The Wire
| The Wire | |
|---|---|
 | |
| Παραγωγή | Τζορτζ Πελεκάνος |
| Πρωταγωνιστές | Ντόμινικ Γουέστ, Λανς Ρέντικ, Σόνια Τζον, Αντρέ Ρόγιο, Ντομινίκ Λομπαρντότζι, Σεθ Γκίλιαμ, Κλαρκ Πίτερς, Τζιμ Τρου-Φροστ και J. D. Williams |
| Φωτογραφία | Ούτα Μπρίζεβιτς |
| Εταιρεία παραγωγής | Home Box Office |
| Διανομή | Warner Bros. Television, Hulu[1] και HBO Max |
| Διάρκεια | 60 λεπτά |
| Προέλευση | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής |
| Γλώσσα | Αγγλικά[2] |
 Σχετικά πολυμέσα | |
| δεδομένα () | |
The Wire είναι ο τίτλος Αμερικανικής δραματικής τηλεοπτικής σειράς του HBO, που δημιουργήθηκε και γράφτηκε από τον δημοφιλή συγγραφέα και δημοσιογράφο Ντέιβιντ Σάιμον. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 2 Ιουνίου 2002 και τελείωσε 9 Μαρτίου 2008, αποτελούμενη από 60 επεισόδια και 5 κύκλους. Ο Σάιμον έχει αναφέρει ότι η σειρά είναι βασισμένη στις εμπειρίες του φίλου του, συγγραφέα και καθηγητή σε σχολείο, Εντ Μπερνς.
Υπόβαθρο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τοποθετημένο στην Βαλτιμόρη, το The Wire ακολουθεί ένα πρωτότυπο σύστημα αφήγησης. Η σειρά εστιάζει στην σχέση των πολιτών και των εγκληματιών με την επιβολή του νόμου. Η κάθε σεζόν ήταν και μια θεματική διάλεξη: Η πρώτη για την αστυνομία και το εμπόριο ναρκωτικών, η δεύτερη για την εξαφάνιση της εργατικής τάξης, η τρίτη για την πολιτική και τη διαφθορά, η τέταρτη για τα σχολεία και τη νέα γενιά, και η πέμπτη για τα μέσα ενημέρωσης που κάνουν το ψέμα κανόνα.[3] Επίσης, επεκτείνει τα storylines και τα story arcs των χαρακτήρων από τους προηγούμενους κύκλους. Οι χαρακτήρες είναι πάρα πολλοί και τους υποδύονται κυρίως άγνωστοι (την περίοδο που εμφανίστηκαν στην σειρά) ηθοποιοί ή πραγματικοί εγκληματίες, πολιτικοί, αστυνομικοί ή απλοί πολίτες από την Βαλτιμόρη.
Ύφος και ρεαλισμός
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ένας από τους βασικούς στόχους των δημιουργών της σειράς ήταν να απεικονίσουν με ρεαλισμό μια Αμερικανική πόλη. Ο Σάιμον και ο Μπερνς είχαν περάσει και οι δύο χρόνια στους δρόμους της Βαλτιμόρης για έρευνες γραφής βιβλίων. Ένωσαν τις εμπειρίες τους για να δημιουργήσουν την σειρά.
Κεντρικό ρόλο στην δημιουργία μιας "ρεαλιστικής σειράς" ήταν η δημιουργία ρεαλιστικών χαρακτήρων. Ο Σάιμον έχει δηλώσει ότι η πλειοψηφία αυτών είναι βασισμένοι σε ιστορικά πρόσωπα.[4] Για παράδειγμα, ο δημοφιλής χαρακτήρας του Ομάρ Λιτλ, ληστής των κερδών των εμπόρων ναρκωτικών και της Μαφίας, είναι βασισμένος στον Ντόνι Άντριους.[4] Ο Μάρτιν Ο'Μάλι ενέπνευσε τον χαρακτήρα του Τόμι Καρτσέτι, Ιταλοαμερικανού φιλόδοξου πολιτικού και συνεργάτη της Μαφίας. Οι δημιουργοί συχνά προσλάμβαναν ερασιτέχνες ηθοποιούς από την Βαλτιμόρη να ενσαρκώσουν κύριους χαρακτήρες, ώστε να δείξουν "τα πρόσωπα και τις φωνές της πόλης". Στην σειρά ακούγονται και αρκετές βρισιές, πράγμα το οποίο έχει οδηγήσει σε επικρίσεις κατά των δημιουργών.[5]
Σύμφωνα με τους δημιουργούς, οι αστυνομικοί της σειράς διαφέρουν από αυτούς των άλλων σειρών και ταινιών, γιατί "το κίνητρο τους δεν είναι να προστατέψουν τους πολίτες, αλλά η απληστία και η ανάγκη τους να αποδείξουν ότι είναι εξυπνότεροι από τους εγκληματίες και τους φυγάδες στην σειρά". Οι εγκληματίες παρουσιάζονται με ανθρώπινα χαρακτηριστικά, ενώ δεν παρουσιάζονται ούτε ως καλοί, όπως συμβαίνει με άλλες αστυνομικές ταινίες ή σειρές. Η σειρά επίσης επικρίνει τους πολιτικούς και την εκπαίδευση.[6]
Ο Σάιμον είπε για τη σειρά: «Το The Wire είναι για τον θάνατο της εργασίας. Για το πώς οι άνθρωποι παύουν να πιστεύουν στον ρόλο τους μέσα στους θεσμούς που υπηρετούν.»[3]
Κριτικές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το The Wire έλαβε διθυραμβικές κριτικές από τους κριτικούς τηλεόρασης κυρίως λόγω του λογοτεχνικού του ύφους, των ερμηνειών και της ρεαλιστικής απεικόνισης της πολιτικής του σήμερα, καθώς και της καθημερινής ζωής για τους ανθρώπους ανεξαρτήτως ηλικίας, ράτσας ή φύλου.
Η ιστοσελίδα κριτικών Metacritic έδωσε βαθμολογία 79/100, 95/100, 98/100, 98/100 και 89/100 στον πρώτο, δεύτερο, τρίτο, τέταρτο και πέμπτο κύκλο της σειράς αντίστοιχα.[7]
Στο ratpack.gr υποστήριξαν ότι το The Wire είναι ένα μνημείο ειλικρίνειας, ένα τηλεοπτικό ντοκουμέντο για την Αμερική που σαπίζει εκ των έσω, μέσα από τα συστήματα που υποτίθεται πως τη στηρίζουν, και επιπλέον ότι όλο αυτό το σύμπαν έδωσε τηλεοπτική ζωή σε ανθρώπους που μέχρι τότε η mainstream τηλεόραση προσπερνούσε, δηλαδή τους «άλλους Αμερικανούς», εκείνους που δεν έχουν καμία σχέση με το «Αμερικανικό Όνειρο». Στο The Wire δεν υπάρχουν καλοί και κακοί, ούτε «καλοί αστυνομικοί» που υπερασπίζονται το σύστημα. Το ίδιο το σύστημα είναι το πρόβλημα.[3]
Βραβεία, υποψηφιότητες και κληρονομιά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το The Wire δεν κέρδισε ποτέ κάποιο σημαντικό τηλεοπτικό βραβείο, λαμβάνοντας μόνο δύο υποψηφιότητες Βραβείων Έμμυ και έχοντας αρχικά μέτρια θεαματικότητα. Παρόλα αυτά, η σειρά θεωρείται σήμερα μια από τις σημαντικότερες τηλεοπτικές σειρές όλων των εποχών.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ (Αγγλικά) Hulu. 94dd8ab8-ad65-4d54-a631-29ab1ac50b07. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2024.
- ↑ (Γερμανικά) fernsehserien.de. www
.fernsehserien . Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2020..de /the-wire - 1 2 3 The Wire: Η σειρά που δεν έκρυψε ποτέ τη σκληρή αλήθεια του (υπο)κόσμου. ratpack.gr. 15/10/2025. Ανακτήθηκε στις 16/10/2025.
- 1 2 Richard Vine (2005). «Totally Wired». The Guardian Unlimited. London. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2010.
- ↑ Margaret Talbot (22 Οκτωβρίου 2007). «Stealing Life». The New Yorker. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2007.
- ↑ David Simon (2005). "The Target" commentary track (DVD). HBO.
- ↑ «The Wire (TV series)». Rotten Tomatoes.
