012) ISBN 9780393912043
- ↑ 1964: Mods and Rockers jailed after seaside riots BBC
- ↑ "Μοντς" εναντίον "Ρόκερς", Ιστορικό Λεύκωμα 1964, σελ. 136-137, Καθημερινή (1997)