The End

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
«The End»
Τραγούδι από The Doors από το άλμπουμ The Doors
Κυκλοφόρησε4 Ιανουαρίου 1967[1]
ΗχογραφήθηκεΑύγουστος 1966 στα Sunset Sound Recorders του Λος Άντζελες
ΕίδοςΨυχεδελικό ροκ[2]
ΓλώσσαΑγγλική
Διάρκεια11:41, 6:30 (στην remastered έκδοση)
ΔισκογραφικήElektra
ΣτιχουργόςΤζιμ Μόρισον
Συνθέτης
ΠαραγωγόςΠολ Ρόθτσαϊλντ
The Doors σειρά τραγουδιών
  1. "Break On Through (To the Other Side)"
  2. "Soul Kitchen"
  3. "The Crystal Ship"
  4. "Twentieth Century Fox"
  5. "Alabama Song (Whisky Bar)"
  6. "Light My Fire"
  7. "Back Door Man"
  8. "I Looked at You"
  9. "End of the Night"
  10. "Take It as It Comes"
  11. "The End"

Το The End είναι το ενδέκατο και τελευταίο κομμάτι του δίσκου "The Doors" του αμερικάνικού ροκ συγκροτήματος The Doors, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1967 από τη δισκογραφική εταιρεία "Elektra Records".[1] Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι ένα από τα μεγαλύτερα, σε χρονική διάρκεια, που ηχογράφησε το συγκρότημα αφού αγγίζει τα δώδεκα λεπτά. Το κομμάτι ξεκίνησε ως αποχαιρετισμό του τραγουδιστή Τζιμ Μόρισον με τη Mary Werbelow, τη φίλη του που τον ακολούθησε από τη Φλόριντα στο Λος Άντζελες.[3]

Το κομμάτι ηχογραφήθηκε ζωντανά στο στούντιο χωρίς overdubs.[4] Η τελική του έκδοση ηχογραφήθηκε μέσα σε δύο εκτελέσεις, με τη δεύτερη να είναι αυτή η οποία κατά κύριο λόγο χρησιμοποιήθηκε στο άλμπουμ.[5]

Το "The End" κατατάχθηκε στην 336η θέση της λίστας με τα "500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών" του περιοδικού "Rolling Stone".[6] Επίσης το σόλο της κιθάρας κατατάχθηκε στη 93η θέση της λίστας "τα 100 καλύτερα σόλο κιθάρας όλων των εποχών" του περιοδικού "Guitar World".[7]

Στίχοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Doors τέλη του 1966 μετά αφού ηχογράφησαν το The End

Ο τίτλος του κομματιού αναφέρεται στο θάνατο, αν και οι Οιδιπόδειες αναφορές προέρχονται από τη σχέση του τραγουδιστή Τζιμ Μόρισον με τους γονείς του. Μετά τα μέσα του τραγουδιού, υπάρχουν οι στίχοι Father / Yes son? / I want to kill you / Mother, I want to ... (Πατέρα? / Ναι γιε μου? / Θέλω να σε σκοτώσω / Μητέρα, θέλω να...), οι οποίοι ενσαρκώνουν μία σύγχρονη, ροκ εντ ρολ εκδοχή του οιδιπόδειου συμπλέγματος, ενός σπουδαίου αρχαιοελληνικού δράματος το οποίο αποτελούσε τάση της φροϋδικής ψυχολογίας.[8] Ο Μόρισον είχε εργαστεί σε μια φοιτητική παραγωγή του Οιδίποδος στο πανεπιστήμιο του στην Φλόριντα.[6]

Ο Μόρισον σε μια συνέντευξη το 1969 είπε:

Κάθε φορά που ακούω αυτό το τραγούδι, σημαίνει κάτι ξεχωριστό για μένα. Πραγματικά δεν ξέρω τι προσπαθούσα να πω. Ξεκίνησε ως ένα απλό αντίο... Πολύ πιθανόν για ένα κορίτσι, αλλά εγώ το βλέπω πως θα μπορούσε να είναι ένας αποχαιρετισμός σε ένα είδος παιδικής ηλικίας. Δεν ξέρω πραγματικά. Νομίζω ότι είναι αρκετά περίπλοκο ότι θα μπορούσε να είναι σχεδόν οτιδήποτε, όπως το βλέπει ο καθένας.[9]

Ζωντανές εκτελέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τζιμ Μόρισον σε συναυλία, το 1967

Το "The End" έχει συμπεριληφθεί στους εξής ζωντανά ηχογραφημένους δίσκους:

Διασκευές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η Nico διασκεύασε το κομμάτι στο άλμπουμ της The End (1973).
  • Οι Nirvana διασκεύασαν το κομμάτι σ'ένα live με διαφορετικούς στίχους.

Σάουντρακ ταινιών και τηλεοπτικών εκπομπών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το "The End" έχει χρησιμοποιηθεί σε αρκετές ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές. Μεταξύ αυτών οι εξής:

Τα μέλη των Doors[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το "'The End" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «The Doors – Album Details». thedoors.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2018. 
  2. Milligan, Barry (1992). Pleasures and Pains. Charlottesville, Virginia: University of Virginia Press. σελ. 123. ISBN 0-81393468-0. 
  3. Farley, Robert (Σεπτεμβρίου 25, 2005). «Doors: Mary and Jim to the end». St. Petersburg Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις Νοεμβρίου 7, 2005. Ανακτήθηκε στις Ιουλίου 3, 2012. 
  4. Classic Albums: The Doors. Classic Albums. 14 Απριλίου 2008. 
  5. Various Mojo Magazine (2007). Irvin, Jim; Alexander, Phil, επιμ. The Mojo collection. The ultimate music companion; brought to you by the makers of Mojo magazine (4 έκδοση). Edinburgh, Scotland: Canongate Books. σελ. 75. ISBN 1-84767643-X. 
  6. 6,0 6,1 «500 Greatest Songs of All Time, No. 336 The Doors: The End». Rolling Stone. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2019. 
  7. Staff (30 Οκτωβρίου 2008). «100 Greatest Guitar Solos: 51-100». Guitar World. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2018. 
  8. «Show 43 - Revolt of the Fat Angel: Some samples of the Los Angeles sound». 
  9. Hopkins, Jerry (26 Ιουλίου 1969). «The Rolling Stone Interview: Jim Morrison». Rolling Stone. New York City: Wenner Media. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2018. 
  10. «The Doors: Live at the Matrix 1967». thedoors.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2018. 
  11. «The Doors: Live at the Bowl '68». thedoors.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2018. 
  12. «The Doors: Live in New York». thedoors.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2018. 
  13. «The Doors: Live in Vancouver». thedoors.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2018. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]