Ειρήνα Μιχαηλόβνα Ραέβσκαγια
Ειρήνα Μιχαηλόβνα Ραέβσκαγια | |
---|---|
![]() | |
Γενικές πληροφορίες | |
Γέννηση | 18 Αυγούστου 1892[1] Τσάρσκογιε Σέλο |
Θάνατος | 22 Ιανουαρίου 1955[1] Σίγκμαρινγκεν |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | αριστοκράτης |
Οικογένεια | |
Σύζυγος | Γεώργιος του Μεκλεμβούργου (από 1920)[2] Aleksandr Tolstoy[2] |
Τέκνα | Γεώργιος Αλέξανδρος του Μεκλεμβούργου Κάρολος Γρηγόριος του Μεκλεμβούργου Irina Tolstaya[3] Helene von Mecklenburg[3] |
Γονείς | Mikhail Rayevsky και Mariya Gagarina[3] |
Οικογένεια | Rayevskiy family |
![]() | |
Η Ειρήνα Μιχαηλόβνα, ρωσ.: Ирина Михайловна Раевская (18 Αυγούστου 1892 - 22 Ιανουαρίου 1955) ήταν ευγενής Ρωσίδα, κόρη στρατηγού που με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου.[4] Η Ειρήνα είναι η προγιαγιά της Σοφίας του Ίζενμπουργκ, συζύγου του Γεωργίου-Φρειδερίκου πρίγκιπα της Πρωσίας, επικεφαλής του Οίκου των Χοεντσόλερν.[5]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου 1892 στο Τσάρσκογιε Σελό, στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσικής Αυτοκραορίας, στις υψηλότερες τάξεις της Ρωσικής αριστοκρατίας. Οι γονείς της ήταν ο Μιχαήλ Νικολάεβιτς Ραέβσκιι (Κερτς, 15 Φεβρουαρίου 1841 - Σεβαστούπολη, 10/24 Οκτωβρίου 1893) και η σύζυγός του (Αγία Πετρούπολη, 23 Απριλίου 1971) πριγκίπισσα Μαρίγια Γρηγόργιεβνα Γκαγκάρινα (Τιφλίδα, 2/16 Ιουνίου 1851 - Κάννες, 2 Αυγούστου 1941).
Γονείς του πατέρα της ήταν ο Νικολάι Νικολάεβιτς Ραέβσκιι (Μόσχα, 14 Σεπτεμβρίου 1801 - Κρασνίνκαγια, 24 ... 1843, γιος του Νικολάι Νικολάιεβιτς Ραέβσκι και της Σοφίας Κωνσταντίνοβνας ...) και της συζύγου του (22 Ιανουαρίου 1839) Άννας Μιχαήλοβνας Μπορόζντινι (29 Δεκεμβρίου 1819 - Κρασνίνκαγια, 10 Δεκεμβρίου 1883). Γονείς της μητέρας της ήταν ο πρίγκιπας Γκριγκόρι Γκριγορίεβιτς Γκαγκάριν (Αγία Πετρούπολη, 29 Απριλίου / 11η Μαΐου 1810 - Σατελερώ 30 Ιανουαρίου 1893/1899) και της δεύτερης συζύγου του (29 Αύγούστου 1848) Σοφίας Αντρέϊεβνας Ντασκόβας (της αριστοκρατίας χωρίς τίτλο) (Αγία Πετρούπολη, 25 Ιουνίου / 7 Ιουλ 1822 - Αγία Πετρούπολη, 7/20 Δεκεμβρίου 1908, κόρη του Αντρέι Βασιλιέβιτς Ντάσκοφ και της Αναστασίας Πετρόβνας Ντμιτρίεβνας-Μαμόνοβας.[6][7] Η Ειρήνα ήταν κόρη της οικογένειας Ραέβσκι (Раевские), που ήταν μία από τους κληρονόμους του φημισμένου Γκριγκόρι Ποτέμκιν (1739–1791) πρίγκιπα της Ταυρίας. Η Ειρήνα καταγόταν από τη Μαρία Αλεξάνδροβνα Ποτεμκίνα (1726–1774), αδελφή του άτεκνου πρίγκιπα.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παντρεύτηκε αρχικά στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, στις 5 Νοεμβρίου 1915, τον κόμη Αλέξανδρο Μιχαήλοβιτς Tολστόι (1888-1918),[8] γιο του κόμη Μιχαήλ Πάβλοβιτς Τολστόι (1845-1913) και της πριγκίπισσας Όλγας Αλεξάνδροβνας Βασίλτσικοβε. Τα παιδιά του πρώτου γάμου της ήταν:[9]
- Ειρήνα Αλεξάνδροβνα (1917-1998), παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο-Φερδινάνδο πρίγκιπα του Ίζενμπουργκ (1901–1956).
- Μιχαήλ Αλεξάνδροβιτς (1918–2004), κόμης Τολστόι, νυμφεύτηκε τη Φρανσίνη-Παύλη-Υβόνη Μπρέγκεντσερ (1923–2009).
Όταν η Ειρήνα χήρευσε στις 2 Οκτωβρίου 1918 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, στη Γενεύη της Ελβετίας στις 7 Οκτωβρίου 1920 με τον Γεώργιο δούκα του Μεκλεμβούργου (1899-1963),[10] γιο του Γεωργίου-Αλέξανδρου δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς (1859–1909) και της Ναταλίας Φεοντόροβνας Βανλιάρσκαγιας, κόμισσας του Κάρλοβ (1858–1921). Τα παιδιά του δεύτερου γάμου της ήταν:[11]
- Γεώργιος-Αλέξανδρος (1921-1996), δούκας του Μεκλεμβούργου.
- Αλέξανδρος (1922), απεβ. νήπιο.
- Ελένη (1924-1962), παντρεύτηκε τον Χασάν Σαγιέντ Καμίλ, έναν Αιγυπτιο-Ελβετό έμπορο όπλων (1918-1991).[12] Σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα.
- Κάρολος-Γρηγόριος (1933-2018), δούκας του Μεκλεμβούργου. Νυμφεύτηκε τη Μαρία-Μαργαρίτα των Χοεντσόλερν (1928–2006), κόρη του Φραγκίσκου-Ιωσήφ πρίγκιπα του Χοεντσόλερν-Έμντεν.
Μετέπειτα ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση η Ειρήνα έφυγε με τη οικογένειά της από τη Ρωσική Αυτοκρατορία και έμεινε πρώτα στη Γαλλία, μετά στη Δανία και τελευταία στη Γερμανία. Με τον δεύτερο σύζυγό της Γεώργιο δούκα του Μεκλεμβούργου, έζησε από το 1923 στο κάστρο Ρέμπλιν της Γερμανίας, έως ότου αυτό κάηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στις 10 Απριλίου 1940.[13] Στη συνέχεια η οικογένεια μετακόμισε στο Γκρούνεβαλντ του Βερολίνου. Αφού το σπίτι τους στο Γκρούνεβαλντ καταστράφηκε από βομβαρδισμό τον Φεβρουάριο του 1944, μετακόμισαν -με πρόσκληση της Mαργαρίτας-Καρόλας, κόρης του βασιλιά της Σαξονίας, τον Μάρτιο του 1944- στο Ζίγκμαρινγκεν.[14] Ο δεύτερος σύζυγός της, ο Γεώργιος δούκας του Μεκλεμβούργου, κρατήθηκε φυλακισμένος της ναζιστικής κυβέρνησης από το 1944, έως ότου απελευθερώθηκε τον Φεβρουάριο του 1945.
Η Ειρήνα και ο δεύτερος σύζυγός της ενδιαφερόταν για την τέχνη και τη μουσική.
Αυτή απεβίωσε στις 22 Ιανουαρίου 1955 στο Ζίγκμαρινγκεν και τάφηκε στο Άινσηντλερκαπελε, στο Ίντσιγκοφεν της Γερμανίας.
Ο δεύτερος σύζυγός της μεταστράφηκε στον καθολικισμό το 1920. Μετά τη χηρεία του στις 22 Ιανουαρίου 1955 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, με την Καρλόττα της Αυστρίας (1921-1989), στις 21 Ιουλίου 1956 στο Πέκινγκ. Αυτή ήταν κόρη του Κάρολου Α΄ αυτοκράτορα της Αυστρίας (1887-1922) και της Ζίτας των Βουρβόνων-Πάρμας (1892-1989). Ο Γεώργιος απεβίωσε στο Ζίγκμαρινγκεν από καρδιακή προσβολή.[15] Τον διαδέχτηκε, ως επικεφαλής του Οίκου, ο πρωτότοκος γιος του Γεώργιος-Αλέξανδρος.
Δούκισσα του Μεκλεμβούργου
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις 6 Δεκεμβρίου 1934 απεβίωσε ο Κάρολος-Μιχαήλ δούκας του Μεκλεμβούργου, θείος τού συζύγου της Γεωργίου και ο Γεώργιος τον διαδέχθηκε ως επικεφαλής τού Οίκου τού Μεκλεμβούργου-Στέλιτς.[16]
Στις 18 Δεκεμβρίου 1950 ο Οίκος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν επιβεβαίωσε τις αποφάσεις που ελήφθησαν το 1929 σχετικά με τον τίτλο του Γεωργίου και ανέλαβε την προσφώνηση της Υψηλότητας, ενώ επιβεβαιώθηκε επίσης το καθεστώς του ως επικεφαλής του κλάδου του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.[17] Ταυτόχρονα καταργήθηκε ο τίτλος του κόμη του Κάρλοβ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ 1,0 1,1 1,2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p11202.htm#i112012. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ 2,0 2,1 p11202.htm#i112012. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
- ↑ worldhistory.de
- ↑ «preussen.de». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2014.
- ↑ Burke's Royal Families of the World, Europe and Latin America
- ↑ Genealogisches Handbuch des Adels
- ↑ en.rodovid.org
- ↑ geni.com
- ↑ «royaltyguide.nl». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2014.
- ↑ geneall.net
- ↑ «House of Mecklenburg-Strelitz genealogy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2021.
- ↑ Die Familie war im Nationalsozialismus Repressalien ausgesetzt wegen ihrer Verbindungen zum internationalen Hochadel und der Herkunft aus Russland. Außerdem war der Vater Georg Herzog zu Mecklenburg 1920 zum Katholizismus übergetreten. 1944 wurde er von den Nationalsozialisten in Sachsenhausen interniert und kam erst im Februar 1945 auf Drängen des päpstlichen Nuntius frei.
- ↑ Oster, Uwe (2008-03-14). «Musik und Literatur als roter Faden». Hohenzollerische Zeitung. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-07-19. https://web.archive.org/web/20110719090058/http://www.suedwest-aktiv.de/region/hohenzollerischezeitung/hechingen/3454433/artikel.php?SWAID=5f430366042d6e48f2a0578ed00d480d;. Ανακτήθηκε στις 2008-04-15.
- ↑ «Georg of Mecklenburg Dies». New York Times: σελ. 29. 1963-07-08.
- ↑ Mecklenburg-Strelitz, Beiträge zur Geschichte einer Region. σελίδες 188–189.
....Herzog Carl Michael verstarb am 6. Dezember 1934 in Remplin. Neues Oberhaupt des Strelitzer Fürstenhaus wurde sein neffe Herzog Georg....
- ↑ Guy Coutant de Saisseval (2002). Le Petit Gotha. σελ. 198. ISBN 2-9507974-3-1.